Ander CommentaarGazastrook

Haaretz, The New York Times en The Jerusalem Post over de protesten in Gaza

‘Wanhoop voedt de Palestijnen’, schrijft een van de drijvende krachten achter de protesten in Gaza. Zestig betogers kwamen maandag al om. Hoe nu verder?

Traangas boven het protestgebied aan de Gazastrook. Beeld ANP
Traangas boven het protestgebied aan de Gazastrook.Beeld ANP

Haaretz

‘Ver weg van de opening van de Amerikaanse ambassade in Jeruzalem en de menigte die Israëls overwinning op het Eurovisie Songfestival viert, schreeuwen tienduizenden wanhopige mensen om hulp. Tv-beelden tonen de omvang van de ramp van twee miljoen gevangen mensen in Gaza. Dodelijke wapens zullen jonge mensen niet afschrikken als zij niets te verliezen hebben. Er is geen discussie over het recht van Israël om zijn grens te verdedigen, maar dit betekent niet dat het land het recht heeft om te doen wat het wil met degenen die haar proberen over te steken.

‘Israël draagt de verantwoordelijkheid, hoewel niet uitsluitend, voor de Gaza-ramp. De terugtrekking in 2005 uit Gaza ontsloeg Israël niet van zijn verantwoordelijkheid.

‘Het Israëlische defensieleger is verantwoordelijk voor het voorkomen en tegengaan van infiltratie op Israëlisch grondgebied, maar de oplossing ligt echt bij de premier. Hij moet serieus de bereidheidwilligheid van Hamas onderzoeken over een staakt-het-vuren met Israël en stappen aankondigen om de blokkade te verminderen en de ernstig gewonden in Israël te laten behandelen.’

The New York Times

‘Het idee van de Gaza-protesten is ontstaan op 9 december, kort nadat president Trump zei dat hij Jeruzalem als hoofdstad van Israël zou erkennen. Palestijnen koesteren al lang de droom over Jeruzalem als eigen hoofdstad of ten minste als een gedeelde hoofdstad in een land met gelijke rechten voor iedereen. Het gevoel van verraad en angst in Gaza was voelbaar.

‘Daar ligt ons land’, zei ik tegen mijn vriend Hasan tijdens een wandeling. Ik keek naar de bomen aan de andere kant van het prikkeldraad. De meeste mensen van mijn leeftijd hebben Gaza nooit mogen verlaten.

‘Mijn enige gedachte was om naar die bomen te gaan, daar te zitten en terug te komen. Ik kon dat idee niet loslaten en schreef op Facebook: ‘Als de bezetting zou betekenen dat mensen een normaal leven konden leiden, konden werken, dan kunnen we een paar generaties wachten. We zijn gedwongen om te kiezen tussen confrontaties en het leven.’ Ik sloot af met de hashtag #GreatReturnMarch.

‘Jongeren in Gaza reageerden direct op mijn bericht en deelden hun eigen ideeën. Een week later leek het alsof honderden mensen erover praatten. We richten een jongerencomité op en wilden iedereen uit de gemeenschap de mogelijkheid geven om mee te doen.

‘Sindsdien is er gebeurd waarop ik hoopte en niet hoopte. Het was geen verrassing dat Israël reageerde met bruut geweld. Maar ik had deze wreedheid niet verwacht. Anderzijds was ik blij met de toewijding van mijn eigen mensen om geweldloos te protesteren.

‘De Great Return March herinnert de wereld aan de oorsprong van het conflict - de ontworteling van onze landen en onze levens, die begon in 1948 en nog steeds voortduurt.

‘Ondanks de reactie van Israëlische sluipschutters, blijf ik me inzetten voor geweldloosheid. Gezien de grootte van de protesten - 200 duizend mensen op vrijdag - kan het niet volledig worden gecontroleerd. We ontmoedigden het verbranden van Israëlische vlaggen en het gebruik van molotovcocktails. We willen dat een vreedzaam en gelijkwaardig bestaan onze boodschap is.

‘We hebben ook geprobeerd demonstranten te ontmoedigen om Israël binnen te dringen, maar we kunnen hen niet stoppen. Het is de actie van een gevangen volk dat verlangt naar vrijheid, een van de sterkste motivaties in de menselijke natuur. We zijn van plan onze strijd voort te zetten totdat Israël ons recht erkent om terug te keren naar onze huizen en het land waar we uitgezet zijn.

‘Wanhoop voedt deze nieuwe generatie. We keren niet terug naar ons onmenselijke bestaan. We blijven kloppen op de deuren van internationale organisaties en onze Israëlische bewakers totdat we concrete stappen zien om de bezetting in Gaza te stoppen.’

Ahmed Abu Ratima, freelance journalist (The New York Times)

The Jerusalem Post‘We kunnen het er allemaal over eens zijn dat de Palestijnen zijn gevlucht of werden verdreven, en de meeste Arabische dorpen en steden er niet meer zijn. Maar we zijn het oneens over het waarom.

‘Wat zou er gebeurd zijn als de Arabische leiders geen geweld hadden gebruikt, eerst in 1921, toen in 1929 en ook in 1936? Wat als de Arabische leiders in 1947 het VN-partitieplan niet hadden verworpen dat hun een staat zou hebben gegeven?

‘Wat als de Onafhankelijkheidsoorlog niet was uitgebroken? Dan zou er niet één Arabische vluchteling zijn geweest. Er zouden twee staten naast elkaar zijn geweest. We kunnen het er ook over eens zijn dat 15 mei 1948 een catastrofe was. Het is een catastrofe vanwege wat er had kunnen gebeuren.

‘Het is het Palestijnse leiderschap dat het volk heeft gebruikt, misbruikt en voorgelogen. Joden waren ook vluchtelingen die vanaf 1948 verdreven zijn uit tientallen landen in het Midden-Oosten. Maar in tegenstelling tot de Palestijnse vluchtelingen, werden de Joden die uit Arabische landen werden weggestuurd niet verteld om te blijven geloven in terugkeer.

‘Het is tijd voor de Palestijnen om verder te gaan. Wat voor hen een eenzijdige manoeuvre van de VS lijkt om Jeruzalem als de hoofdstad van Israël te erkennen, is de realiteit.

Als je accepteert dat Israël bestaat - en dus een staat - is dan moet je Jeruzalem als de hoofdstad aanvaarden.

‘De toestand van de Arabische vluchtelingen was een catastrofe omdat Palestijnen als propaganda tegen Israël werden gebruikt.

‘Ze kregen te horen dat ze uiteindelijk weer naar huis konden gaan. Maar dat is niet hoe de wereld vandaag is. Niemand gaat terug naar 1948. Zodra de Palestijnen dat niet meer geloven, zal de ‘Nakba’ stoppen en kunnen we verder gaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden