Column Sylvia Witteman

Hadden ze míj maar geraadpleegd voor ‘De Kuthoer’, er klopt niets van die film

Eindelijk gerechtigheid: er is een film gemaakt over een Volkskrantcolumniste en de scheldkanonnades die zij op de sociale media te verduren krijgt. Die film heet De kuthoer. Een opvallende titel, ongetwijfeld bedoeld pour épater le bourgeois, al is er tegenwoordig eigenlijk geen grof geschut meer nodig om de burger te epateren. Met ‘vuurwerk’, ‘vrouwenquotum’ of ‘Albert Heijn deelt klimaatonvriendelijke plastic speelgoedhuisjes uit’ kom je al een heel eind.

Bovendien twijfel ik over dat lidwoord. De kuthoer heeft iets houterigs. Men spreekt eventueel van ‘een kuthoer’, ook wel van ‘die kuthoer’, maar gewoon, kort en krachtig ‘kuthoer’ ligt toch het meest voor de hand, liefst vergezeld van een uitroepteken. Kuthoer! dus. Uitroeptekens in filmtitels zijn beslist geen zeldzaamheid. We hadden Costa! al, Schatjes!, Feestje!, Leef!,  Filmpje! en Help, de dokter verzuipt!, dus daar had Kuthoer! prima tussen gepast. Een gemiste kans.

Maar goed, het is flauw om zo lang over die titel te zeuren, er bestaan tenslotte wel raardere filmtitels, zoals  I Killed My Lesbian Wife, Hung Her on a Meathook, and Now I Have a Three Picture Deal at Disney (Ben Affleck, 1993). Daar had trouwens ook best een uitroepteken achter gekund.

Omdat ik zelf ook Volkskrantcolumniste ben, was ik erg nieuwsgierig naar De kuthoer. Gretig bekeek ik de trailer. De hoofdpersoon, Femke (in haar eentje een stuk mooier dan alle Volkskrantcolumnisten bij elkaar) krijgt op Twitter en Facebook van alles naar haar hoofd geslingerd. Heel herkenbaar, en dan is ‘kuthoer’ nog peanuts. Zo kreeg ik eens te horen: ‘Vuile jodin, Hitler is vergeten je te vergassen’ en ook uitte iemand de wens dat ik ‘met doorgeschoten knieschijven moest worden losgelaten in een bos vol beren’.

Ik heb met zulke oprispingen leren leven (al heb ik een tijdje bossen vol beren gemeden), maar Femke trekt zich een en ander erg aan. ‘Het went, Femke, het wént!’, riep ik naar het scherm, maar dat hielp niet: Femke raakt helemaal overstuur en neemt wraak door de schelders respectievelijk in bad te elektrocuteren, van een dak te gooien, te verzuipen en een vinger af te knippen met een heggeschaar. Zoiets zou een echte Volkskrantcolumniste nooit doen. Ook dragen die nooit, zoals Femke, hagelwitte, nauwsluitende pakjes.

Nee, ik zag het al: er klopt niets van die film. Hadden ze míj maar geraadpleegd, dan had ik, in mijn ranzige kamerjas, een tipje van de sluier kunnen oplichten. Ook had ik meteen een betere titel verzonnen. Ze moesten je met doorgeschoten knieschijven loslaten in een bos vol beren!, bijvoorbeeld. Dan was die film beslist een kaskraker geworden. Maar ja, mij wordt nooit wat gevraagd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden