ColumnSylvia Witteman

Heeft-ie die rekening gewoon glashard door drieën gedeeld!

Het regende. Op de markt was het rustig. Het meisje van de bloemenkraam stond koffie te drinken met de vrouw van de groentenkraam. De groentenvrouw hield het meisje een pak bastognekoeken voor, maar ze weigerde, want ‘er moest nog 3 kilo af’. De groentenvrouw lachte, wilde weten wáár vanaf dan en schamperde iets van ‘vel over been’. Zelf was ze aan de dikke kant.

‘Nu heb je van die mensen...’, begon de groentenvrouw. Meestal volgt op die stelling niet veel goeds. Ook nu niet. ‘Ik was dus eten met San en haar nieuwe vriend’, vervolgde ze. ‘In dat ding, daar achter bij het Surinameplein. En zij nemen dus vooraf de carpaccio en ik de gamba’s. Da’s allebei even duur, 12,50. Ik neem er een biertje bij en zij allebei een wit wijntje. Moeten zij weten. Ik hou niet van wijn.’ Ze pakte nog een bastognekoek.

‘Nou, en daarna neem ik de lamskoteletten van 26,50’, ging ze voort, ‘en zij allebei de tournedos. Die is 2 euro duurder, maar goed. En die vriend, Bert heet-ie trouwens, bestelt een fles wijn van 48 euro. 48 euro! Of je een emmer leeggooit. Nou ja, moeten zíj weten. Ik neem nog een biertje, en dat was meteen de laatste ook, want ik moest nog rijden.’

Het bloemenmeisje nipte van haar koffie. De groentenvrouw hield haar nogmaals vergeefs het pak koek voor, en sprak: ‘Nou, en toen wilden zíj geen toetje. Ik wel, want je leeft maar één keer, niet? Ik neem de crème brûlée. Dat is 8,50. Ik neem er een koffie bij, en toen nóg een. ’t Was lekkere koffie. Zij hadden nog wijn. En toen ik het op had, zei ik: ‘Ik ga weer eens’. Want ik moest het hondje nog uitlaten. Zij wilden nog even blijven, dus ik zeg: ‘Stuur me maar een tikkie voor mijn deel van de rekening.’ Het meisje knikte.

‘Dus ik kom thuis en ik kijk op m’n telefoon’, zei de vrouw. ‘Heeft die Bert me een tikkie gestuurd voor 65 euro! Ik weet niet wat de koffie en het bier daar kosten, maar ook als ik het heel royaal reken, kan ik nooit boven de 60 euro zijn uitgekomen. En ik had dus wel een toetje en twee koffie en zij niet, maar zij hadden die idioot dure fles wijn. Dus ik reken nog eens en wat denk je? Heeft-ie die rekening gewoon glashard door drieën gedeeld!’ Ze maakte een blazend geluid, en sprak: ‘Nee, je hebt van die mensen...’

Ze rukte een bastognekoek uit het pak en beet er woedend in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden