LezersbrievenDinsdag 6 oktober

Had Nederland die bommen dan in handen van IS moeten laten?

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 6 oktober.

Hawija in Irak, na de explosie van een bommenfabriek van IS, veroorzaakt door een Nederlandse luchtaanval.

Brief van de dag: wat de politiek moet leren van drama in Hawija

Uiteraard is iedere onschuldige burgerdode er een te veel. Maar wat is de les van Hawija? Het parlement stemt terecht in met een bijdrage van de Nederlandse luchtmacht in de strijd tegen IS. Dit leidt tot de luchtaanval op een bommenfabriek van IS in een woonwijk van Hawija in Irak. De gevolgen zijn door NRC en NOS onderzocht. De minister van Defensie, Ank Bijleveld, heeft de informatievoorziening vertraagd, en die was bovendien onvolledig. Ze had moeten worden weggestuurd, maar dit gebeurt niet. 

Vervolgens komt het Haagse konijn voor alle problemen uit de hoge hoed: een commissie onder leiding van Winnie Sorgdrager. Deze commissie zal vaststellen, na lang onderzoek, dat er hoogstwaarschijnlijk veel meer bommen lagen opgeslagen dan dat de Amerikanen vermoedden. En dan nog: had Nederland dit wapentuig in handen van IS moeten laten om daarmee indirect meer terreuraanslagen met nog meer doden mogelijk te maken? Het wordt hoog tijd dat de Kamer leert leven met de consequenties van beslissingen, en leugenachtige ministers worden weggestuurd. Misschien kan Winnie Sorgdrager beter nadenken hoe het terechte compensatiegeld voor de nabestaanden in Hawija echt bij de bevolking terechtkomt en niet verdwijnt in de zakken van corrupte lokale politici?

Hans MoonenUtrecht

Ongelovig

Als je ondanks alle waarschuwingen het coronavirus blijft negeren en ­gezamenlijk het grondpersoneel van God blijft uithangen door dezelfde God toe te zingen in de enige disco die op zondagochtend bezoekers trekt, jawel Staphorst, dan ben je echt ongelovig.

Ed van Riel, Vlissingen

Zachtmoedig

De column van Matthijs van Nieuwkerk (Boeken, 3 oktober) over het boek Mannen van Grayson Perry, een zachtmoedig pleidooi voor het afschaffen van de man: een welkom geluid in een boekenkatern dat geheel ging over boeken van en over ­mannen.

Esther Donkers, Almere

Witte de With

Voor als mocht blijken dat de screening van ‘Melly Shum’ (O&D, 3 oktober), toch niet vlekkeloos is verlopen en ook die naam weer van de gevel moet, hier alvast een suggestie voor een toepasselijke en gegarandeerd onbezoedelde vervanger. Wat dacht u van: ‘Wisse de Wis’?

Ton ten Barge, De Heurne

Overlevingsgedrag

In het zeer lezenswaardige interview met de Amsterdamse brandweercommandant Tijs van Lieshout (Zaterdag, 3 oktober) wordt een brandweerman ‘met Surinaamse roots’ geciteerd die ‘niet zo veel met de hele racismediscussie’ heeft en ‘ook niets tegen Zwarte Piet’. De interviewers vragen zich af waarom die man zich geroepen voelde om Zwarte Piet erbij te halen, waarop Van Lieshout antwoordt dat dat ‘overlevingsgedrag’ is: je conformeren aan ‘witte mannen’ waarvan ‘een deel behoort tot het ontevreden deel van de samenleving’. Ik vraag mij af of hun ontgaan is dat deze reactie op zich ook weer van een potentieel vooringenomen racistische insteek getuigt? De onderliggende premisse hierbij is immers dat een man van Surinaamse herkomst een dergelijke uitspraak niet als intrinsieke mening kan of mag verkondigen en gaat ervan uit dat iemand met een dergelijke afkomst enkel de door bijvoorbeeld ­Akwasi en de zijnen ingenomen positie kan innemen.

Jan Schultheiss, Amersfoort

Mondkapjesles

Om de oren en voor de mond, overal zie je mondkapjes. Kijk eens goed en aan je linkerkant hangen ze onder de neus, rechts zie je iemand hem op de kin dragen, en voor je in de trein zit iemand die haast had en stiekem het mondkapje optilt om er onderdoor te kunnen ademen. Je ziet je vrienden, vriendinnen, kinderen of collega’s het veel gebruikte en nooit gewassen mondkapje uit hun achterzak halen. En dan vragen wij ons af of het dringende advies voor mondkapjes gaat helpen. Waarom maken we geen informatiespotje over het juiste gebruik van mondkapjes?

Maria Muller, Arnhem

Nagorno Karabach

De laatste weken is het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan over het gebied Nagorno Karabach weer opgelaaid. De Azerbeidzjaanse troepen lijken de overhand te hebben; dit mede dankzij de modernste Israëlische drones die de Armeniërs uit hun posities schieten.

Je zou verwachten dat juist Israël als geen ander begrijpt hoe angstig de Armeniërs zijn voor het leven onder de heerschappij van de Turken (hetzij uit Azerbeidzjan, hetzij uit Turkije). Eeuwenlang zijn de Armeniërs onderworpen geweest, gediscrimineerd en vervolgd. De ‘climax’ hiervan vond plaats in de Eerste Wereldoorlog met de genocide op de Armeniërs. Dat juist Israël, met zijn pijnlijke geschiedenis van de Holocaust, het modernste wapentuig levert aan Azerbeidzjan, is stuitend.

Jan Pieter Hovinga, Beetsterzwaag

Sterk

Wat een bijzondere associatie van Marijke de Vries (O&D, 5 oktober) om te denken dat een vrouw die zich in een roze jurk laat fotograferen zich als een kleuter neerzet. Afgezien van ‘mooie kleur en leuk schilderij’ had de foto bij mij geen verdere gedachten opgeroepen. De reactie van De Vries herinnert me eraan dat mensen nog wel eens ideeën hebben over hoe vrouwen zich moeten presenteren om serieus genomen te worden. En dat valt meestal niet uit in het voordeel van roze jurken. Ik denk: kennelijk staat Noreena Hertz sterk genoeg in haar schoenen om aan te trekken wat ze zelf prettig en mooi vindt.

Jeb Beeken (vrouw), Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden