In 150 woorden Sander Donkers

Het is mijn ervaring dat je over verdriet niet zoveel te zeggen hebt

Schuin tegenover het tankstation aan de rand van Vlissingen stonden drie jonge mensen in de berm met de armen om elkaars schouders. Ze hadden verse bloemen gelegd op de verlepte bossen die daar al lagen. Ernaast stond een kaars op batterijen en een geplastificeerde foto. De middelste van het drietal, een meisje, maakte zich even los om in haar ogen te vegen. Daarna zochten haar armen de andere schouders weer op. Na een tijdje sjokten ze gedrieën met gebogen hoofden naar een auto die verderop geparkeerd stond.

De ESSO adverteerde met gratis spareribs bij elke tweede tankbeurt. Linksaf voerde de weg naar Koudekerke, rechtdoor lag het MuZEEum. Soms denk je bij het zien van andermans verdriet aan het pak melk dat je vergat te kopen, soms kruipt het tegen je op en nestelt het zich hoog in de keel. Het is mijn ervaring dat je daar niet zoveel over te zeggen hebt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden