Het is een historische vergissing één tijdperk te koppelen aan seksueel machtsmisbruik

#MeToo gaat door op het jaren '70-idee dat macht geen vrijbrief is voor misbruik van anderen, betoogt Volkskrant-redacteur Mirjam Schöttelndreier.

Harvey Weinstein.Beeld GettyImages

Afgelopen zaterdag betoogde Sander van Walsum dat #MeToo afrekent met de vrije seksuele moraal van de jaren zeventig. Groot-misbruiker Harvey Weinstein had die losse moraal uit de tijd waarin hij was opgegroeid nog aangegrepen om zijn wangedrag te vergoelijken, want, zo schreef hij: 'Alle regels over gedrag en de arbeidsplek waren toen anders.' Maar Van Walsum moet niets hebben van de tijdgeest als schaamlap. Onzin, schrijft hij. Goed punt, denk ik: we zijn het eens.

Maar dan krijgen we toch twee pagina's lang een verhaal over die 'grenzeloze' jaren zeventig. Ploertige docenten, gekke, opstandige moeders, seksmatrassen en geestelijke dwang in een vrij jasje; het heeft volgens Van Walsum vooral verliezers gebracht. De leiders van de vrije seksuele moraal gingen hun gang, vrouwen (en ook mannen) zwegen uit angst preuts te worden gevonden. Daar zit veel herkenbaars en waars in; feministen analyseerden al eerder dat het vooral zijn en minder haar seksuele revolutie was.

Belangrijker: het is een historische vergissing één tijdperk te koppelen aan seksueel machtsmisbruik. De feiten liggen op straat en in de geheugens en lichamen van eindeloos veel vrouwen door de eeuwen heen: dienstmeisjes, werkende vrouwen, deftige dames, studentes, rijke en arme vrouwen, in alle huidtinten, binnen en buiten de landsgrenzen; ze werden verkracht, betast en vernederd door eindeloos veel mannen, van alle religies, culturen en overtuigingen.

Groepsverkrachtingen zijn normaal in Indiase bussen, date rapes op Amerikaanse campussen, goeroes zijn vaak seksmaniakken, tv-sterren (Savile, Cosby) serieverkrachters en achter Arabische deuren gebeuren dingen die Allah niet wil weten; kapelaans en priesters pakten jongetjes, vaders hun dochters, ooms hun nichtjes. It goes on and on.

Laat ons dus niet lachen: die seksuele revolutie is een zandkorrel in de woestijn van universele seksuele intimidatie door - sorry, meestal - meneer de man. Als er iets bijzonders in die verfoeide jaren zeventig gebeurde, was het dat feministen gingen graven in het ingewikkelde thema seks, liefde en macht, en stelden - wat inmiddels gemeengoed is maar toen nieuw - dat seksueel misbruik niet over seks gaat, maar over macht. En macht hadden de mannen.

De jaren zeventig gingen wat mij betreft over de strijd voor een eerlijker verdeling van de macht tussen mannen en vrouwen, homo's en hetero's, auto- en allochtonen, kinderen en ouders.

Mirjam Schöttelndreier is redacteur van de Volkskrant.Beeld RV

Ja, dat heeft veel malligheid en idioterie gebracht. Maar #MeToo rekent niet af, maar borduurt juist voort op de jarenzeventigmoraal, op het softe idee dat macht - in Hollywood, bed of bos - geen vrijbrief is voor misbruik van anderen.

Mirjam Schöttelndreier is redacteur van de Volkskrant.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden