150 Paulien Cornelisse

Gierzwaluwen weten het zelf niet, maar ze zijn geweldig

Ik werd wakker uit een droom vol misverstand en moeizame verplaatsingen en hoorde buiten de gierzwaluwen gieren: Ieuw! Ieuw!

Ze zijn nu overal, ze zwiepen door de lucht.

De gierzwaluw heeft niets met de gier te maken en eigenlijk ook niets met zwaluwen. Zijn staartje lijkt op een zwaluw en hij giert, dat is alles.

Ze weten het zelf niet, maar ze zijn geweldig. Ze gaan ’s winters naar Afrika. Daar zijn ze 99 procent van de tijd in de lucht. Ze hoeven niet te gaan zitten, maar slapen vliegend, op 1.500 meter hoogte, met één oog open. Ze gaan makkelijk 100 kilometer per uur. Toch zijn ze ook familie van de ­kolibrie.

Ze broeden hier, omdat ze hebben besloten dat onze huizen ook best rotskliffen hadden kunnen zijn. Kijk, zo zijn ze.

Was ik maar een gierzwaluw, denk ik wel eens. Of anders: laat mij eens dromen dat ik een gierzwaluw was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden