OpinieBrieven

Het centraal schriftelijk examen moet blijven

Eindexamen wiskunde voor vwo op het dr Mollercollege te Waalwijk. Een leerlinge moet vooraf controleren of de verpakkingen om de examens wel goed dicht zitten.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag

Schoolleider Jos Bart pleitvoor het afschaffen van het centraal schriftelijk examen (cse) in het voortgezet onderwijs. Volgens hem toetst het cse dezelfde leerdoelen als in het schoolexamen en wordt alle lesstof dubbel getoetst.

Dat is niet zo. Bij de talen wordt in het cse uitsluitend tekstbegrip (leesvaardigheid) getoetst. In het schoolexamen de andere vaardigheden: spreek, luister- en schrijfvaardigheid.

Zeker, er staan wel eens fouten of onduidelijkheden in de centrale examens, maar die staan ook in schoolexamens. Bij talen omvat een centraal examen meer dan 40 vragen. Er kan dan wel eens een verkeerde vraag bij zijn, maar zo erg is dat niet. Bij de correctie wordt er rekening mee gehouden. Dat in 2019 het Landelijk Aktie Komitee Scholieren (LAKS) 150 duizend klachten heeft ingediend, zegt niets. Het LAKS zal altijd klagen. In het algemeen is de kwaliteit van de centrale examens goed.

Het grote pluspunt van de centrale examens is de objectiviteit. Het examen is in heel Nederland hetzelfde en het wordt gecorrigeerd volgens landelijke normen. Bovendien wordt het twee keer nagekeken, eerst door de eigen docent en dan nog eens door een tweede corrector, een vakdocent van een andere school.

In Duitsland is het examen per deelstaat verschillend. Daar is veel onvrede over. Er gaat niets boven een uniform landelijk examen. Het cse moet blijven.

Jacques SmitsHeerlen

Euthanasie

Hulde aan Maud Effting voor haar uitstekende reportage over de euthanasiezaak die zoveel stof deed opwaaien. Petje af, applaus en een koninklijke onderscheiding graag voor dokter Arends voor haar professionele zorgvuldigheid om in te gaan op de wens van deze patiënt. Die de moed had om weerstand te bieden aan de overkill van officieren van justitie en – weerzinwekkend – haar eigen beroepsgenoten die haar goede bedoelingen publiekelijk in twijfel trokken. We mogen ons gelukkig prijzen te leven in een land waar het hoogste rechtscollege onafhankelijk recht blijft spreken.

De oproep van mevrouw Arends om in het vervolg minder transparant te zijn is vanuit haar positie begrijpelijk, maar doet geen recht aan de uitgangspunten van de Wet toetsing Levensbeëindiging. Het Openbaar Ministerie heeft inmiddels een volgende arts op het strafbankje geplaatst. Het wordt hoog tijd om een sterk tegengeluid te organiseren. Ik roep alle dokters, verpleegkundigen en overig betrokkenen op om publiekelijk tegenwicht te bieden aan mannen als Chabot, Keizer en Otte, die het prachtige maar broze eindproduct van Els Borst ten grave willen dragen. Euthanasie is en blijft beschikbaar ook voor mensen met dementie in welk stadium dan ook.

Peter Bakens, docent verpleegkunde, Den Haag

Boris Becker

Bij het bericht over de zoektocht naar de tennisbekers van Boris Becker, denk ik terug aan wat mijn vader daar in de jaren ‘80 over vertelde. Becker was een cliënt bij het belastingadviesbureau waar hij werkzaam was. Eén kamertje van het kantoor was geheel ingericht met prijzen die Becker in zijn (toen nog korte) carrière had gewonnen. Op die manier kon hij aantonen een verblijfplaats in Nederland te hebben en dat leverde hem een aanzienlijk fiscaal voordeel op. Wellicht is een zoektocht in de kelders van dat gebouw daarom nog de moeite waard?

Liesbeth van Hees, Aalsmeer

Kat

In haar stukje op de voorpagina van zaterdag beschrijft Paulien Cornelisse het dilemma van de poes op bed, en een klagende partner die dat vies vindt. Het kan ook knap lastig zijn, een verharende poes op bed. Viezigheid tussen de pootjes, bovendien. Natte vacht, niet onwaarschijn-

lijk. Er is maar één adequate oplossing, mevrouw Cornelisse: partner uit bed, poes met een kordate armgreep uw kant op en lepeltje lepeltje verder genieten van de welverdiende nachtrust.

Thom de Groot, Den Haag

Complot

Peter Giesen schrijft: ‘Waar het complot begint sneuvelt de waarheid’. Deze conclusie komt een aantal decennia te laat. De kern van het naoorlogse postmodernisme is het ontkennen van objectiviteit en de deconstructie van elke machtstructuur. Het idee dat witte mensen met een erfzonde worden geboren of dat een systeem van witte mannen de wereld onderdrukt is ook tamelijk bizar. We zien nu dat niet alleen links prima uit de voeten kan met het postmodernisme. De stroming die ooit begon als reactie op de enge ideologieën van de vorige eeuw is zelf een ideologisch cafetaria model geworden. Ieder zijn eigen waarheid en een hiërarchie is om tegenaan te schoppen. Een perfect model voor iedereen die ergens gefrustreerd over is.

Hans Kellerhuis, Utrecht

Cartoons

Naar aanleiding van de column van Martin Sommer en de brief van de dag van David Hof vraag ik me het volgende af. Zou de dood van Samuel Patty niet aanleiding kunnen zijn om op alle Nederlandse scholen deze dag jaarlijks te herdenken met het verplicht tonen van cartoons van de gewraakte profeet? Voordeel is dat iedereen weet dat het gaat gebeuren en het onderwijzend personeel zich niet in morele bochten hoeft te wringen. Zo laten we de vrijheid van meningsuiting niet afhangen van het lef of de dapperheid van een individuele docent met alle risico’s van dien. Dit land wil toch graag gidsland zijn?

Henk Wimmenhove, Spijkernisse

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden