columnWillem Vissers

Hakim Ziyech, tovenaar in woord en gebaar

Willem Vissers artikel columnBeeld .

Als de tovenaar zondag opeens met een kuitblessure verdwijnt in de coulissen, sijpelt ook magie uit het spel van Ajax. Sok omlaag. Weg is Hakim Ziyech, nog voordat het publiek hem heeft kunnen verwennen met open doekjes.

De voetbaltovenaar sprak eerst tot de krant. Hakim Ziyech leek een filosoof in het AD. ‘Ik doe alles op gevoel. Alles’, was de kop boven het fijne interview zaterdag. Hij lijkt mooi in balans, ten opzichte van de bozige man van jaren geleden. Ziyech is altijd uitgesproken geweest. Dat alleen al is een pre in een wereld van massa’s mannen met voorzichtige zinnen, waarin ze zichzelf opvoeren in de tweede persoon enkelvoud.

Hij spreekt zijn waarheid. Hij ziet meteen of iemand nep is, wat dat ook precies moge zijn, een mens die nep is. Hij zegt ook verstandige dingen, hoe grotesk ze ook zijn gebracht. Zo concludeert hij dat de ‘poppenkast van sociale media de wereld heeft kapotgemaakt’. Een beetje over de top, maar wat zou het?

Veel mooier nog dan de sprekende Ziyech is de voetballende Ziyech. Daarom is het zo jammer dat hij zondag tegen Sparta geblesseerd uitvalt, want tot de rust is de tovenaar los, alsof hij vooraf al weet dat hij vandaag minder tijd heeft voor zijn trucs. Het is de totale fantasie in zijn spel, de volledige ontspanning. Als een spelmaker uit vroeger tijden beweegt hij zich over het veld, zwierig als een magiër op een zwevend tapijt.

Zoals hij voetbalt bijna niemand meer. Misschien dat grote clubs hem daarom overslaan in hun transferhonger. Alles durven. Alles doen. Mislukkingen voor lief nemen in de wetenschap dat de balans uiteindelijk doorslaat naar succes.

De pass, van rechts helemaal naar links op Quincy Promes, de inleiding voor de 1-0 van een halve minuut later, is fabelachtig. De twee diepe ballen op Promes zijn zo perfect. Jammer dat Promes ze niet kan afronden. En eentje op Ryan Babel, kort voordat Ziyech uitvalt. Babel zal wel geschrokken zijn van het strooigoed.

Het allermooiste deel van het gesprek in de krant is de loftuiting op de kleine wereld. De herinnering aan zijn jong gestorven vader? Een frietje eten na jeugdwedstrijden met Reaal Dronten. Samen in de kantine. Welk kind herinnert zich niet zo’n tafereel? Welke ouder?

Zaterdag nog, toen mijn jongste ventje twee wedstrijden speelde na elkaar. Hij moest toch wat eten tussendoor. Hup, pa met een tosti op weg naar het laatste veld. Stonden hij en zijn maatje daar, de bal rondspelend tijdens de warming-up, onderwijl happend in een geroosterde boterham met ham en kaas, met het doosje van de tosti in de andere hand. Zo’n moment, hoe onbeduidend het ook lijkt, is het grote geluk.

Ziyech doorstond ook moeilijke tijden bij Ajax. Hij verwijderde op Instagram eens al zijn berichten met verwijzingen naar Ajax, na ruzie met supporters om een misgelopen titel. Nu is hij symbool voor succes, voor voetbal als kunstvorm bij de club die hem tovenaar laat zijn. In zijn spel is de voetbalmiljonair de jongen gebleven die na afloop een frietje eet met zijn vader.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden