Helemaal niemand is gebaat bij een zoektocht naar ‘schuldigen’

Zandzakken worden aangesleept in het waterschap De Dem in Hoensbroek. Beeld Harry Heuts
Zandzakken worden aangesleept in het waterschap De Dem in Hoensbroek.Beeld Harry Heuts

Weer verscheen er deze week een onderzoek van de Onderzoeksraad voor ­Veiligheid (OVV). Wederom luidde de conclusie dat een ramp voorkomen had kunnen worden. In dit geval voldeed de galerijflat in Arnhem aan de daarvoor bestemde regelgeving. Echter, het toezicht op brandveiligheid moest beter, en ook het bankstel had het gedaan.

Tegelijkertijd is Limburg nog niet ‘droog’, of bij Op1 gaat het over ‘Had dit voorkomen kunnen worden?’ en ‘Wie is hiervoor verantwoordelijk?’ Alle goede argumenten aan tafel ten spijt dat zoiets erbij hoort (‘Het is de natuur!’) en maatregelen zeer veel geld kosten, blijft men zoeken.

Welk onderzoek van de OVV je er ook bij pakt, bijna iedere ramp of ongeluk was ‘vermijdbaar’. Een ongeluk mag gewoon niet meer gebeuren in onze maatschappij. Ook al is de kans daarop vaak zeer klein, volgens de OVV mag en kan dat niet meer gebeuren. Als er maar (nog meer!) maatregelen worden genomen of er nog meer wet- en regelgeving danwel toezicht bij komt.

Er is altijd wel een ‘schuldige’ aan te wijzen, volgens de OVV maar ook volgens de huidige media. Maar zijn we wel gebaat bij nog meer regels? Regels waardoor instanties en burgers door de bomen het bos niet meer zien? En ­regels waardoor organisatie en burgers nog meer geld kwijt zijn voor ongelukken die wellicht nooit gaan gebeuren? Wegen de kosten tegen de baten op?

Wanneer stoppen we een keer met de illusie dat er honderd procent veiligheid bestaat? Zeker niet in combinatie met honderd procent vrijheid. Dat we niet alles in ons mooie land compleet dicht kunnen regelen?

Willen we honderd procent veiligheid, dan zullen we ons op moeten sluiten in onze woning die vanbinnen is voorzien van kussens tegen de muren.

Ongelukken gebeuren af en toe. Shit happens. En ja, leren van gebeurtenissen kan altijd. Maar stop eens met het steeds zoeken naar ‘schuldigen’. Daarmee is helemaal niemand geholpen.

Bram Kampschreur, Amersfoort

Poortwachters

Over Peter R. de Vries is veel eenstemmigheid als je de reacties op zijn overlijden leest, duidelijk samengevat door minister Grapperhaus van Veiligheid en Justitie: ‘Compromisloos, onverschrokken, vasthoudend en medemenselijk’. Wat ook naar voren komt is hoe lastig Peter R. de Vries werd gevonden en hoe hij werd geboycot. Hoogleraar rechtspsychologie Peter van Koppen: ‘25 jaar geleden konden ze bij de politie zijn bloed wel drinken.’

Is het niet hetzelfde gegaan met Pieter Omtzigt, zijn de woorden van minister Grapperhaus ook niet op hem van toepassing en heeft het CDA niet net zo op hem gereageerd als de politie 25 jaar geleden op Peter R. de Vries?

Als wij hieruit iets willen leren, is het zaak dat we mensen als Peter R. de Vries en Pieter Omtzigt niet als luizen in de pels ervaren, maar omarmen als ‘poortwachters’ van onze samenleving, die onze normen en waarden koesteren.

Paul Handgraaf, Heemskerk

Drugs

Hoeveel mensen zijn vegetariër omdat ze niet verantwoordelijk willen zijn voor de bio-industrie met al zijn dierenleed? Hoeveel mensen laten drugs links liggen omdat ze niet verantwoordelijk willen zijn voor moord, afpersing en andere ­ellende door de georganiseerde misdaad veroorzaakt?

Stel je voor dat niemand meer drugs slikt, snuift of spuit, omdat ze geen mensenlevens op hun geweten willen hebben. Maar nee, uitgaan en feesten zijn niet voor te stellen zonder drugs. Liever een moord hier en daar, dan onze lolletjes verstieren.

Conny Klein, Foudgum

Vergoddelijking

Helaas zijn Sheila Sitalsing en Bert ­Wagendorp op vakantie juist nu aan de vergoddelijking van Peter R. door de Volkskrant paal en perk moet worden gesteld.

Hans van de Wijdeven, Uden

Voorpagina

Dit weekeinde zijn de kolkende watermassa’s in Limburg voorbij. Een spoor van ontredderde mensen en vernielingen achterlatend. Er is sprake van een ramp. Het heeft de voorpagina niet gehaald. Niet op dag 1, niet op dag 2 en ook niet op dag 3.

Elly van den Boom, Den Haag

Crisis

Waar blijven de persconferenties, OMT’s en dagelijkse nieuwsblogs over de klimaatcrisis?

Frederike Diepenbroek, Utrecht

Heerlen

De stad waar je bedrijf is groot geworden staat onder water en uitgerekend dan maak je bekend dat je vertrekt. DSM doet het en kondigt aan te verkassen naar Maastricht. Dutch State Mines is een beursgenoteerde multinational met het hoofdkantoor in Heerlen, de stad waar het allemaal is begonnen. De stad ook die zwaar getroffen werd door de mijnsluitingen een halve eeuw geleden en die daar nu pas van herstelt.

Dat je zo’n met historische symboliek beladen besluit naar buiten brengt tijdens een nooit eerder vertoonde nood­situatie getuigt van een ongekende harteloosheid. Mijnstad Heerlen huilt.

Armand Leenaers, Heerlen

Terrashangers

‘Ik ben gevaccineerd, dus ik kan erheen’, hoor ik mensen roepen. Is er iemand die nog gaat zeggen dat gevaccineerd zijn niet betekent dat je corona niet overdraagt aan een ander? Dus dat je oude ouders of opa en oma gevaccineerd bezoeken ook kan leiden tot een besmetting? Dan zeg ik het nu even tegen alle festivalavonturiers, vakantiegangers, winkelaars, culinaire happers, terrashangers en sportfanaten om teleurstellingen te vookomen: dat kan.

Renna Himonetos, Alkmaar

Virusbegeleiding

Na anderhalf jaar maatregelen, restricties en beperkingen zijn we met het ­vermaledijde coronavirus niets opgeschoten. Soms bekruipt me het ­gevoel dat de overheid het virus niet bestrijdt, maar begeleidt. Telkens als het zich anders gedraagt of muteert, worden de maatregelen daarop aangepast. En dan maar zien waar het schip strandt.

Het enige dat helpt zijn vaccinaties. Daarom had men moeten wachten met het loslaten van veel maatregelen totdat iedereen is gevaccineerd. Je kunt dan nog besmet raken, maar de kans dat je ziek wordt, is zeer klein. Dat geldt niet voor de vaccinatieweigeraars die risico’s blijven lopen om ziek te worden. Maar dat is dan hun eigen keuze geweest. Om daarvoor de maatschappij weer op slot te gooien, lijkt me de omgekeerde ­wereld.

J.W. Nieuwpoort, Alkmaar

Luizen

Aaf Brandt Corstius schrijft dat dimethicon het enige spul is waarmee je luizen kunt bestrijden. Gelukkig is dat niet waar. Als ik als kind luizen had, nam mijn moeder mij mee naar haar kamer. Daar spreidde zij vuilniszakken uit op het tapijt. Ik boog knielend voorover waarna zij spiritus in mijn haar deed. Met de luizenkam in haar hand was het daarna vlot gedaan met luizen en neten in mijn haar. Eén behandeling volstond.

Later toen andere ouders tijden druk waren met de verschillende shampoo’s, nam ook ik bij mijn kinderen de spiritus en luizenkam ter hand. Razend effectief en ook nog eens spotgoedkoop. Vanzelfsprekend is de lucht niet te harden, maar hoe lang duurt het nu eenmaal in een geventileerde ruimte? Mocht de nood hoog zijn en je grijpt naar dit middel, dan heeft u dit idee (niet) van mij.

Liesbeth Bron, Putten

Les 9

Toine Heijmans somt acht leerpunten uit de pandemie op. Het betreft zaken als de Nederlandse volksaard, de behandeling van ouderen en het wegverkeer. Het is een tussenstand, dus er kan nog meer geleerd worden.

Hierbij alvast les 9: Schiphol is niet van essentieel belang gebleken voor de economie, zoals altijd werd aangenomen. Dat heeft dit ongevraagde maatschappelijke experiment ‘virus’ duide- lijk aangetoond. Dus geroep om meer vliegbewegingen kan worden genegeerd. Sterker, de nieuwe woonwijk ­Amsterdam-Schiphol komt in het vizier.

Jan Jozef Pool, Amsterdam

Zwakbegaafd Nederland

In mei 2007 verscheen de eerste Dag, een gratis krant van PCM (als uitgever van de Volkskrant een voorganger van DPG Media). Het dagblad voor niks ging het opnemen tegen de evenmin nog bestaande succesnummers Metro en Spits en de betrekkelijke nieuwkomer De Pers van investeerder Marcel Boekhoorn. Jan Blokker, die een jaar eerder van de Volkskrant was overgestapt naar de NRC, zag er een krant in voor zwakbegaafd Nederland. Die duiding lijkt op grond van het stuk van Menno van Dongen bij voorbaat ook van toepassing op de nieuwe omroep ON, met een uitroep­teken (als in Sp!ts).

Adriaan de Boer, Bussum

Horeca

Over de personeelstekorten in de horeca na heropening heeft de krant een paginagroot artikel. ‘Iedereen’ heeft het gedaan: de regering, de jongeren, corona. Maar wat ik miste is dat in de horecasector een relatief grote zwarte geldstroom rondgaat. Toen het coronasteunpakket van de overheid kwam, was dat uiteraard gebaseerd op officiële cijfers. Horecapersoneel dat bijvoorbeeld voor drie dagen op de loonlijst staat en voor twee dagen zwart wordt betaald, krijgt dus salariscompensatie voor die drie dagen. Daar kom je niet van rond. Dus heeft heel veel horecapersoneel het afgelopen jaar ander werk gezocht en gevonden.

Cock Hazeu, Delft

Woord van het jaar

De Volkskrant van 14 juli geeft onbewust een mooie voorzet voor de keuze van hét woord van het jaar 2021: ‘stressvakantie’. Daarvoor ga je toch op vakantie?

P. ten Hove, Oosterbeek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden