Column Nadia Ezzeroili

God zal ons geen regen schenken. En geef haar eens ongelijk als ze zou bestaan

We schijnen het hoofd koel te moeten houden met dit weer en dus beter rustig aan te kunnen doen met feitenvrije verbanden leggen, zoals suggereren dat deze aanhoudende droogte in Nederland een voorbode is van de Apocalyps die de opwarming van de aarde ons spoedig komt brengen. Maar dinsdag las ik in de Volkskrant dat we tijdens een hittegolf minder emotioneel stabiel zijn en minder goed in staat zijn om basale rekensommen te maken, dus ik heb een excuus.

Neem mijn unheimische code-oranjegevoel dan ook vooral niet serieus. Maar ik ken deze wekenlange droogte en de gevolgen daarvan alleen van zomervakanties in Marokko en dat belooft niet veel goeds. Zoals die keer dat ik gepakrammeld werd door mijn tante, toen ik het overgebleven water in mijn karaf achteloos tegen een muur kletterde - een doodzonde in een uitgedroogd dorp waar het drinkwater duur en schaars was en uit een waterput gehaald moest worden. Als je met je verwende kop genoeg water hebt gedronken, was haar boodschap, flikker het dan nooit meer zomaar weg, maar giet het in de grond bij de wortels van de vijgenboom op de binnenplaats.

De armoede die mijn ouders lang voor mijn geboorte ontvluchtten, werd, behalve door economische uitbuiting door een koloniale bezettingsmacht en economische onderdrukking door een dictatoriaal regime, deels veroorzaakt door klimaatverandering. Voor dat laatste heb ik overigens geen hard bewijs, want volgens mij is dat daar nooit echt door een KNMI-achtig instituut bijgehouden. Ik weet alleen dat ik tot de eerste generatie van mijn familie behoor die nooit de bekende ‘rivier van de oleanders’ door de streek heeft zien stromen. De inmiddels mythische rivier ken ik alleen van verhalen over het angstjagende geluid van water dat met geweld van de bergen donderde wanneer het had geregend. Meegenomen rotsen knalden tegen de oevers, maar de moestuinen en fruitgaarden konden wel weer mooi het hele jaar door worden bewaterd.

Terug naar Nederland, waar diverse media inmiddels een live hitteblog zijn gestart die nieuwtjes melden over verbroken warmterecords en lokaal leed over eendjes die vast zijn komen te zitten in gesmolten asfalt, op wegen die uit elkaar beginnen te koken in de zon. In mijn eigen buurtje kan ik de fiets niet meer gebruiken zonder vast te plakken aan stuur en zadel door een kleverig goedje dat al weken de straten teistert. Volgens de lokale stadszender is het plakkerige spul afkomstig van poepende luizen uit bomen. Dat gepoep schijnt verder normaal te zijn, maar er is simpelweg geen regen om de straat zo nu en dan schoon te spoelen.

Vorige week deed de Raad van Marokkaanse Moskeeën Nederland een oproep aan alle moslims om een speciaal regengebed te verrichten. Sympathiek, maar het heeft niet geholpen. Donderdag en vrijdag stijgt de temperatuur zelfs naar 38 graden Celsius.

God zal ons geen regen schenken en geef haar eens ongelijk als ze zou bestaan, de mensheid verdient eerder zeven plagen. Maar we kunnen wel minstens de dringende en wijze boodschap van mijn aardse tante, die overeenkomt met die van het waterbeheer in Nederland, in acht nemen: verspil geen water, ook als het straks weer regent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.