Column Jasper van Kuijk

Gewoon met een verhuisbusje de veerboot op. Hoe moeilijk kan het zijn?

Jasper van Kuijk bereidt zich voor op zijn vertrek naar Zweden. Deel 3.

‘Jap, dat busje dat jij hebt uitgezocht, dat is volgens mij langer dan 6 meter. Die mag niet op de veerboot.’ Appje van de vrienden die onze spullen met een busje naar Zweden gaan rijden. Ik heb een kilometervrij busje gevonden waar 12 kubieke meter in kan en zij boeken de overtocht.

‘Hè,’ app ik terug, ‘dat ding is toch maar 4 meter 20?’

‘Dat zijn de binnenmaten.’

Paniek.

Hoe kan ik zo stom zijn? Onze auto is al vierenhalve meter, waarom zou een verlengde bestelbus dan korter zijn? Terug naar de site, het staat er toch echt: ‘Lengte, 4.20 m’. Met een stuk daarboven in extra kleine, maar wel rode letters: ‘Maten hieronder zijn inwendig.’

Helemaal aan het begin, toen we net begonnen na te denken over de verhuizing waren we klein begonnen. We huren daar gemeubileerd, dus als we zo weinig mogelijk zouden meenemen, zou alles dan misschien in een auto met dakkoffer passen? Op zich best een goed idee om eens met wat minder spullen te doen. Maar om nou een jaar lang als een soort kamperende Marie Kondo’s te leven is ook weer zo wat.

Een daaropvolgend plan met een aanhanger liep stuk op het praktische detail dat we geen trekhaak hebben, laat staan een aanhanger. En zelfs met een aanhanger moet je nog flink kieskeurig zijn met wat je meesleept en ik zag mezelf de kinderen al uitleggen dat hun legocollectie thuis moest blijven omdat mijn accuschroefboormachine mee moest (en je gaat natuurlijk niet naar Zweden zonder accuschroefboormachine). Professioneel verhuizen met een gedeelde vrachtwagen bleek te komen op een kleine 3.000 euro, wat toch best veel is als je na een jaar ook weer terug moet. En je kunt ook niet kiezen op welke datum je spullen aankomen.

Gelukkig bleken vrienden van ons te porren om een lang weekend de rol van internationale verhuizer op zich te nemen. Verreweg de gezelligste optie ook nog. Busje uitgezocht, overtocht geprikt – er was gelukkig nog een hut vrij midden in de zomerdrukte begin augustus – en op het moment dat we beide willen bevestigen een appje krijgen dat je met je stomme hoofd binnenmaten voor buitenmaten hebt aangezien.

Op de site van het verhuurbedrijf blijkt nergens te achterhalen hoe lang de bus aan de buitenkant is, mijn mailtjes verdwijnen in een zwart gat en als ik bel wordt tijdens het doorverbinden naar de juiste afdeling tot drie keer toe de verbinding verbroken.

Dan maar aan de veerdienst vragen hoe dat dan gaat met voertuigen langer dan 6 meter. Dan ben je dus professioneel vrachtvervoer. Maar er blijkt een uitweg: ‘U valt wél onder consumentenvervoer als u met een aanhanger rijdt en zorgt dat het trekkende voertuig korter is dan 6 meter.’

‘Waarom dan?’, vraag ik nog in een ultieme poging om deze veerbootdouanelogica te begrijpen. ‘Dan ben je toch in totaal veel langer dan 6 meter?’ ‘Ja, meneer, controles en zo. Allemaal erg ingewikkeld.’ Ik bevestig dat laatste en hang op.

Achttien mailtjes en telefoontjes verder blijkt onze bus 6,20 meter lang, het prijsverschil tussen consumentenboekingen en professioneel mee te vallen en zijn onze vrienden eigenlijk wel verguld dat ze te boek zullen staan als ‘professionals’. Ik vraag me nog een fractie van een seconde af of het niet toch slimmer is om alsnog die professionele verhuisservice te kiezen, maar we besluiten dat het nu genoeg is geweest en boeken het busje en de boot.

Als de bevestiging binnenkomt ziet Ems mijn ogen even groter worden en hoe ik daarna snel ga googlen. ‘Wat zoek je?’, vraagt ze. ‘Koelvesten,’ zucht ik, ‘ik lees net dat het busje geen airco heeft. Had ik even gemist.’

WAAROM IK VERTREK NAAR MIJN BONUSLAND ZWEDEN

In het Magazine doet Jasper van Kuijk deze zomer verslag zijn Zweedse avontuur. Van de beren op zijn weg en, allereerst, wat eraan voorafging: Mijn vrouw kijkt naar buiten en zegt: ‘Zullen we hier een jaar gaan wonen?’

Deel 1: De zoektocht naar een school in Zweden duurde exact drie uur

Deel 2: Jasper, weet je wel hoe donker het is op het Zweedse platteland in zo’n lange, koude winter?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden