ColumnAleid Truijens

Goed communiceren helpt. Wat dat betreft is er bij de vaccinatie van kinderen al een kans gemist

x Beeld x
xBeeld x
Aleid Truijens

Toen hadden we corona, R. en ik. We waren niet heel erg ziek, maar een domper was het wel. Drie kerstetentjes, verjaardagen, Oudjaar, alles moesten we afblazen. ‘Alles wat leuk is gaat niet door’, snikte kleinzoon M. (3) op het filmpje bij de kerstboom. ‘Stomme corona.’

Ook bij ons, op de bank, zat het chagrijn er goed in. Dat we dankzij drie vaccinaties waren behoed voor groter onheil, dat we niet failliet of brodeloos waren, dat we helemaal niks te klagen hadden, begrepen we heus wel. Maar toch: daar zaten we, mokkende sukkels, thuis opgesloten in een opgesloten land. Twee brave burgers die elke overheidsrichtlijn hadden gevolgd, altijd de mondlap op, keurig thuis testen voor we anderen zagen. In de weken erna leek iedereen om ons heen besmet of in quarantaine. Omikron had ons weten te vinden. Die genieperd kregen we er ‘samen’ toch niet onder. En nee, we hadden ons dus niet ‘uit de crisis geprikt’. Het virus trok een lange neus.

Afgelopen zondag trok grimmig ongenoegen over het ‘stomme corona’ loeiend door mijn Amsterdamse buurt. Coronabeleid verenigt woede en verongelijktheid van verschillend pluimage, van boeren, middenstanders, jongeren, antivaxers en anarchisten, over van alles en nog wat. Een groep van vooral oudere witte mannen in gevechtsparka’s met schutkleuren roerde zich luid; ze waren in oorlog. Geweld bleef gelukkig uit.

Ik moest denken aan de demonstraties waarin mijn vrienden en ik ooit meeliepen: tegen de oorlog in Vietnam, tegen de neutronenbom. Ook wij, gezworen pacifisten, betrokken onze kleren en schoenen bij de legerdump; vonden we niet tegenstrijdig. De idealen veranderden, de jasjes bleven. En nog een paar dingen. Ook wij kotsten op de elite, toen ‘de regenten’ geheten. Ook wij eigenden ons pedant een monopolie op de Liefde toe.

Afgelopen vrijdag deed de vleesgeworden elite het tijdens de persconferentie beter dan eerdere keren. Het was een verademing dat minister Ernst Kuipers een feitelijk verhaal hield; retoriek over hamers en dansen ontbrak en het volk werd niet bestraffend toegesproken. Erkend werd dat omikron zich weinig aantrekt van lockdown en vaccinaties, en ook de uitleg, mét grafiekje, dat boosteren desondanks helpt, was helder.

Het kan nog duidelijker. Iedereen wil weten waarom er bij ons minder mag dan in omliggende landen, terwijl het aantal coronapatiënten op de ic ondanks doemscenario’s daalt en laag is (311) en de cijfers van landen die op ons voorliggen met omikron geen rampen doen vrezen. Inzicht geven in de afwegingen, ook de morele en de maatschappelijke, én eerdere dwalingen hardop toegeven, dat zou veel vertrouwen wekken.

Goed communiceren helpt. Wat dat betreft is er bij de vaccinatie van kinderen vanaf 5 al een kans gemist. Ouders moeten de komende tijd zelf beslissen of ze hun kinderen laten vaccineren. Nogal een beslissing; ik ben blij dat mijn drie kleinkinderen er nog te jong voor zijn. Help ouders bij die beslissing, door hun begrijpelijke en betrouwbare informatie aan te bieden.

De lijst van de Volkskrant met heldere antwoorden op vijftien vragen die veel ouders bezighouden zou je alle ouders van basisschoolkinderen gunnen. Helaas zijn die niet allemaal abonnee. De overheid had ook een folder met zulke feitelijke informatie aan alle ouders kunnen meegeven, ook in het Engels, Arabisch en Turks. Nu levert ze ouders over aan drabbige informatie op de sociale media en de dwingende opinie in eigen kring. Wel of niet vaccineren van kinderen dreigt een splijtzwam te worden op schoolpleinen, en een taboe. Precies wat niet moet gebeuren. Maar het is nog niet te laat.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden