Opinie Lezersbrieven

Gemengde supporters, het kan wél

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 18 augustus.

Beeld AFP

Op 20 juni keken wij in Denver in het prachtige honkbalstadion van de Colorado Rockies naar hun wedstrijd tegen de New York Mets. Al bij de controle bij de ingang viel ons vooral de gemoedelijke sfeer op. Geen hufterige supporters die willen voordringen, geen chagrijnige suppoosten die je naar jouw vak commanderen. We konden ons vrij door het hele stadion bewegen.

Je weet vooraf niet of je tussen thuis- of uitsupporters terecht komt. Als je maar betaalt, kun je overal zitten, zo bleek. Zo’n wedstrijd kan uren duren en wat opvalt, is dat het dan vooral gaat om ‘socializen’. Met vrienden of familie samen zijn en dan gezellig eten, drinken en tussendoor naar de wedstrijd kijken. Dat leidt er zelfs toe dat via de immense reclameborden moet worden opgeroepen om toch maar te juichen voor de thuisclub!

Je snapt dan ook niet dat je in hetzelfde land bent waar zoveel mass shootings plaats vinden. Voor welke club je juicht of welk shirt je draagt speelt in het honkbalstadion geen enkele rol. Van agressie in welke vorm ook is ons niets gebleken. Mijn daar levende broer vertelde dat de enige onregelmatigheid die er ­recent had plaatsgevonden tussen een handjevol eigen supporters was!

Met alle kritiek die we op die ‘maffe’ Amerikanen kunnen hebben, is dit een fenomeen waar we hier nog veel van kunnen leren. Daarom, draag dat shirt van uw favoriete club en juich als daar reden toe is.

Wim BeerlageSteenwijk

Pastafarisme

Mienke de Wilde zal de uitspraak van de Raad van State dat haar pastafarisme niet als godsdienst wordt beschouwd betreuren (Ten Eerste, 16 augustus). ­Gelukkig maar, want dit zou te veel precedenten schapen voor andere nieuwe bewegingen die uit zijn op de uitzonderingspositie van gelovigen.

De Wilde heeft natuurlijk wel gelijk. Het is niet meer van deze tijd dat de vrijheid van godsdienst (met de daarbij behorende rechten) in de Grondwet staat beschreven. Natuurlijk is een ieder vrij om (niet) te geloven wat hij of zij wil, net zo goed als dat een ieder vrij is om een sport te kiezen die hij of zij wil. Indien geloof als een hobby zou worden gezien, kunnen er geen speciale rechten worden opgeëist en hoeft De Wilde niet de gang naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te gaan. Ik vrees echter dat politiek Nederland niet klaar is voor een dergelijke discussie, laat staan aanpassing van onze Grondwet.

Gerard LieftingLimmen

Studietijd

Er bekroop mij een gevoel van verontrusting toen ik las wat mij de aankomende jaren allemaal te wachten staat in mijn studententijd (Ten Eerste, 14 augustus). Vermoeienis? Angstigheid? Verslaving? Erkenningszucht? Zes jaar verheugenis en studiezin binnen grofweg drie pagina’s door de wc gespoeld.

Ik holde naar mijn Orakel van Delphi, zittend op zijn stoffige leunstoel: grootvader. Deze wist mij te troosten met oude verhalen uit zijn tijd ‘toen iedereen nog niet zo braaf was en gedwee luisterde naar alles wat de autoriteiten van hen vroegen’.

Mijn leeftijdsgenoten en ik konden een voorbeeld nemen aan de provo’s. Opeens verstrengde zijn blik en sprak hij vermanend: ‘Het wezenlijke probleem is dat jouw generatie een nieuw geboren streven heeft, dat zich enkel contemporain kon ontpoppen, en dat is een vernietigende drang om allenig het goddelijk leven te leiden, als een sterveling te grijpen naar de eeuwige staf van immortaliteit. En dat de huidige technologieën een visuele toegang daartoe te lijken te geven, maar in werkelijkheid is geen van jullie in staat om überhaupt zijn voeten van de aarde te krijgen en zien blinden zelfs nog beter dat een kikkersprongetje daartoe enkel mogelijk is met vele anderen onder je.’

Ik moest denken aan een Amerikaanse jongedame die ik laatst terloops ‘provo’ had genoemd, omdat ze ervoor had gekozen met vriendinnen door Europa te reizen in plaats van na haar studie in één keer door te stomen naar de wensen van het schoolsysteem. Moge er meer van zulke nieuwe provo’s opstaan en die eigenzinnigheid navolgen.

Henrik Laban (19), Naarden

Psychische problemen

Het aantal studenten met psychische problemen groeit en dit gaat gepaard met verslaving aan alcohol, drugs, excessief gamen of porno.

Prestatiedruk en zorgen om schulden spelen zeker mee, maar misschien ­mogen we als oudere generaties ook wat vaker in de spiegel kijken. Wij laten niet echt zien hoe het anders kan. 9 op de 10 studenten drinken te veel alcohol.

Is dat onder volwassenen anders?

Mariette ReinekeAmsterdam

Een zesje is genoeg?

Volgens Kathrin Twiesselmann-Steigerwald gaan Nederlanders ontspannen om met studeren en werken (Ten Eerste, 16 augustus). Studenten doen niet meer dan nodig is; een zesje is voldoende.

Op dinsdag las ik op de voorpagina dat steeds meer Nederlandse studenten grote psychische problemen hebben door de studiedruk en de noodzaak om steeds meer te werken vanwege de afschaffing van de basisbeurs.

Ruim een kwart van de studenten loopt rond met zelfmoordgedachten.

Dat lijkt me zo’n grote kloof met het veronderstelde ‘niet meer doen dan nodig is geldt hier als een vorm van levenskunst’ dat de waarheid niet in het midden kan liggen.

Gerard MensinkVleuten

Maria Tenhemelopneming

In zijn verhaal over het instorten van de Morandibrug in Genua (Ten Eerste, 15 augustus) heeft uw verslaggever het over Maria Hemelvaart. Dat is een veelgebruikte, maar onjuiste term.

Na zijn dood is Jezus, een goddelijk persoon, ten hemel gevaren. Op eigen kracht dus. Dat was de mens Maria niet gegeven: zij werd opgenomen.

Vandaar dat op 15 augustus in veel katholieke landen Maria Tenhemelopneming wordt gevierd.

Paul van TongerenNaarden

Konikpaarden

Het gedrag van zachtaardige en plantenetende konikpaarden kan in de kunstmatige en druk bevolkte Nederlandse natuur zo verwrongen raken, dat deze dieren blijkbaar een bedreiging voor mensen gaan vormen (Ten Eerste, 16 augustus).

Waarom dat uiteindelijk ook niet voor de uit hun aard bloed­dorstige wolven zal gaan gelden, is me een raadsel.

Arnoud WinklerHaarlem

Geen klimverbod voor kinderen

Een klimverbod voor hunebedden (Ten Eerste, 13 augustus) lijkt me een slecht idee, tenminst voor kinderen.

In 1973 was onze klas, van het blindeninstituut in Huizen, met de geschiede­nisles toe aan de hunebedbouwers. Het leek onze leraar leuk om een tripje naar Drenthe te maken. Eerst kregen we uitleg over waar hunebedden voor dienden en daarna mochten we aan de slag met bonken klei. De hunebedden die we op die manier bouwden verschilden nauwelijks van de echte. Dit konden we alleen ervaren door klimmen en kruipen, want die enorme keien kun je niet in één keer met je handen omvatten.

Fascinerend vond ik het en ik zal het nooit vergeten. Zo’n ervaring gun je toch ieder kind?

Marcel Bijlo, Utrecht

Iets meer eerbied

Klimmen moet kunnen want ‘kinderen moeten juist dingen durven, grenzen verleggen’, zo wordt een bezoeker geciteerd. Toch maakt het Hunebedcentrum van Borger zich druk om geschaafde kinderknietjes en plaatst daarom verbodsbordjes.

De hunebedden zijn echter niet door het Trechterbekervolk neergezet als speelobject, zoals een andere bezoekster terecht stelt. Het zijn grafkamers van ruim vijfduizend jaar oud endaarmee iconen van onze Nederlandse funeraire cultuur. Natuurlijk is het geen doen alle 54 hunebedden te beschermen. Maar steen slijt. Dat weet ik als rotsklimmer.

Misschien is het een idee om er een paar met meer eerbied te conserveren voor toekomstige generaties? Toch wel bijzonder dat wij ze hebben in ons kleine moerassige landje.

Guus Sluiter, directeur Nederlands Uitvaart Museum Tot Zover

Lekker klimmen

Ruim vijfduizend jaar ná de voltooing van het hunebed in Borger, besluit de ­directeur van het centrum dat er een ­verbodsbord moet komen.

Onder de sceptici over deze maatregel schaart zich burgemeester B. J. Bouwmeester. Via Twitter nodigt hij ouders, die hun kinderen óp een hunebed willen laten klimmen, uit naar de hunebedden van zijn gemeente Coevorden te komen.

Eén keer een traumahelikopter tussen de hunebedden, om een ongelukkig gevallen kind naar een ziekenhuis te vervoeren, kan onmogelijk een plausibele reden zijn om nu álle kinderen het klimmen te verbieden. De meeste kinderen vinden het ‘lekker spannend’ te doen wat volwassenen niet meer kunnen of durven. Eigen ervaring is de allerbeste levensles: door schade en schande wijs worden.

Margo Wiersema-NicolaïLagos (Portugal)

Treinbestemmingen

Goed dat de Volkskrant zo uitgebreid aandacht besteedt aan de nadelen van vliegen. Het maakt mij opnieuw duidelijk dat ik zo min mogelijk in een vliegtuig moet stappen, en voor vakantie gewoon niet.

Misschien moeten we toe naar een quotum van een klein aantal vliegkilometers per persoon per jaar. Wie meer wil vliegen, moet dan maar sparen of ­kilometers van een ander kopen, die daardoor extra inkomsten heeft.

En zou de krant in haar reisrubriek niet kunnen overgaan tot het beschrijven van leuke plaatsen die per trein te bereiken zijn in plaats van het aanprijzen van verweg gelegen oorden die alleen met een vliegtuig te bereiken zijn?

Wil BekkeringHarderwijk

Corruptie Roemenië

In eerste instantie verbaasde het mij dat Stefan Popa in zijn artikel (‘EU, help de Roemenen corruptie te bestrijden’, 15 augustus) geen melding maakt van de zogenaamde ‘Coöperatie en Verificatie Mechanisme’, een steunprogramma dat de EU al in 2007 heeft ingesteld om Roemenië (en Bulgarije) te helpen bij onder meer corruptiebestrijding.

Maar bij nader inzien hoeft het niet te bevreemden dat Popa ofwel niet bekend is met dit programma, of het negeert, het CVM is namelijk zinloos gebleken. In de conclusie van het voortgangsrapport over het jaar 2017, na tien jaar inspanning om de corruptie in Roemenie uit tebannen, erkent de Commissie dat Roemenië aan geen enkel ijkpunt voldoet en dat er met betrekking tot het voorkomen van corruptie zelfs van een terugval gesproken kan worden.

Desondanks spreekt de Commissie, ietwat wereldvreemd, haar vertrouwen uit in de goede wil van de huidige Roemeense regering: zij ‘blijftvan mening dat Roemenië de CVM-aanbevelingen in de naaste toekomst zal vervullen’. Ik ben benieuwd naar de conclusies van het voortgangsrapport over het jaar 2018, maar ik ben bang dat de heer Popa de door hem gewenste ‘spierballen’politiek van Timmermans en co. wel kan vergeten.

J.H. Schütte, Den Haag

Zo licht mogelijk

Ik heb steeds meer de indruk dat luchtvaartmaatschappijen het de reiziger kwalijk nemen dat zij ook daadwerkelijk van het gekochte vliegticket gebruik maken (‘Graag uw blaas legen voor het boarden’, 16 augustus).

A.A.M. KokDe Meern

Pride is overal

Anne Driessen stelt dat veel lhbti+-­organisaties tijdens de Amsterdamse Canal Pride niet zichtbaar zijn omdat het te duur is om mee te varen, en dat door deze hoge kosten alleen grote bedrijven mee kunnen varen (Brieven, 16 augustus).

Jaarlijks zijn er echter een behoorlijk aantal kleine(re) belangenorganisaties die tegen een gereduceerd tarief een startbewijs krijgen, maar de (wereldwijd unieke) opzet van de Canal Pride is nou eenmaal dat bootjes door de grachten varen.

De grootste kostenpost voor deelnemers is het huren en decoreren van een boot. Kinderen met zelf­gemaakte vlaggetjes en spandoeken laten meezwemmen is geen reële optie. Driessen vergeet tevens dat de Canal Pride onderdeel is van een ­prideweek met vele activiteiten, zoals bijvoorbeeld de pride walk waarbij iedereen (gratis) mee kan lopen.

Ook kunnen organisaties zich op andere plaatsen in het land presenteren. Een greep: The Hague Rainbow Festival, Utrecht Canal Pride, Roze ­Zaterdag Gouda, Roze Woensdag ­tijdens de Vierdaagse in Nijmegen en Roze Maandag tijdens de Tilburgse kermis, en op 29 september ook nog Rotterdam Pride. Ik vraag me af of ­IJsland ook zo’n uitgebreid aanbod buiten de hoofdstad heeft?

Amsterdam Pride is meer dan alleen de Canal Parade en Nederland is zo veel groter dan Amsterdam! Als zowel de lhbti+-community als de landelijke pers eens verder zouden kijken blijkt dat de diversiteit voor iedereen zichtbaar (en betaalbaar) is.

Ryan KolenbranderDen Haag

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.