God, wat wisten de landelijke politieke kopstukken eigenlijk weinig over ons

Nog dertig seconden en dan was het ­zover. Dionne Stax waarschuwde alvast: Het was een voorlopige uitslag, maar toch. Na wekenlange campagnes zouden we dan eindelijk een beeld krijgen hoe de kaarten in Weert waren geschud.

Het was Nederland Kiest, en de NOS had dit keer flink uitgepakt. Alsof Dominique van der Heyden en Ron Fresen alleen niet genoeg waren, kregen we ook nog eens powerduider Joost Vullings erbij. Schuin achter het Fox-News-achtige dreamteam, even voorbij ‘verkiezingsgeograaf’ Josse de Voogd, zaten de collega’s van de radio, verderop stond Dionne, en o ja, daar in de hoek zat Eelco Bosch van Rosenthal, want er was ook nog iets met dat referendum.

Maar eerst naar Alphen a/d Rijn, waar sterverslaggever Martijn Bink aan mensen die iets heel anders aan het doen waren ging vragen of ze iets van de verkiezingen hadden meegekregen. Een wat overvallen dansschoolhouder had het niet echt gevolgd, maar was het wel met Martijn eens dat je bij het Feest van de Democratie aan dansen kon denken. Of hij een vrolijke dans wist? De jive misschien? Ja, leuk. Zelf dacht Martijn meer aan de polonaise.

In de studio was Josse de Voogd ondertussen op het punt dat hij het verschil in stemgedrag tussen veengrondbewoners en zandgrondbewoners uit ging leggen en mocht Eelco nog even kletsen over dat referendum, maar niet te lang want Rob Trip wilde snel terug naar het ‘exemplarische’ Weert, waar Joris van Poppel de kopstukken van de grote winnaars Lokaal Weert, Partij voor Weert, DUS Weert, Telkens Weert en hoe ze allemaal ook mochten heten voor zijn microfoon had weten te strikken. En, zo waarschuwde Rob enthousiast: er kwamen nog meer uitslagen van ‘Weert-achtige gemeentes’ aan.

Terwijl we Joost, Dominique en Ron hun gebrekkige kennis over de lokale politiek zagen etaleren, Martijn Bink een bezoeker van een Pink Floyd Tribute-concert in Alphen vroeg of-ie benieuwd was naar de verkiezingsuitslag (niet echt) en we weer even teruggingen naar Joris in Weert, probeerde de ene na de andere politieke leider het verlies naar winst om te denken. D66 was voor goud gegaan, maar op zo’n belangrijk toernooi zilver halen was ook hartstikke mooi. En als Asscher deze rampzalige verkiezingsuitslagen met de rampzalige verkiezingsuitslagen van vorig jaar vergeleek, zaten ze toch weer in de lift. Ondanks de mokerslag in Almere en Den Haag was de PVV in veel gemeenten toch maar mooi ‘uit het niets’ in de raad gekomen, en het CDA bleef, ondanks het vierde opeenvolgende verlies bij de gemeenteraadsverkiezingen, de grootste lokale partij van Nederland. Dus hoera.

Inmiddels had de onvermoeibare Martijn Bink zich dan maar van Alphen naar Leiden verplaatst om in een ­studentencafé van twee wijndrinkende vriendinnen te horen dat ze het vanavond inderdaad ook even over de verkiezingen hadden gehad. Zelf dachten de Betrouwbare Mannetjes terug aan het slotdebat bij de Staats­omroep. Hoe de landelijke kopstukken meenden dat de gemeenteraadsverkiezingen over vluchtelingen, migratie en dividendbelasting gingen, om op de dag zelf massaal te worden afgetroefd door lokale partijen.

Natuurlijk moesten we blij zijn met de uitslag van het referendum. Zeker nu we er door de rel met Facebook en Cambridge Analytica nog eens aan herinnerd werden wat de gevaren zijn van het verzamelen van persoonlijke data. Maar waar de meeste landelijke partijen zich ondanks het verlies de winnaar waanden, voelden wij ons ondanks de winst toch een beetje verliezer. Want God, wat wisten ze eigenlijk weinig over ons.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

En kunnen we het nu dan eindelijk weer over Amsterdam hebben?

Veel plezier van uw nieuwe mening. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.