ColumnSheila Sitalsing

Het gaat dezer dagen veel over solidariteit en samen, maar sommige dingen veranderen niet zo snel

We vervallen allemaal weleens in oude fouten. Je wist het niet meer precies, je was vergeten hoe het de vorige keer ging, je herinnert je per abuis dat het toen goed afliep. Het kan de beste overkomen.

Dus dat bij het kabinet op de valreep voor de verkiezingen (geheel spontaan, dan wel met een beetje hulp van Hans de Boer) de wens opborrelt het bedrijfsleven een cadeau toe te stoppen in de vorm van een belastingkorting voor investeringen, een cadeau dat decennia geleden al eens was gegeven en schielijk weer ingetrokken omdat het toen tot ongegeneerd misbruik had geleid: kan gebeuren.

Dat er überhaupt een nieuw belastingvoordeel moest komen, omdat een beloofde verlaging van de winstbelasting voor grotere bedrijven niet doorgaat: dat hoort kennelijk bij de logica van wat-je-links-afpakt-moet-je-rechts-dubbel-teruggeven – met minder neemt de bedrijvenlobby in Den Haag geen genoegen. Want het gaat bij de Algemene Politieke Beschouwingen dezer dagen weliswaar veel over solidariteit en samen en zware tijden die helaas zullen aanbreken en dingen van waarde die weerloos zijn, sommige dingen veranderen niet zo snel.

Dat de belastingaftrek vervolgens in de Miljoenennota terecht komt, zonder dat een van de naar schatting duizenden ambtenaren, adviseurs, lobbyisten en andere ingeroepen hulptroepen zegt ‘dat hebben we lang geleden al eens gedaan en toen is dat de overheid slecht bekomen’: dat is wonderlijk.

Dat het geen cadeau wordt genoemd, maar een stimulans om bedrijven aan te zetten tot het plegen van investeringen die júíst goed zijn voor de economie en júíst goed zijn voor ons allemaal: dat was te verwachten. Bij het Centraal Planbureau zijn ze daar echter niet helemaal gerust op. In de doorrekening van de regeringsplannen die het CPB op Prinsjesdag presenteerde schrijft het planbureau: ‘De BIK vertoont grote gelijkenis met de in de eind jaren tachtig ingestelde Wet Investeringsrekening (WIR); beide regelingen beogen de investeringen van bedrijven te stimuleren. De WIR was een populaire regeling met een bbp-beslag van meer dan 1 procent bbp per jaar. De WIR werd vanwege een te hoge mate van oneigenlijk gebruik in 1988 afgeschaft.’ Achter de zinsnede ‘hoge mate van oneigenlijk gebruik’ schuilt een verhaal over ongegeneerd graaien, hoofdpijn voor opeenvolgende ministers van Financiën en hoge rekeningen.

Dat het cadeau best groot is, 2 miljard euro op papier, terwijl het in de mode is om het bedrijfsleven als duivelse graaimachine te zien: dat kun je gerust gewaagd noemen.

Niet voor niets stond de linkse oppositie woensdagochtend klaar om tijdens de jaarlijkse hoogmis in de Tweede Kamer dit nieuwe plan te hekelen en herinneringen op te halen aan haar recente overwinning in de slag om Unilever en de dividendbelasting. Lodewijk Asscher verbaasde zich erover dat het kabinet bij de Miljoenennota ‘geen enkele onderbouwing‘ had verschaft voor dit plan van 2 miljard, ‘terwijl wij heel graag willen kunnen beoordelen hoeveel banen het oplevert’. Lilian Marijnissen ziet al ‘een dividendbelasting 3 punt nul’ opdoemen. Jesse Klaver zei het voorgaande ‘volledig te ondersteunen’.

Het nieuwe plan heet BIK of wel Baangerelateerde Investeringskorting. Onthoud die naam. We gaan hier nog veel over horen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden