Column Esther Gerritsen

Het is fijn dat er zaken zijn in het leven waarvan exact is na te gaan of ze waar zijn of niet

Dat de terreuraanslag op het Centraal Station van Amsterdam van 31 augustus niet zoveel impact op onze samenleving leek te hebben, was extra krantenartikelen waard. Er zijn vele redenen genoemd voor onze gelatenheid: de radicale asielzoeker is niet dankzij onze eigen politiek binnengelaten (hij hoorde in Duitsland thuis) dus kunnen we onze eigen politici niet de schuld geven, jammer. Er zijn ‘maar’ twee gewonden. Er zijn geen spannende beelden van de aanslag. Het zijn bovendien geen Nederlanders maar Amerikanen die gewond zijn geraakt. Dus stonden de Nederlandse journalisten niet meteen bij de familie van de slachtoffers voor de deur en kregen we ook al geen persoonlijke verhalen te horen.

Andersom was het een tijd terug extra krantenartikelen waard, dat de Thaise jongens die in de ondergelopen grot zaten opgesloten, juist zoveel aandacht kregen. Waarom was dit zulk groot nieuws? Vanwege de goede beelden, vanwege het heldenverhaal van de coach, vanwege de hoop op de goede afloop? Mensen klaagden dat grote chaotische conflicten met zoveel meer slachtoffers, veel minder aandacht krijgen.

In de krant wordt volop gesproken over het nieuws dat terecht dan wel onterecht nieuws is, en over wat het nieuws eigenlijk had moeten zijn. Dan zijn er in sommige kranten ook nog de rubrieken waarin wordt onderzocht of beweringen die in het nieuws zijn gedaan wel of niet waar zijn. Het is allemaal heerlijk transparant. Iemand roept wat, iemand anders schrijft het op, en de volgende dag heeft iemand anders dan weer werk om uit te zoeken of het klopt wat iemand riep.

Zo las ik in NRC dat het ‘grotendeels onwaar’ is dat Nederlandse studenten de minste tijd aan hun studie besteden van alle studenten in Europa. Dat komkommertijd niet bestaat is ook ‘grotendeels onwaar’, net zoals de stelling dat er te weinig parkeerplekken zijn bij nieuwbouwhuizen. Het is allemaal niet het allergrootste nieuws, maar het zijn beweringen, en die kun je checken en dat is belangrijk, factchecken. En het is fijn dat er zaken zijn in het leven waarvan exact is na te gaan of ze waar zijn of niet, er is al genoeg onduidelijkheid in het leven.

Deze week is de Rabobank verkozen tot winnaar van de Liegebeest-verkiezing van Wakker Dier. In hun reclamespot Growing a Better World Together beweert de bank bezig te zijn met het verduurzamen van de voedselindustrie, maar volgens Wakker Dier investeert de bank in plofkippen, megastallen en fastfoodketens. Bas Rüter, directeur duurzaamheid Rabobank, gelooft dat er meer bereikt wordt door het stap voor stap verbeteren van de bedrijven dan door de sectoren te verlaten.

‘Wij zijn strenger op dierenwelzijn dan nagenoeg alle concurrenten in het buitenland, dus ik zou niet alle lijstjes zomaar geloven.’

Wie moet ik nou in hemelsnaam geloven? (En liegt Pechtold of liegt zijn ex-minnares? Liegt ten Broeke of liegt die vrouw met wie hij een ongelijkwaardige relatie zei te hebben? Liegt Blok over dat hij loog deze zomer, of liegt hij dat hij loog en loog hij niet maar liegt hij nu wel dat hij loog?)

Moet er bij elke krant een aparte factcheck-bijlage verschijnen?

Ach, waarschijnlijk is Mein Kampf niet de enige tekst die je beter kunt lezen met een inleiding van een wetenschapper om alles in zijn context te kunnen plaatsen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.