COLUMNJOOST ZAAT

Het inschatten van risico’s is ons mensen blijkbaar niet gegeven

Beeld .

Als ik Pietertje van 5 zie, ben ik blij dat ik zijn opa niet ben. Hartstikke lief maar heel druk. Zijn moeder belt met een vraag over zichzelf. ‘Gaat het nog een beetje? Is hij nog drukker dan anders?’, vraag ik tot slot. ‘Hij stuitert alle kanten op, want we gaan al twee weken niet naar buiten. Ik ben veel te bang dat hij heel ziek wordt van die corona. Ik heb een trampoline gekocht, kan-ie zich lekker op uitleven.’ ‘Shit, doe dat nu niet, straks breekt hij wat. Daar hebben we geen tijd voor.’ ‘Ach, hij is alleen en kan nog helemaal geen salto’s maken.’

Het inschatten van risico’s is ons mensen blijkbaar niet gegeven. Zo overschatten mensen al jaren de risico’s op baarmoederhals-, prostaat- en darmkanker waardoor we met allerlei vragen over screening zitten. Die overschattingen kan ik meestal behoorlijk goed onderuit schoffelen, maar angst voor dat huidige ongrijpbaar hoopje RNA in een schilletje van vet draait het ‘schatknopje’ in ons brein almaar verder de verkeerde kant op. Hoe zit het met de kans op het ernstig verlopen van een corona-infectie bij kinderen en hun
kans op ongelukken?

Infecties

Halverwege vorige week waren er 46 kinderen (tot 14 jaar) met een bewezen covid-19 -infectie, waarvan er 15 waren opgenomen. Er waren toen in totaal 6412 vastgestelde infecties. Geen enkel kind overleed. Ook elders moet je heel zieke kinderen vanwege covid-19 met een lampje zoeken. In Italië overleden de lieve broze oma’s en opa’s en niet hun kleinkinderen. De kans op een levensbedreigend probleem voor Pieter benadert dus de nul.

Maar dan de trampoline. Niet alleen Pieters moeder kocht deze week zo’n ding, dat deden meer ouders. Ik heb trouwens nooit geweten dat die dingen zo duur zijn. Menig zzp’er in de culturele sector blijkt voor een supertrampoline van 4 meter in de rondte een maand te moeten buffelen.

Of al dat gehups al tot een overdaad aan gebroken kinderbeentjes heeft geleid weten we nog niet. Wel zijn er cijfers over trampoline-ongelukken uit eerdere jaren en die zijn niet mis. Expertisecentrum VeiligheidNL registreert die bij verschillende SEH’s. Al tien jaar zijn er zo’n achtduizend trampoline-ongelukken per jaar waarvoor iemand naar de SEH gaat, waarvan zevenduizend kinderen tot 14 jaar. Dat zijn 250 kinderen per 100.000 inwoners. Zo’n 3500 van die ongelukjes zijn ernstig, bijvoorbeeld een stevige hersenschudding of een gebroken arm, been of rug. Het zijn niet alleen de trampolines die voor kinderleed zorgen. Ze zitten ook helemaal niet veilig in de auto of achterop de fiets. Elk jaar vernaggelen ouders en opa’s en oma’s zo een paar duizend tere kinderenkeltjes tussen de spaken van hun achterwiel.

Omdat we door een virus allemaal geschoren worden, moeten we stiller zitten dan we willen. Vooral de broze opa’s en oma’s lijden daaronder. Laten we nu niet ook nog alle kinderen opsluiten. Dat schaadt hun gezondheid,
al zie ik ze liever niet op de trampoline of zonder goed stoeltje achterop de fiets.
 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden