OP HET TWEEDE GEZICHTJoe Biden

Het is moeilijk in Joe Biden géén metafoor te zien voor de toestand van het goede oude Amerika

Olaf Tempelman legt bekende buitenlanders op de sofa. Deze week: het is moeilijk in de persoon van Joe Biden, vitaal in 1960, broos in 2020, géén metafoor te zien voor de toestand van het goede oude Amerika.

Beeld Javier Muñoz

Áls hij wint, dankt hij het behalve aan stemmen ook aan schietgebedjes van kiezers. Hoeveel kaarsjes er al voor hem zijn opgestoken, is niet statistisch te achterhalen, maar ze vullen samen flink wat kerken. ‘Afkloppen’ doen mensen dezer dagen ook als zijn naam valt. Julius Caesar kwam, zag en overwon – veel mensen die Joe Biden zien, denken dat hij in die missie wel wat ‘speciale hulp’ kan gebruiken.

Facelifts, haartransplantaties en inspanningen van visagisten vermogen niet te verbloemen dat een man bijna 80 is. Het mondkapje maakt zijn verschijning nog fragieler. Dat corona een streep haalde door een loodzwaar campagneprogramma en spontane ontmoetingen met kiezers, is een heimelijke bron van vreugde voor zijn campagnestaf. Echter: elk onbewaakt moment kan er iets uit zijn mond flappen dat hem stemmen kost. Zijn tegenstander is een veel grotere flapuit, maar die kan zich genante uithalen permitteren: die veroverde zijn electoraat met verbale incontinentie en ongehoorde tweets.

De presidentskandidaat van de Democraten kan zich niets permitteren. Voor hem zijn er honderd belangengroepen om rekening mee te houden. Honderd identiteiten mag hij niet voor het hoofd stoten. Een amalgaam aan kiezers dat nauwelijks nog gemeenschappelijke belangen heeft, moet hij ervan overtuigen dat ze allemaal belang hebben bij een stem op hem, net als de rest van de wereld. Dat het in Hongarije is misgelopen met de democratie, is vervelend voor 10 miljoen Hongaren; als het in de VS misloopt, zijn de gevolgen niet alleen voor 300 miljoen Amerikanen.

Een vraag die in de geschiedenisboeken zal belanden, is hoe het kon dat in een jaar waarin niet alleen de koers, maar de instituten van de VS zelf op het spel stonden, de Democraten werden vertegenwoordigd door een broze man die dertig jaar terug een zoveel betere kandidaat was geweest. Een kort antwoord is: omdat een wonder uitbleef. Even werd gehoopt dat de jonge Texaan Beto O’Rourke voor zo’n wonder zou zorgen. Toen hij niet doorbrak, kwam pijnlijk bloot te liggen hoe gefragmenteerd de Democratische Partij tegenwoordig is. De grassrootssocialisten, de zwarte gemeenschap, de kosmopolieten, de feministen, de oude middenklasse, de lhbti-beweging, de milieubeweging – elke groep had kandidaten die de eigen stokpaardjes bereden. En dus werd het uiteindelijk Joe Biden, een relikwie uit de tijd dat Amerikaanse politici zich nog inspanden om diverse soorten kiezers te behagen en te verbinden.

Noem het een paradox: Donald Trump speelt in zijn campagne de nostalgiekaart en roept dat hij staat voor het goede oude Amerika. Joe Biden ís het goede oude Amerika: al een halve eeuw deel van het politiek establishment, met alle winden meegewaaid, alle soorten meningen verkondigd, zoals zijn vader in Delaware lang geleden alle soorten tweedehandsauto’s verkocht aan mensen die nog in de Amerikaanse droom geloofden. Het is moeilijk in de persoon van Biden géén metafoor te zien voor de toestand van het goede oude Amerika: in 1960 vitaal en zelfverzekerd, in 2020 broos en kwetsbaar.

Ze zeggen dat deze Democratische presidentskandidaat een oude auto is die uit nood is opgelapt met nieuwe onderdelen die niet bij het model passen. In de polls ligt hij nog voor op een zwarte wolken brakende pick-uptruck die niet stopt voor overstekende rechters. Wie zich het jaar 2016 nog herinnert, weet dat een mens zich niet te vroeg door polls moet laten geruststellen. Steek een kaarsje op voor Joe Biden en Kamala Harris, en nog eentje op 3 november.

Meer Op het Tweede Gezicht

Joe Biden nam al een keer eerder plaats op de sofa van Op het Tweede Gezicht. Bernie Sanders, Elisabeth Warren en Alexandria Ocasio-Cortez waren toen nog in de race. Geconcludeerd werd dat áls Joe Biden in 2016 de Democratische kandidaat was geweest voor het presidentschap, hij de race makkelijk van Donald Trump had gewonnen. 

Deze week kwam officieel vast te staan dat de Russische oppositieleider Aleksej Navalny is vergiftigd met novitsjok, een zenuwgas dat de Russische geheime dienst alleen gebruikt als Poetin daartoe de opdracht geeft. Aleksej Navalny, werd op de sofa ontdekt, bezit al jaren een zesde zintuig voor de kwetsbaarheden van het Poetin-regime.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden