Lezersbrieven Vrijdag 16 november

Het bleef niet bij één handtastelijke handeling van onmacht. In mijn ogen heet dat agressie

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 16 november.

Max Verstappen roept Esteban Ocon ter verantwoording, Sao Paulo, 11 november. Beeld Zumapress / HH

Brief van de dag: agressieve Verstappen

Weer een heerlijke race zondag. Ik zat op het puntje van mijn stoel. Het gevoel wereldburger te zijn, heb ik niet bij sport. Dan ben ik chauvinistisch. Helaas nam Ocon in een split second een niet al te fraaie beslissing ­tijdens de race. Maar dat ­gebeurt in de racerij op de baan en Max Verstappen heeft ook wel eens momentjes gehad.

Max knokte mooi terug in de wedstrijd, tevens meerdere leuke knokpartijen op de baan tussen de coureurs. Maar later zag ik de beelden in de paddock. Nog vóór ik maandag las over de – overigens terechte – straf van de FIA, was ik er al klaar mee. Ik snap de adrenaline als excuus nog een beetje, maar het was niet die split second, het was voorbedachte rade zelfs. Het bleef niet bij één handtastelijke handeling van onmacht, onbegrip en teleurstelling, het gebeurde nog drie keer zonder dat Ocon enige aanleiding gaf. Hij was tevens al gestraft voor zijn actie op de baan. In mijn ogen heet dat agressie.

Nu heb ik als wereldburger niets met volksliederen, maar mocht Max nog eens wat winnen, dan mogen ze wat mij ­betreft het volkslied spelen van Monaco, waar hij om belastingtechnische redenen woont.

Henk van Ewijk, Deventer

Verbied multitasken

Vooraf: ik ben voorstaander van recht op vrije tijd – dat werknemers niet hoeven te reageren op e-mails, Whats­App-berichten enzovoort van de baas buiten werktijden (Ten eerste, 15 november). Maar een vraag die ik erbij wil stellen is: waarom krijgen mensen hun werk vaak niet klaar in de daarvoor bestemde werkuren?

Wij weten al heel lang uit veel ­onderzoek dat zogenoemd multi­tasken tijdens het werken niet tot ­effectiever en efficiënter werken leidt, maar juist tot het tegenovergestelde. Ook zijn de producten kwalitatief minder dan bij gewoon monotasken. Het is ook bewezen dat dergelijk ­gedrag tot stress bij de werknemer leidt.

Misschien is een eerste stap het voorkomen of verbieden van sociale media en alle andere niet aan werk gerelateerde apps en programma’s op de werkvloer. Vermoedelijk resultaat: meer werk verzet in minder uren van hogere kwaliteit. Afgeleide resultaat: minder stress/burn-out en misschien zelfs minder apps van de baas buiten werkuren.

Paul A. Kirschneruniversiteitshoogleraar Open Universiteit

Leo Vroman

Onder ‘Beeld van de week’ (Sir Edmund, 10 november) lees ik dat Leo Vroman in de Tweede Wereldoorlog naar de Verenigde Staten vluchtte. Dat had hij achteraf graag gedaan. Vroman vertrok op de avond van

14 mei 1940, precies een uur na de ­capitulatie van Nederland, per taxi vanuit Utrecht naar Gouda om ­afscheid te nemen van zijn ouders. Vervolgens reed hij door naar Scheveningen, waar hij met enkele andere vluchtelingen voor 4.000 gulden een zeilboot kocht om te ontkomen naar Engeland. Uiteindelijk werden zij op zee opgepikt door het vrachtschip De Zeester en kwamen op 16 mei in Harwich aan.

Vroman reisde verder naar Batavia, hoofdstad van Nederlands-Indië, waar hij op 7 augustus in de haven van Tandjong Priok werd opgewacht door Gerrit Sanders, de vader van zijn verloofde Tineke. Na de Japanse inval werd hij geïnterneerd in het kamp Tjimahi en later overgebracht naar de Japanse stad Osaka. Pas na de capitulatie van Japan in 1945 werd hij via Manilla (Filipijnen) naar de Verenigde Staten (New York) gebracht.

Frank OkkerLeiden

Boomoctopus

Als kinderen weten dat sommige vissen kunnen ‘vliegen’ (tientallen ­meters), slijkspringers (een vis uit de mangrovebossen) in een boom klimmen om daar te jagen, kokoskrabben hun hele leven op het land doorbrengen, een paling ’s nachts weilanden oversteekt op weg naar zee, en ze misschien wel met eigen ogen een Amerikaanse rivierkreeft een fietspad hebben zien oversteken... waarom zouden ze dan een boom-octopus meteen als nepnieuws (Wetenschap, 15 november) moeten herkennen?

Gerard SpruijtAmsterdam

Wat is een feit?

In Wetenschap van 15 november stond een interessant artikel over ­basisschoolkinderen die het verschil tussen nepnieuws en echt nieuws niet zien. In 2017 schreef de sectie educatieve auteurs van de Auteursbond een prijsvraag uit voor het ontwikkelen van lessen met als thema: ‘Wat is een feit?’ Er werden prachtige lessen ingezonden voor kinderen van groep 1 en 2 basisschool tot de bovenbouw van het voortgezet onderwijs (VO).

De lessen kunnen gratis worden gelezen en gedownload op educatieveauteurs.auteursbond.nl.

Anne Coos VuurmansAmsterdam

Leesplezier

Om het leesplezier van onze pubers hier en daar stiekem te stimuleren, lees ik af en toe iets voor uit de krant (of deel een artikel via de familie groepsapp... alsof ze dat dan helemaal zelf gaan lezen!?).

Mijn dochter (5 vwo) reageert verontwaardigd: tuurlijk kent zij wel woorden als ‘hartstocht’ en ‘ongebreideld’, die Sylvia Witteman aan haar zoon moet uitleggen (Lexicon der ­onterecht vergeten woorden, V, ­15 november).

Maar, voegt ze eraan toe, ‘waarom zou je zulke mokertje ouderwetse teksten lezen?’

N. HazeNijmegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.