LEZERSBRIEVENdonderdag 23 juli

‘Herstel sekse in onze taal’

De lezersbrieven van donderdag 23 juli.

Leraressen noemen zichzelf steeds vaker leraar.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Brief van de dag

In zijn brief betoogt Thomas Gaugenot dat in elke maatschappij de dominante krachten hun stempel drukken op de taal (O&D, 21 juli). Hij refereert aan het verdwijnen en onderdrukken van vrouwelijke taalvormen. Zijn gelijk wordt pijnlijk bevestigd op de aangrenzende pagina, met de column van Daniela Hooghiemstra. Ooit afficheerde deze geschiedkundige zich als ‘columniste’ en ‘historica’, tegenwoordig moet zij genoegen ­nemen met de betiteling ‘columnist en historicus’.

Dat zien we steeds meer. Leraressen die zich leraar noemen, een vrouwelijke directeur die zich geen directrice wil of mag noemen. Vrouwelijke leden van de Hoge Raad, die zich openlijk ‘Raadsheer’ noemen. Het zou goed zijn als vrouwen terug­keren naar namen die recht doen aan hun vrouw-zijn. Laten we creatief en inventief zijn. Onze rijke taal biedt mogelijkheden genoeg voor gelijkwaardige benamingen. Laten we ons inspireren door het vrouwelijk zelfbewustzijn van de eeuwenoude elite. Die gebruikt onbeschroomd jonkvrouw, baronesse, gravin, hertogin en prinses. Laten we een voorbeeld nemen aan het koningshuis. Emma, Wilhelmina, Juliana en Beatrix lieten zich nooit koning noemen. Deze vrouwen heetten naar wat ze authentiek en zelfbewust waren: koningin.

Ben van der Veer, Breda

Wraak

Ik woon tussen twee reguliere veehouderijen en herken me volledig in het artikel van Nico Hoogland (O&D, 22 juli). Vrijwel dagelijks zie ik door klauwproblemen strompelende koeien, kalveren in kleine metalen hokjes, en op het erf de kadavers van koeien die tijdens de bevalling zijn overleden. Ik bespaar u hoe ik de doodsoorzaak kan zien.

Kritische vragen stel ik niet, want net als Hoogland vrees ik wraak. ‘Pas op voor de boeren’, waarschuwde de vorige bewoner van mijn huis, ‘voor je het weet heb je een trekker in je woonkamer.’ Wat betreft de enorme herrie van hun voertuigen: geregeld logeer ik in het centrum van Amsterdam, waar ik me verwonder over de stilte.

Bas de Roode, Oosterhout

Levenslust?

Een meerderheid vindt dat bepaalde coronamaatregelen hen de levenslust ontnemen. Levenslust? Op de veerboten naar de Waddeneilanden was het heerlijk dat er strak gecontroleerd werd op het dragen van mondkapjes. Per dek werd er ontscheept. Per 1 juli ‘hoeft het niet meer’, dus duwen en dringen als vanouds.

Op een rondvaartboot, met keurig afgeplakte plekken en voldoende ruimte, eisen bejaarde vriendinnen dat ze bij elkaar zitten. Bij ’s lands grootste super zijn de afstandsstickers verwijderd en is het weer ‘eerst ik, en wel nu’. Het gros gedraagt zich niet levenslustig, maar levensmoe.

Mariska Jansen (66), Harlingen

Prioriteit

Hulde aan Jaap Bierman voor zijn uitspraak: ‘Dat is het vreemde: iedereen dient publieke doelen, we worden allemaal door de burger betaald, maar we hebben het zo verdeeld dat het publieke belang niet meer voorop staat’ (Ten eerste, 21 juli). Als voormalig werknemer bij een gemeente kan ik dit onderschrijven. Bij de lagere overheid tref je dit zeker aan. Het eigen voortbestaan als entiteit krijgt prioriteit.

Dat begint al bij de gemeente en werkt door tot afdelingsniveau. Het Bureau van J.J. Voskuil is een feest der herkenning; hij beschrijft goed hoe het eraan toe kan gaan. Dat was in de jaren vijftig al zo en in de 21ste eeuw is het nog precies zo. Na al die jaren hebben we nog niet geleerd dat het anders moet. Corona heeft een belangrijke les geleerd, nu maar hopen dat we hier wijzer van worden en het anders gaan doen.

Irma Vogels, Arnhem

De School

De ophef rondom nachtclub De School laat zien hoe onverdraagzaam het inclusiviteitsactivisme soms kan zijn (V, 22 juli). Wanneer je niet volkomen meebeweegt in het streven naar inclusiviteit, word je beschouwd als ‘problematische organisatie’. Goede omgang met kritiek vraagt dat je ‘niet in twijfel trekt wat kritische medewerkers zeggen’. Ik betwijfel of zo’n houding bijdraagt aan het tegengaan van racisme. Het lijkt mij democratisch vrij problematisch om iedereen die het niet met je eens is, direct te beschouwen als een tegenstander.

Pieter Boshuizen, Nijmegen

EU-top

De EU-top een beetje gevolgd? Over de inhoud is genoeg gezegd en geschreven. Maar wat mij het meest opviel is dat onze regeringsleiders totaal geen afstand hielden. Voortdurend gaven ze elkaar een elleboog en stonden ze hutje mutje op elkaar. En dat moet dan het goede voorbeeld geven.

Norbert Duif, Wageningen

Boerendemonstraties

Ook woensdag demonstreerden de boeren weer. Dit is gelukkig een goed verzekerd recht in Nederland. Wat ik niet snap is het volgende. Iedereen die wil demonstreren moet een vergunning aanvragen. Hier worden (terecht) voorwaarden aan verbonden.

Als ik met mijn auto met 120 door de binnenstad rijd, wordt mijn auto gegarandeerd in beslag genomen. Dit hoef je maar een paar keer bij de trekkers te doen. De meeste boeren hebben maar één trekker waar ze het hele bedrijf mee runnen. Als deze in beslag is genomen, moeten ze voor elk wissewasje een loonwerker of bevriende boer voor vragen. Probleem opgelost zou ik denken.

Fons van Nunen, Boxtel

Winkelmeisje

Op een dag zou ik het wagen (O&D, 22 juli). Naar de viswinkel bij mij in de buurt en vragen: ‘Mag ik een stukje kabeljauwfilet, een onsje Hollandse garnalen, een haring en de hand van uw dochter.’ Ik durfde niet.

Eddy Koning, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden