ColumnSamuel

Het hilarische gehalte in de brief van de zorgverzekeraar aan Samuel stijgt tot grote hoogten

null Beeld Marijn Scheeres
Beeld Marijn Scheeres

Willem Vissers schrijft elke maand over het leven van zijn gehandicapte zoon Samuel.

Soms is de hilariteit zo intens dat je die maar fijn door de kolommen van de krant moet laten stromen. Zijn we boos? Ach, het heeft ook iets vertrouwds, de Jiskefet-achtige brieven die je ontvangt als mijlpalen in het leven van Samuel zich aandienen.

Samuel wordt volgende week 18 jaar, al is hij fysiek en mentaal nog geen anderhalf. Toch stuurde ONVZ, onze zorgverzekeraar sinds jaar en dag, onlangs deze brief, die qua rariteit een graadje erger is dan de brief over militaire dienstplicht vorig jaar. Juist omdat ONVZ, waar Samuel al sinds zijn geboorte is verzekerd, beter zou moeten weten. Houden ze geen dossier bij? We weten toch alles van elkaar in de digitale maatschappij?

Na de aanhef ‘Beste Samuel’ staat: ‘Binnenkort word je 18 jaar. Je bent dan eindelijk volwassen. Je mag bijvoorbeeld gaan stemmen.’ Intussen een scène in huize Vissers: in zijn vaste hoekje op de bank zit de echte Samuel met zijn iPad. Af en toe maakt hij een tevreden brommend geluid. Soms vraagt hij aandacht. Stemmen voor Europa is vorige week aan hem voorbijgegaan. Bij het debat Rutte-Baudet lag hij al uren in bed. Verstandige jongen eigenlijk. Samuel is niet links en niet rechts geëngageerd. Als hij al ergens toe behoort, is het tot de Partij van Hulpbehoevenden.

De brief ratelt verder. ‘Maar nu je bijna volwassen bent, krijg je ook meer verantwoordelijkheden. Zo moet je bijvoorbeeld gaan nadenken over een zorgverzekering.’ Scène 2: zaterdag was Samuel een beetje doorgelekt. We hadden iets te lang gewacht met het verschonen van de luier. Hij oefent nog steeds op zindelijk worden, maar dat is een lang proces.

Om nu de hele brief te citeren is overdreven en te veel eer voor de afdeling Kafka van ONVZ, maar het hilarische gehalte stijgt naar grote hoogten in de tweede alinea. ‘Nu denk je misschien: wat heb ik aan een zorgverzekering? Ik ben gewoon gezond!’ Scène 3: Samuel is qua griep en dergelijke weinig ziek, dat klopt. We hebben hem zondag in de douchestoel getild, nadat Bernique eerst voorzichtig het dons van zijn bovenlip had geschoren. Echt mooi, hoe wij de badkamer voor hem hebben laten verbouwen. Hij kan met zijn speciale stoel nu prachtig het bochtje om, rechtstreeks onder de stortdouche.

Hij wijst na het wassen naar zijn nieuwe, groene spalken, door de verzekering bij ONVZ bekostigd, maar hij krijgt deze zondag de oude, blauwe aan. Die zijn wat soepeler. Uit de brief: ‘Toch is een goede zorgverzekering voor iedereen belangrijk, dus ook voor jou. Stel: het is glad, je valt van je fiets en breekt daarbij een arm. Niet fijn natuurlijk, maar dan is het wel belangrijk dat je goed verzekerd bent.’ Scène 4: op de bank zegt Samuel uuuhuuu. Hij wil een beker drinken.

Misschien is het moment aangebroken voor een brief terug. Een schrijven aan de instanties, bestemd voor alle verzamelde bureaucraten, voor alle dossiers. De inhoud, samengevat: Samuel wordt op 5 juni 18 jaar. Hij gaat voorlopig niet stemmen. Hij neemt ook geen rijles. Het duurt nog wel even voordat hij een vaste vriendin heeft. En hij drinkt vooralsnog geen bier.

null Beeld Marijn Scheeres
Beeld Marijn Scheeres
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden