Het is tijd voor een grote, hedendaagse, linkse Partij voor de Aardbei

De Partij voor de Aardbei: het klinkt ludiek, maar de tijd is rijp voor een grote linkse partij.

Manuel Kneepkens is redacteur van Rotterdam en Vandaag & Morgen
Aardbeien en politiek: Isaac Herzog van de centrumlinkse Zionist Union in Israël met een aardbei. Beeld reuters
Aardbeien en politiek: Isaac Herzog van de centrumlinkse Zionist Union in Israël met een aardbei.Beeld reuters

De zelfmoord en politieke carrière van de populaire Vlaamse politicus Steve Steevaart is inmiddels breed uitgemeten in de media. Hier wil ik aandacht schenken aan iets wat minder bekend is: het belang van Stevaert voor Rotterdam, met name voor Rotterdamse ouderen.

Als burgemeester van Hasselt voerde Stevaert aldaar gratis openbaar vervoer in om verkeersopstoppingen in die stad te voorkomen. Zijn streven was om dat uiteindelijk voor heel Vlaanderen te doen.

De toenmalige leider van de PvdA, Wouter Bos, was gecharmeerd van Stevaerts plannen. En op een gegeven moment werd er dus onder Bos' auspiciën een discussie over gratis openbaar vervoer gehouden, hier in Rotterdam in de Bibliotheek in de Hoogstraat, met als hoofdspreker Steve Stevaert.

Ik was daar als gast uitgenodigd. Dat kwam omdat de Stadspartij Rotterdam, waar ik toen fractievoorzitter van was, het punt van gratis openbaar vervoer in haar programma had staan. Overigens niet alleen daartoe geïnspireerd door Steve Steevaart, maar vooral door oud-staatsecretaris van Vervoer (PPR) Michel van Hulten.

Ook Van Hulten wilde het openbaar vervoer gratis maken. Het werd toch al driekwart gesubsidieerd, zo stelde hij. Waarom dan dat laatste 'kwartje' ook niet? Dat zou immers ook de meest verstokte automobilist er toe kunnen brengen om eindelijk eens bus, tram of metro in te gaan.

Bezwaar

In de pauze van de bijeenkomst meende ik Wouter Bos te moeten 'vermaken' met het volgende. Vroeger, lang geleden, toen ik nog lid van de PvdA was, bezocht ik natuurlijk wel eens een partijvergadering. Mijn kinderen verstonden 'Pappa gaat naar de Partij van de Arbeid' als 'Pappa gaat naar de Partij van de Aardbei'. Die dachten dat ik een avond van hoog culinair genot tegenmoet ging.

Dat misverstand had mij op een idee gebracht.

Ik zei tegen Wouter Bos, die toen op het toppunt van zijn populariteit was - Maurice de Hond had hem zojuist 6o (!) zetels voorspeld - dat ik overwoog landelijk te gaan. en wel als Partij van de Aardbei.

De aardbei is vriendelijk rood, niet agressief zoals de tomaat van de SP. En bovendien groen, dus ecologisch interessant. En ook nog eens erotisch. Zie Jeroen Bosch's Tuin der Lusten. Kortom, een Hollandse vertaling van Steve Stevaerts succesvol 'Vlaams' concept 'Gezellig socialisme'.

De Partij van de Aardbei zou best eens vele kiezers kunnen aanspreken. Bos schudde het hoofd. Dat zou niet gaan. De aardbei-PvdA was immer wat naam betreft onvoldoende onderscheidend van, de 'reëel bestaande' PvdA, zeg maar de 'Bos-partij'. De afkorting 'PvdA' zou voor beide partijen hetzelfde zijn. Tegen inschrijving van 'mijn' nieuwe partij in het Kiesregister zou hij namens de echte PvdA dan ook bezwaar aantekenen bij de Kiesraad.

Geen tijd voor ludiek gedoe

Ik zei: Teken maar bezwaar aan! Dat zou de nieuwbakken partij alleen maar veel gratis aandacht in de media opleveren. En mocht de naam Partij van de Aardbei afgekeurd worden, geen nood, dan veranderde ik die naam toch stante pede in Partij van de Bosaardbei. PvdB, me dunkt, dat zou wel degelijk onderscheidend zijn en weerom veel media-aandacht trekken. Bovendien zou ik dan kunnen meeliften op het Bos-effect.

Bos werd bleek en vroeg me met klem me dat niet te doen. Het was vlak na de Fortuynrebellie, dit was geen tijd voor ludiek gedoe. Oprichting van de Partij van de Aardbei zou links alleen maar schaden. En, helaas, toen heb ik me om laten praten. De Partij van de Aardbei is nooit opgericht.

Het gloedvol betoog die dag van Steve Stevaert voor gratis openbaar vervoer heeft resultaat gehad, voor 65-plussers in Rotterdam. Voor hen is het openbaar vervoer in de stad sindsdien gratis. Ook dit jaar is die regeling, ondanks bezuinigingen, in stand gebleven. Dus als ik hier in Rotterdam in de metro zit , denk ik altijd even aan Steve Steevaert.

Maar óók , zeker op een mooie lentedag als deze - een nieuwe lente, een nieuw begin - aan de Partij van de Aardbei.

Want de tijd is aardbei-rijp. De noodzaak voor een hedendaagse grote, linkse partij in Nederland is er meer dan ooit. Die zou door PvdA (te weinig rood) , Groen Links (groen) en SP (te veel rood) gezamenlijk moeten worden opgericht, nu, voor het te laat is.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden