ColumnJasper van Kuijk

Het is gewoon een kwestie van zoeken naar iemand die zich Honda ­Tutorials noemt

Al sinds ik had gezien dat we in Zweden bij ons huis een grote boerenschuur zouden hebben dacht ik: Honda MT5, de crossbrommer uit mijn jeugd in de kop van Noord-Holland. Ik zag mezelf al over de gruisweg naar ons huis scheuren, het stof opwolkend in de ondergaande zon. In Delft hebben we een minischuurtje, maar in Zweden zou ik het ding prima kwijt kunnen én eraan kunnen klussen. Want een exemplaar met een paar gebreken, dat lijkt me helemaal ultiem. Een keer een koppakking of carburateur vervangen, heerlijk. Zen en de kunst van het crossbrommeronderhoud.

Niet dat ik iets van brommers weet. Nul. Maar dat komt natuurlijk doordat ik er simpelweg nog nooit aan heb geklust. Gelukkig heeft YouTube tegenwoordig instructiefilmpjes voor alles. Het is gewoon een kwestie van zoeken naar iemand die zich Honda ­Tutorials noemt. Joh, ik heb in Delft direct naast de faculteit Werktuigbouwkunde gestudeerd. Het kan niet anders of je pikt daar onbewust iets van mee.

En nu heb ik dus voor omgerekend 550 euro – de Zweden zitten niet in de eurozone, ze betalen in kronen – mijn droombrommer gevonden op Blocket, de Zweedse versie van Marktplaats.

Alleen deelt Ems mijn enthousiasme niet echt. Het was een geinig idee, maar nu we hier wonen blijken er ook zonder zo’n project al genoeg leuke dingen te doen. Het is ook niet zo dat ik echt tijd over heb. Ik schrijf een boek, elke week twee columns en werk aan mijn nieuwe voorstelling. En met drie kleine kinderen zijn de weekends bepaald niet een moment om je even rustig terug te trekken in de schuur. De jongens spelen daar zelf trouwens ook, dus het is niet denkbeeldig dat Vier tijdens een reparatie met de zorgvuldig gesorteerde onderdelen aan de haal gaat. Of dat Acht in een onbewaakt ogenblik besluit het motorblok te demonteren.

Waarom wil ik eigenlijk zo’n ding?

Eerlijk? Omdat ik hem vroeger niet had. Ik liet op mijn 16de o zo verstandig mijn spaargeld op mijn giroblauwrekening staan, in plaats van, ­zoals lokaal de gewoonte was, een derdehands versnellingsbrommer aan te schaffen. Soms kon ik wel mijn moeders Renault Rapido lenen, een scootertje. Helaas had zij achterop een witte plastic bak ­gemonteerd voor de helm, dus in plaats van cool leek ik een pizzabezorger.

Ik probeer Ems uit te leggen dat dit een beetje is wat jongens als ik doen op middelbare leeftijd. Geen Harley of cabrio, daar zijn we te redelijk voor. Wij kopen de dingen die in onze jeugd aan onze neus zijn voorbijgegaan. Omdat we te braaf waren of het geld niet hadden. En een brakke Honda MT5 is dan bepaald niet de ergste optie, zo houd ik haar voor. Ik zou ook op zolder zo’n Märklin-miniatuurtreinbaan kunnen beginnen, compleet met licht fascistisch Oostenrijks papier-machélandschap. En nee, dit is geen dreigement, dit is gewoon hoe het werkt als redelijke jongens de middelbare leeftijd bereiken.

‘Jasper, als je nu alsnog die brommer koopt, krijg je niet ook de tijd en de focus erbij die je had toen je 16 was’, zegt Ems. ‘Op die leeftijd stort je je inderdaad helemaal op dit soort dingen. Nu wordt het waarschijnlijk vooral een blok aan je been.’

’s Avonds zie ik dat de MT5 niet meer op Blocket staat. Dat is misschien maar beter ook. Verstandiger. Dan valt mijn oog op een advertentie voor een Volvo P1800. De klassieke sportwagen uit de jaren zestig, waar Roger Moore als The Saint in rondscheurde. Wauw. Ik bedoel, er moet wel het een en ander aan gebeuren, maar een Volvo P1800 stuivend over de gruisweg naar ons huis, wat een pláátje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden