Paulien Cornelissein 150 woorden

Het hele gezin stond op het grasveld driftig in de borstveren te wroeten

.Beeld .

Ik maakte in mijn eentje een avondwandeling en zag een zwanenfamilie met zeven kinderen, die er identiek uitzagen, namelijk wollig, grijs en bovenal schattig. Het hele gezin stond op het grasveld driftig in de borstveren te wroeten. Het zag er niet uit alsof ze ervan genoten, het was meer iets wat nu eenmaal moest gebeuren. Misschien was dit de zwanenversie van tandenpoetsen.

Toen ik even later terugkwam, waren ze met z’n allen nog even het water in gegleden. Een van de kinderen zwom naar de kade om een steen te inspecteren, en toen wilden de andere zes dat ook. De zwaan die naar mijn inschatting de vader was, hield een oogje in het zeil. Als hij had kunnen praten, had hij gezegd: ‘Nou goed, nog vijf minuten dan.’

De andere zwaan, vermoedelijk de moeder, dreef ondertussen af richting een treurwilg. Misschien was dit de zwanenversie van een avondwandeling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden