ColumnHarriët Duurvoort

Het is typisch seculier om te zeggen: laat die onzin toch los

Was u ook zo verrast dat Arie Slob ruimte wilde voor identiteitsverklaringen op gereformeerde scholen die de homoseksuele levenswijze in strijd vinden met Gods woord? Want vorig jaar gaf hij de ­onderwijsinspectie nog de opdracht om te onderzoeken of een aantal islamitische scholen over de schreef ging met lesmateriaal waarin homoseksualiteit werd veroordeeld.

Het islamitische schoolboek Help, ik word volwassen beschreef namelijk in het hoofdstuk ‘Homoseksualiteit in de islam’ het verhaal van het volk van Loet uit Sodom. Het volk was zo ver afgedwaald dat het gedrag ging vertonen dat ‘nooit eerder in de geschiedenis’ was voorgekomen: ‘het hebben van seks met mensen van het eigen geslacht’. Dit gedrag ‘werd door Allah verafschuwd en als een grote zonde beschouwd’, lezen de kinderen. ‘Voor straf verblindde Allah de mensen van het volk van Loet. Ze liepen trillend rond en probeerden steun te vinden bij de muren.’ Vervolgens liet Allah Sodom ‘vernietigen met alle gebouwen, mensen en dieren. Hij draaide de steden ondersteboven en liet het stenen van harde klei regenen.’

Commotie volgde en omdat Slob de onderwijsinspectie inschakelde concludeerde ik opgelucht dat hij, als devoot christen, dit omstreden verhaal uit Genesis tenminste ook met een korrel zout nam. Dit heeft de Koran immers overgenomen; ­hetzelfde verhaal vormt voor orthodoxe moslims, joden en christenen de basis van hun veroordeling van homoseksualiteit.

Het oude, bedenkelijke verhaal volgens christipedia, dat de Bijbel in toegankelijke taal beschrijft: ‘Lot zat in de poort van Sodom, toen twee engelen aankwamen die hem en zijn gezin wilden behouden, maar Sodom verderven. Lot wist niet dat hij met engelen te maken had, maar nam hen gastvrij op. De mannen van de stad echter wilden seks met de gasten hebben en bedreigden Lot. Lot was bereid zijn maagdelijke dochters af te staan, maar de engelen beschermden Lot en sloegen de Sodomieten met blindheid.’ Daarna volgt de vuur -en zwavelregen.

Ik herinner mij het angstaanjagende plaatje van de omkijkende zoutpilaar uit de kinderbijbel. God veranderde Lots vrouw in een zoutpilaar, omdat ze omkeek naar de brandende stad Sodom terwijl God haar bevolen had niet te kijken. Als ik, als 6-, 7-jarige vroeg: ‘Waarom is God zo gemeen?’, zeiden mijn ouders dat ze het ook niet wisten. Maar gaven mij het advies het ­allemaal vooral niet te letterlijk te nemen.

Als de verdorven steden Sodom en Gomorra zijn vernietigd, volgen verzen over de maagdelijke dochters die pas echt pervers zijn, maar die God hun gang laat gaan omdat er ­nageslacht moet komen. ‘Om van hun vader ‘zaad in het leven te behouden’ (Gen. 19:32), voerden zij hun vader opzettelijk dronken en hadden gemeenschap met hem, zonder dat hij het merkte. Zo werd Lot de ­vader van Moab en Ben-Ammi.’ Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en zijn oudtestamentische opvattingen over wat seksueel ontaard gedrag is ook.

Op jodendom-online.nl lees ik nog wat de Toer (het joodse wetboek uit de 14de eeuw) leert over waarom Lots vrouw een zoutpilaar moest worden. Zij moest wel dood, ‘anders zou zij zich hevig verzet hebben dat haar dochters kinderen van hun vader zouden krijgen’. Ze klinkt als het normaalste lid van dit disfunctionele gezin.

In mijn veelkleurige Rotterdamse wijk staat ook een reformatorische scholengemeenschap. De leerlingen komen uit de Biblebelt in de Hoekse Waard. Ze zijn vriendelijk en bieden zich aan voor vrijwilligerswerk in de buurt. Op de site lees ik dat ze de dag beginnen met het lezen uit Gods woord, het zingen van psalmen en een gebed, ook voor en na de lunch en bij de afsluiting van de dag.

De identiteitsverklaring op de site is helder: ‘Seksualiteit heeft in de Bijbel te maken met het vormen van een onverbrekelijke verbintenis in een huwelijk tussen één man en één vrouw, en krijgt in het licht hiervan een plaats.’

Je zal maar een puber zijn met ontluikende homoseksuele gevoelens, op zo’n school. Of binnen een van al die orthodoxe gemeenschappen die hun heilige boeken letterlijk interpreteren. Het is typisch seculier om te zeggen: laat die onzin toch los. Maar geloof is iets waar mensen veel houvast aan ontlenen.

Er zijn gelukkig miljoenen gelovigen, binnen al die drie geloofstradities, die hun geloof vrijer, toleranter, moderner en liefdevoller interpreteren. En die dat rare verhaal van Lot maar opzijschuiven. 

Harriet Duurvoort is publicist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden