LezersbrievenVrijdag 22 januari

‘Het is wachten op de eerste dode in het onderwijs’

De lezersbrieven van vrijdag 22 januari.

Leerlingen volgen les in een klaslokaal in Amstelveen.  Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Leerlingen volgen les in een klaslokaal in Amstelveen.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Brief van de dag

Het land gaat op slot terwijl ik, geluksvogel, met enige creatieve aanpassingen elke dag met vrienden en familie kan afspreken op mijn werkplek. Maximaal vijftien personen per lokaal, niet getest is geen probleem. Engelse, Braziliaanse of welke gevaarlijke varianten er ook zijn, volgens minister Slob en consorten is het personeel in het voortgezet onderwijs onaantastbaar.

Dat het gros van onze vmbo-leerlingen zich niet aan de coronamaatregelen houdt weet iedereen, maar de angst voor achterstanden is belangrijker dan de gezondheid van het personeel.

Ik mag mijn oude ouders niet bezoeken, ik mag buiten niet tennissen, ik mag straks ook ’s avonds geen rondje om na een vermoeiende lesdag. Terecht. Maar ik mag wel fysiek lesgeven aan een groep leerlingen die geen 1,5 meter afstand bewaren. Ik vind het een middelvinger naar het personeel in het onderwijs.

Het is wachten op de eerste dode. Leest u de krantenkop al: ‘Docent (61) op scholen­gemeenschap overleden na besmetting door 15-jarige leerling. De leerling vertoonde geen symptomen en wist niet dat hij besmet was. Maar gelukkig heeft hij geen achterstand opgelopen.’

Agnes Bakker, docent Frans op vmbo-tl, Hensbroek

Tunnel

Alle maatregelen en beleidsvorming worden geleid en samengevat door metaforen: we gaan winnen van dit virus; met z’n allen gaan we het verslaan; nu er een vaccin is, is er licht aan het eind van de tunnel. In de wetenschapsfilosofie noem je dat een paradigma: een set impliciete uitgangspunten die door iedereen onbetwist gevolgd wordt en waardoor pluralisme ondenkbaar wordt.

Maar wat als het anders zit? Als dit covidvirus nooit meer weggaat? Zoals de griep die elk jaar terugkomt. Als er mutaties ontstaan die elk vaccin steeds inhalen? Het virus blijft aanwezig en blijft geherintroduceerd worden, al was het maar omdat sommige landen veel later beginnen met vaccineren. En wat als een vaccin slechts vier maanden werkt?

Als je uitgaat van dit tweede scenario, neem je als beleidsmaker andere maatregelen. De anderhalvemeter­samenleving wordt de­ nieuwe werkelijkheid. Bedrijfstakken die niet kunnen overleven in zo’n samenleving, ondersteun je als overheid niet langer. Je voorziet dan een permanente teruggang van de luchtvaart van 60 procent, halvering van het ov, de onlineverkoop zal detailhandels verdringen, thuiswerken wordt de norm, etc. Als individu hoop je dan niet meer op ‘terug naar normaal’, maar probeer je een nieuw normaal te ontdekken.

Stug vasthouden aan één perspectief kan tot grote teleurstellingen leiden. Dat is letterlijk het probleem van tunnelvisie: je creëert hoop op licht aan het eind van een niet bestaande, zelfgemaakte tunnel.

Herman van Ree, Nunspeet

Kleinzielig

Nederland is een land met zeikerds. Welke maatregelen ook afgekondigd worden, overal moet eerst oeverloos over gesoebat worden. Schuldig zijn ook media: de hele dag door voor- en tegenstanders aan het woord die op elke slak zout leggen. En dan ook constant die filmpjes van ‘de man op straat’: alsof díé het allemaal weet. Voer die avondklok in en zeur niet.

De link die sommigen leggen met de Tweede Wereldoorlog is absurd. Vergelijk het leven in Nederland met die miljoenen mensen in vluchtelingententenkampen, waar momenteel alles is ondergeregend, waar mensen slapen in kletsnatte, doorweekte slaapzakken in tentjes terwijl het ’s nachts vriest. Die vluchtelingen zouden wat graag willen ruilen met al die kleinzielige Nederlandertjes in hun warme huisjes met hun avondklokje.

Alwin Boon, Nijmegen

Oerdom

In de bestrijding van corona hebben we te maken met een micro-organisme. Dat heeft geen natuurlijke vijanden en kan zich onbeperkt vermenigvuldigen. Erger, de organismen muteren om te overleven. Het virus is en blijft een factor waar we mee moeten leven het komende jaar.

Het enige dat we kunnen doen, is een goed vaccin ontwerpen. En omdat dat nog niet voldoende voorhanden en/of uitgetest is, is iedere kritiek op maatregelen om de verspreiding in te perken dom. Oerdom.

John Vol, Dordrecht

Kinderschommel

Als ik de vrouwelijke premier van Schotland was, en ik had mijn land slim en koersvast door de pandemie geleid, en men waardeert mij als een ‘serieuze en sobere’ politieke zwaargewicht, zoals het artikel stelt (Ten eerste, 21 januari), zou ik mezelf dan bij zo’n stuk afgebeeld willen zien op een kinderschommeltje?

Trees Roose, Haren

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden