Lezersbrieven

Geschiedvervalsing en de Armeense genocide

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 15 juni.

Beeld reuters

Brief van de dag: Atatürk vergoelijkte Armeense genocide

Geschiedvervalsing is helaas onlosmakelijk verbonden met het debat rondom de Armeense genocide. De hele officiële Turkse positie is erop gebaseerd, maar ook de voorvechters van erkenning van de genocide maken zich eraan schuldig.

De groep die premier Rutte oproept de genocide te erkennen (O&D, 14 juni) stelt dat zelfs Atatürk, de grondlegger van het moderne Turkije, in 1919 zou hebben gezegd dat de acties tegen de Armeniërs 'onmenselijk' waren. Dat is nergens op gebaseerd. Integendeel, op 28 december 1919 zegt Atatürk het volgende over de kwestie tegen de verzamelde notabelen van Ankara: 'Wat de in ons land wonende niet-islamitische elementen overkomen is, is het gevolg van de brute afsplitsingspolitiek die zij gevolgd hebben, waarbij zij zich hebben laten gebruiken voor buitenlandse intriges en zelf hun privileges hebben misbruikt.'

Ongetwijfeld vinden sommige betreurenswaardige gebeurtenissen die in Turkije plaatsgevonden hebben hun oorsprong in een hele reeks redenen en excuses. Maar ik voeg daar uitdrukkelijk aan toe dat deze gebeurtenissen lang niet de omvang hadden van al de vervolgingen die in Europa zonder excuus gepleegd zijn. Tot de voorbeelden hiervan horen de bloeddorstige politiek die Rusland anderhalve eeuw lang tegen Polen gevoerd heeft en de wandaden die het in de Kaukasus tegen de Circassiërs en onder de naam 'pogrom' tegen de Joden gepleegd heeft.

'Ik herhaal: de negatieve oordelen die over ons worden gegeven zijn onjuist. Deze waarheid staat historisch en logisch onomstotelijk vast.' Dat zijn uitspraken die nauwelijks verschillen van wat zijn verre opvolger Tayyip Erdogan nu zegt.

Erik-Jan Zürcher, hoogleraar Turkse talen en culturen, Leiden

Bezige bijen

In het artikel 'Positiviteitspolitie' (V, 14 juni) over dat bloggende vrouwtje dat alle (super !!)leuke plekjes in Amsterdam - geweldig, superleuk, hou me vast anders spring ik meteen op de trein naar Amsterdam! - op haar website beschrijft, viel mij iets op wat geknipt lijkt voor de rubriek: Klopt dit wel?

De in het artikel genoemde fantastische getallen helemaal keihard onderuithalen zal me niet lukken, omdat ik niet exact weet hoeveel honing een bij per vlucht, waarbij ze meerdere bloemen bezoekt, aflevert bij de kast.

Maar alleen al de genoemde 100.000 kilometer... Stel dat een bijtje op de langere stukken 25 km per uur kan halen (tussen de bloemetjes in is z'n snelheid slechts een paar kilometer per uur) dan zal zij over die 100.000 km 4.000 uur doen, en 's nachts vliegen ze niet.

Laten we eens uitgaan van 15 bruikbare uren per dag voor zo'n bijtje, (dat is een hoge schatting want tussendoor moet er ook tijd af voor een kopje koffie en een redelijke lunchpauze, zeker in Amsterdam!) dan zou het over die afstand 226 dagen doen. Leeft een werkbij überhaupt wel zo lang?

G.J.Riethorst, Oosterbeek

Gedoogbeleid is failliet

Een nieuw cannabisbeleid is hard nodig; het gedoogbeleid dat uit de jaren zeventig stamt, is failliet. Nieuw onderzoek van de Radboud Universiteit toont aan dat mensenrechtenverdragen de juridische ruimte bieden voor de vernieuwing van beleid.

Dat is geen twijfelachtig argument, zoals Martin Sommer in de Volkskrant op zaterdag 11 juni stelde. Mensenrechtenverdragen leiden tot concrete verplichtingen, waar niemand omheen kan.

Het onderzoek van de strafrechtjuristen Piet Hein van Kempen en Masha Fedorova weerlegt het standpunt dat het kabinet tot nu toe inneemt: het kan niet en het mag niet. Tegelijk geven de onderzoekers naast draagvlak en democratische besluitvorming door de rijksoverheid andere randvoorwaarden mee. Zoals een cannabisontmoedigingsbeleid, een gesloten keten en kwaliteitsgaranties waaraan de teelt dient te voldoen. Daar ben ik het als wethouder Volksgezondheid in Utrecht helemaal mee eens.

De roep om experimenteerruimte wordt door de meeste gemeenten en door 70 procent van de bevolking gedragen. Niets staat langer een inhoudelijke politieke discussie in de weg over de randvoorwaarden en inhoud van nieuw beleid. Laten wij die discussie dan ook nu met elkaar voeren!

Victor Everhardt, wethouder Volksgezondheid in Utrecht

Hey Jude

Fijne recensie van McCartney op Pinkpop (V, 14 juni). Maar weet wel, het is niet: 'La, laa laa, lalala laaa', maar: 'Na, naa naa, nanana naaa, hey Jude'. Je zal het maar een keer moeten zingen.

David Middelhoff, Markenbinnen

Naam? Keuze te over

In Nederland behoud je als vrouw altijd je meisjesnaam, alleen mág je na het huwelijk de naam van je partner voeren, dat is naamsgebruik, meer niet (What's in his name, Magazine, 11 juni, O&D, 14 juni).

Tegenwoordig mag je in vier varianten je eigen, of de naam van de ander gebruiken, jouw eigen naam, naam van de partner, jouw naam plus naam van partner erachter of naam van partner en jouw eigen naam erachter. Keuze te over, maar je blijft altijd de naam houden die je met je geboorte hebt meegekregen.

In paspoorten stond vroeger dan ook de meisjesnaam met extra vermelding: e.v. (echtgenote van)...naam echtgenoot ... (Het heeft mij altijd verbaasd dat bij mannen er niet in stond met wie ze gehuwd waren).

Als trouwambtenaar merk ik dat het voor veel heteromannen nog steeds 'raar' is om de naam van hun vrouw te gebruiken, terwijl dit bij homostellen al veel vaker voorkomt.

Gewoon leuke weetjes!

Cora Vonk, trouwambtenaar Amersfoort

Geld terug svp

Wat zijn politici toch vreemde wezens. Het gaat beter met de economie dan verwacht, daarom is de belastingopbrengst 1,2 miljard hoger dan verwacht (Ten eerste, 14 juni). Dat betekent dat de Nederlandse belastingbetaler meer belasting betaalde dan nodig is. Dan is het voor de hand liggend dat overschot terug te geven aan die belastingbetaler. Maar zo denken politici niet. Zij gebruiken dat overschot om hun achterban te gerieven. In een bananenrepubliek zouden we dat cliëntelisme noemen. In Nederland wordt het 'reparatie' genoemd, of 'leuke dingen voor de mensen'.

Thomas de Boer, Groningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden