Het is duidelijk: er moet weer gestoft worden

De ingezonden brieven van woensdag 3 juni

Koning Willem-Alexander en koningin Maxima worden ontvangen door president Barack Obama in het Witte Huis. Het koningspaar brengt een driedaags officieel bezoek aan de Verenigde Staten.Beeld anp

Het is met geschiedenis als met het huishouden: ben je net klaar met stoffen, kan je weer opnieuw beginnen. Op de erkenning van de Verenigde Staten door de Republiek der Verenigde Nederlanden lag blijkbaar nog een laagje, waardoor het zicht op de werkelijke gang van zaken aan het staatshoofd onttrokken werd. Het is op zijn zachtst gezegd ironisch dat Willem-Alexander tijdens het bezoek aan president Obama er prat op is gegaan dat Nederland (i.c. de Republiek der Verenigde Nederlanden) de tweede natie was die de jonge Amerikaanse republiek erkende.

Als ik de boekjes mag geloven, werd de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd al lang en breed - buiten medeweten van de stadhouder om - gefinancierd en ondersteund door Amsterdamse kooplieden en bankiers en het was óndanks de pro-Britse houding van Willem V dat de Republiek in 1782 overging tot erkenning. De Engelsen waren immers de grote verliezers in de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog.

Het lijkt er nu op dat een correcte weergave van de gang van zaken (of in ieder geval een minder suggestieve) rond de erkenning van de Amerikaanse republiek hier moet wijken voor een vreemdsoortige koninklijke identificatie met een uitgesproken republikeinse daad.

Het is duidelijk: er moet weer gestoft worden.

Aleid Offerhaus, Amstelveen

Zwarte pedagogiek

Sheila Sitalsing is enthousiast over de Surinaamse opvoeding (Magazine, 30 mei). Dreigen met 'rammelen' of benen breken, tikken uitdelen met een liniaal op de handpalm, het dient allemaal om kinderen de volgende boodschap te geven: 'Als kind terugpraten, zaken openlijk in twijfel trekken, tegenspreken, dat doe je niet.' Anders krijg je volgens Sitalsing namelijk 'onbehouwen zeikkinderen , en onbehouwen volwassenen'.

Deze aanpak is niet van vandaag of gisteren, en ook al langer bekend buiten Suriname. Ze wordt wel (ik kan het ook niet helpen) 'zwarte pedagogiek' genoemd.

De resultaten in Suriname zijn inderdaad indrukwekkend. Al meer dan drie decennia heeft jong en oud daar precies door wie er de Baas is.

Helge Bonset, Loenen aan de Vecht

Hollandse kruideniers

'In Mexico-stad werd in luttele jaren een fantastisch, groots en futuristisch nieuw museum uit de grond gestampt, met een grandioze collectie, waar kosten noch moeite aan gespaard werden en waarbij geld geen rol speelde', schrijft Henk Jan Gortzak (O&D, 28 mei).

'Het werd namelijk gefinancierd en gebouwd door de rijkste man ter wereld, de Mexicaan Carlos Slim. De naam 'Museo Soumaya' is ontleend aan zijn overleden geliefde echtgenote. Dit is zíjn manier om iets aan de maatschappij terug te geven.'

Dit is kennelijk meer dan Henk Jan Gortzak aan kan. Alles wat boven het maaiveld uitsteekt moet weg. Als ex-directeur van nota bene het Tropenmuseum (!) zou hem iets meer bescheidenheid niet misstaan. Maar dat is nu eenmaal niet de grootste Amsterdamse deugd. Dáár doet men twintig jaar over de aanleg van een lullig Noord/Zuidlijntje, en de verbouwing van het Rijksmuseum duurt meer dan tien jaar.

Het Rokin en het stationsplein zijn nog steeds een enorme puinhoop. Maar wél anderen afkraken: 'slechte afwerking', 'matige kunst', 'van buiten bont van binnen stront', 'de goedkoopste Van Gogh', 'honderden afgietsels van beelden van Rodin', en 'gekocht op het dieptepunt van de kunstmarkt'.

Zelfs het feit dat de toegang gratis is, wordt belachelijk gemaakt. 'Lachwekkend zou het zijn als het niet zo treurig was. Maar wat geeft het, de toegang is gratis.'

Hoe klein kan je zijn...

Wij zijn net naar Mexico geëmigreerd, en zijn blij verder van dit negativisme en deze miezerige Hollandse kruideniersmentaliteit, afgunst en middelmatigheid verschoond te blijven.

A. Timmermans, A. Robles Flores, Mexico-stad

Vergeet lagere klasse niet

Opvallend aan de column van René Cuperus (O&D, 1 juni) is dat in zijn lijst van door links teleurgestelde kiezers, (de middenklasse, hoog- dan wel lager opgeleid) geen woord gewijd wordt aan de vergeten (vaak met een uitkering afgescheepte) lagere klasse, waarin niet geïnvesteerd wordt, maar die de gevolgen van mondialisering in zowel portemonnee als veiligheidsgevoel wel degelijk ondervinden. Vergeten? Hoezo links? We zullen nog veel van Wilders horen.

Rob van Iren, Nijmegen

Rokertje?

De twee fotopagina's van rokende Chinezen (Uitgelicht, 2 juni) doen me denken aan een gebeurtenis in Jakarta een paar jaar geleden. Tegen de luchtvervuiling dragen veel inwoners van die stad een monddoekje. Zo ook een oudere inwoner in de Chinese wijk van die stad. Terwijl ik op straat langs hem heen loop, doet hij zijn monddoekje een beetje opzij om een brandende sigaret in zijn mond te kunnen steken. Ik moet erom lachen. De oudere man lacht met me mee, maar ik zal nooit weten of hij begrepen heeft wat me aan het lachen heeft gemaakt.

Rudy Schreijnders, Amsterdam

Beeld epa

NS en Fyra

In alle discussies over de Fyra blijft één onderdeel onbesproken. Ik was een van de weinige 'gelukkigen' die de nieuwe trein daadwerkelijk gebruikte. Ik vertrok uit Rotterdam en de trein kwam reeds na vijf minuten tot stilstand om, ook na enkele 'resets' waarbij de trein volledig in het duister belandde, niet meer verder te rijden. We stonden in een tunnel en moesten worden 'geëvacueerd'. We dienden de tunnel uit te lopen en daar op een andere trein wachten. Totale reisduur Rotterdam-Amsterdam: vier uur.

Wat mij opviel was het gebrek aan zitcomfort, zowel in de eerste als tweede klasse. Harde en te smalle zittingen, dicht op elkaar. Het leek wel alsof de opdrachtgever zich nooit over dit onderdeel had gebogen. Dat was ook zo, nu ik lees dat de inspectie ook alleen maar van papier is gedaan (Economie, 29 mei). De NS heeft vast gedacht: onze treinen zijn zo snel, dus de passagier hoeft er maar kort in te verblijven. We offeren alles op aan zo veel mogelijk plaatsen. Neem ons klanten voortaan serieus, NS!

Jan Eikenboom, Rotterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden