Sander Donkersin 150 woorden

Het is een hele klus om voortdurend bronstigheid uit te stralen

Zo alfa-aapachtig als de man die op de hoek tegen zijn motor hing zie je ze zelden. Wagenwijdbeens, want het geslachtsdeel had lebensraum nodig. Zagen we het, hoe hij zijn veel jongere vriendin met een pets op de in rood leer gehulde kont richting avondwinkel dirigeerde? Hadden we door dat er vandaag al geneukt was en er nog veel meer geneukt ging worden? Waren de andere vrouwtjes afdoende geïmponeerd en de mannetjes jaloers genoeg?

Om eerlijk te zijn: best een beetje. Zijn haar zat erg goed, zijn vriendin was erg sexy en zijn motor, eeh, duur. Tegelijkertijd leek het me een hele klus, voortdurend al die bronstigheid uitstralen. Als je langer naar hem keek was het opeens niet moeilijk om je voor te stellen hoe hij ’s avonds, als de vriendin naar pilates was, snel een half affe puzzel onder het logeerbed vandaan haalde. Duizend stukjes, de hoeken had-ie al. Even een moment voor zichzelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden