OpinieMeelezers

Heeft u ook een tante Jo in de familie?

In deze rubriek reageert de redactie op wat er leeft onder lezers. Deze week: is de slechte behandeling van turners niet wat laat ontdekt? En: waarom de redactie blij is met uw bijdragen. 

Beeld ANP

Een intern rapport over misstanden in de turnwereld dat nu pas boven water kwam

De misstanden in de turnwereld hebben veel losgemaakt onder onze lezers. Daarbij is er ook kritiek op de krant. Zo vraagt Nemi van der Reest uit Apeldoorn zich af: ‘Waar was de journalistiek in al die jaren? Hebben de volgers niet opgelet of was er te weinig distantie en daardoor een gebrek aan voldoende kritisch vermogen?’ Dick van Slooten uit Warnsveld verbaast zich over het deze week plots opgedoken rapport Turnonkruid uit 2015. ‘Waar waren onze speurende journalisten van ook uw en mijn krant in 2015, heb er helaas toen niets over gelezen. Is ook hier soms sprake van een doofpot?’

John Volkers, die als sportverslaggever van de Volkskrant al jaren het Nederlandse turnen volgt, zegt: ‘Door een column van René Diekstra in het Noordhollands Dagblad bleek mij maandag dat onder gedragswetenschappers het onderzoeksrapport Turnonkruid rondging. Via een goede bron in de sport bleek het rapport uit een databank omhoog te krijgen. Op basis daarvan hebben we dinsdag onderzoeker Froukje Smits van de Hogeschool Utrecht vragen kunnen stellen. Zij legde vanaf haar vakantieadres uit dat het rapport in opdracht van gymnastiekunie KNGU intern was gehouden. Dat leidde tot nieuws in de Volkskrant van woensdag en een duidend verhaal over wat de rapportage uit 2013, 2014 en januari 2015 had vastgesteld.

Als we dit rapport in 2015 in handen hadden gehad, hadden we er meteen werk van gemaakt. Er was toen al veel rumoer over de behandeling van jonge turnsters. Maar er is over gezwegen, al zegt de KNGU dat er sindsdien prudent gebruik van wordt gemaakt, als bouwstenen voor het gewenste Veilig Sportklimaat. Het pregnante is  natuurlijk dat vijf jaar na dato getuigenissen van turnsters net zo klinken als die tegen de onderzoekers Froukje Smits, Annelies Knoppers en Frank Jacobs, maar dat die destijds nooit de openbaarheid hebben bereikt. Dat te onderstrepen in de krant was een journalistieke taak. Ik had het graag in een andere volgorde gedaan. Maar er lag iets onder een tapijt waar ik geen weet van had en waarover velen de mond hebben gehouden.’ (Iñaki Oñorbe Genovesi)

Waarom de krant steeds vaker oproepen doet aan haar lezers

Het is u misschien opgevallen: we werken steeds vaker met oproepen. Vorige week stond bijvoorbeeld een oproep online over een playlist met muziek die voor volwassenen én kinderen leuk is. Deze week vragen we u of u ook een ‘tante Jo’ heeft in uw familie en over haar een ­column wilt schrijven.

We experimenteren al een tijd met deze ­oproepen. De resultaten zijn wisselend: soms ­leveren de bijdragen nieuwe inzichten op, een andere keer kunnen we ze minder goed gebruiken. Maar het enthousiasme dat we zien bij lezers is onverminderd groot.

Toen we jongeren vroegen een essay te schrijven voor de zaterdagbijlage leverde dat bijvoorbeeld 344 inzendingen op. Ook toen we vroegen of grootouders hun kleinkinderen weer zagen, of de keer dat we opriepen tot het schrijven van een gedicht, ontplofte onze mailbox. Alleen toen we scholieren zochten van wie nog niet duidelijk was of ze zouden overgaan, bleef de teller steken onder de 10. Waarschijnlijk was dat onderwerp te klein of voelde het te privé om erover te mailen.

Maar, zo vragen sommigen zich nu misschien af, wat is de journalistieke relevantie van zo’n oproep?

Soms is het een manier om informatie en voorbeelden over een onderwerp te krijgen (droomt u ook zo veel over corona?), soms geldt: hoe meer mensen meedenken hoe beter het ­resultaat (de playlist).

En soms doen we het omdat we simpelweg merken dat iets leeft onder lezers. Sander Donkers kreeg met zijn columns over zijn tante zo veel hartverwarmende mails dat het voor ons logisch was daar een oproep van te maken. Niet alleen omdat we benieuwd zijn naar uw Tante Jo, maar ook omdat we aan de bedankjes van ­lezers merken dat dit soort acties de betrokkenheid bij de krant vergroot. Ze versterken het clubgevoel. En dat is ook een functie van de krant. Want de krant is eerder een gemeenschap dan een product, zoals oud-ombudsman Bas Mesters het formuleerde.

Heeft u hierover een gedachte die u met ons wilt delen? Of wilt u wellicht een stuk schrijven over uw Tante Jo of laten weten op welke muziek u samen met uw kinderen danst? Mail dan naar openredactie@volkskrant.nl. (Fleur de Weerd)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden