Lezersbrieven Vrijdag 17 mei

Het fanatisme van dierenvrienden doet me denken aan dat van anti–abortusbetogers

De lezersbrieven van vrijdag 17 mei.

Bioboerderij in Noor-Holland. Beeld Katja Poelwijk

Brief van de dag

Nee, ik ben geen voorstander van bio-industrie. Nee, ik ben geen vegetariër, ik ben een trotse boerendochter en boerenzus. Met afschuw kijk ik naar de beelden in Boxtel waar een varkenshouderij wordt bezet. Dat is een bedrijf, maar ook een huis. Daar wonen mensen en dieren. Hun thuis wordt bestormd door milieuactivisten die uit heel Europa massaal met de auto naar Brabant zijn opgerukt om ‘gewonde en zieke dieren uit een stal te redden’. Ik word boos als ik een dame van de Partij voor de Dieren tijdens een debat hoor kakelen dat ze activisten én boeren veroordeelt die de wet overtreden. Dit soort acties gaat mij veel te ver. Het fanatisme van de dierenvrienden doet me denken aan dat van de anti-abortusdemonstranten die met plaatjes van embryo’s vrouwen de stuipen op het lijf jagen.

Het debat over dierenwelzijn en het effect van intensieve landbouw op het milieu moet op een fatsoenlijke manier gevoerd worden. Elk nadeel heeft z’n voordeel: in het kapitalistische bestel zoals wij dat hier hebben, is de burger een klant, een consument. Wij kunnen met z’n allen wat minder, maar goed (lees: biologisch) vlees en zuivel gaan eten, daar ligt onze macht. Dat is mijns inziens beter voor het milieu én de gezondheid van mens en dier. Ik pleit voor een kleinschaliger landbouw, waarin een boer z’n werk kan doen zonder als de vijand of als crimineel afgeschilderd te worden en waarin landbouw en natuur wél samengaan.

M.A. Wiersema, Groningen

Verstoorde zielsrust

Mijn oom Max Kohnstamm was na de oorlog een van de voormannen en oprichters van de EEG, de Europese Economische Gemeenschap. Ik wil zijn zielsrust niet verstoren door hem te vertellen dat er bij de Europese verkiezingen van volgende week studenten zijn die door niet te gaan stemmen’ dreigen die Gemeenschap om zeep te helpen, omdat er nu in Nederland een grootste partij is die die Gemeenschap wil verlaten met een Nexit.

Dolph Kohnstamm, Amsterdam, emeritus hoogleraar psychologie te Leiden

China en Europa

Hoe moet je omgaan met een grootmacht die er andere handelspraktijken op nahoudt dan Nederland? Dan formuleer je op die grootmacht een strategie. Nederland heeft dus vanaf vandaag een China-strategie.

Als afwijkende handelspraktijken een reden zijn voor een strategie dan wordt het wellicht ook tijd voor een Amerika-strategie. Maar wat Nederland in dit kader waarschijnlijk het best kan gebruiken is een Europa-strategie.

Hans Willemse, Amerongen

Chaos

De Europese Unie is de meest democratische internationale organisatie met een uniek systeem: de Europese Commissie heeft het recht van initiatief, maar doet pas een voorstel na alle lidstaten om hun mening te hebben gevraagd; daarover stemt de Raad van ministers en vervolgens heeft het Europees Parlement het recht van amendement en goedkeuring. Dan hebben we geen referendum meer nodig, want iedereen is aan bod gekomen. Bovendien heeft een referendum het grote nadeel van een zwart-witdeling waarbij de nee-stemmers niet zeggen wat zij dan wel willen. Dat heeft in Engeland tot chaos geleid.

W.F. van Eekelen, Den Haag

Woordgrappen

Er sluipen melige woordgrappen in de koppen van de Volkskrant, bijvoorbeeld: ‘Dat wordt (o)verstappen’ (Ten eerste, 15 mei). Treurig. Kennelijk is het eigen Stijlboek van de Volkskrant de prullenbak ingegaan. Een kop bevat geen beeldspraak, dubbelzinnigheden, woordspelingen of andere geforceerde humor. (pagina 112) Jammer hoor. Ik vond die regels wel passen bij een kwaliteitskrant. Koppen als deze verwacht ik eerder bij De Telegraaf, Privé en dat soort lectuur. Niet bij de Volkskrant. Het zou mij deugd doen als het roer weer om ging. Leve vroeger!

Martin Hooymans, Leiden

Rob Oudkerk

Hè hè, dacht ik gisteren toen ik het opiniestuk van Rob Jetten las: integratie van Marokkanen in Nederland doorslaand succes. Eindelijk het positieve geluid dat ik al jaren in mijn eigen kring verwoord. Eindelijk een toon die uitgaat van wat er wél is in plaats van wat er niet is. Eindelijk die feiten benoemen die leiden tot deze positieve conclusie. Eindelijk een partij die dit durft te benoemen. Helaas moeten we dit anno 2019 een tegengeluid noemen.

Nee hè, dacht ik toen ik vandaag het stuk van Rob Oudkerk las. Piepend had hij opgeschreven dat het onterecht is dat zijn uitspraak van 17 jaar geleden in dit stuk werd aangehaald. Onterecht, want hij had het gewoon op zijn ‘Amsterdams’ gezegd en bedoelde het niet zo rottig als het klonk. Maar beste Rob Oudkerk, zo werkt het niet met taal. Zo werkt het niet met uitspraken van politici. Zo werkt het niet in de communicatie. Jij hebt deze groep destijds als eerste bewust zo genoemd, en als gevolg daarvan wordt deze bevolkingsgroep sindsdien systematisch zo genoemd. Het had Oudkerk gesierd als hij dáár iets over had gezegd. Iets in de trant van: dat mijn uitspraak van 17 jaar geleden nu nog altijd zo mainstream is, daar schaam ik mij diep voor. Zeventien jaar wijzer is hij kennelijk niet geworden.

Damaris Beems, Bussum

Weldadige rust

Wat een weldadige rust en diepgang zit er in de stukjes over het balkon van Caspar Janssen. Echt heel bijzonder, in deze tijd van engdenkers en schandaalopkloppers. Dank!

Johan de Boer, Gouda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden