ColumnHarriët Duurvoort

Gemeenten zijn aan zet in de strijd tegen huisjesmelkers

null Beeld

Het Rotterdamse woonbeleid blijft verbazen. Na de sloop van sociale huurwoningen in de Tweebosbuurt en de onteigeningspoging van de Fazantstraat waartegen de buurt terecht in opstand kwam, heeft de gemeente besloten op hele straten in Carnisse de Wet Voorkeursrecht Gemeenten van toepassing te verklaren. Doelgroep: niet de huisjesmelkers, maar de huiseigenaar-bewoners die al jaren proberen iets tegen de huisjesmelkers te doen. De bedoeling: je mag je huis alleen verkopen aan de gemeente. Want, terecht, we willen niet nog meer huisjesmelkers. De gemeente wil dat huizen samengevoegd worden, voor gezinnen. Splitsen is verboden.

Ik woon, bevoorrecht, met mijn zoon in een samengevoegd huis dat zo groot is dat de buurman van de wasserette altijd smeekt of ik de benedenetage aan zijn 30-jarige zoon wil verhuren. De stad bulkt van de singles en stelletjes die een huis van 60 vierkante willen kopen of huren, maar daar steekt de gemeente hier een stokje voor. Onderzoeksbureau Platform 31 adviseert dat ruim wonende Nederlanders verleid moeten worden te delen. Maar dankzij de − vaak zelfs gemeentelijk vergunde − verkamering en woonuitbuiting door huisjesmelkers, toch wezenlijk iets anders, wordt dat hier verboden.

De gemeente doet, op steenworp afstand op het Zuidplein, zelf overigens ook aan piepkleine woningen. In het hippe pand Startmotor kunnen jongeren tot 27 een studio huren voor 830 euro inclusief servicekosten. Onder de liberalisatiegrens, en er is zelfs een gym en een bios. Maar toch is het pittig, voor een hokje van 25 vierkante meter. Het loopt niet storm.

Maar wat haalt het allemaal uit tegen bijvoorbeeld de pandjesbaas bij mij aan de overkant, waar andermaal een wietplantage werd opgerold? Hij woont in Pakistan. Het pand is gesloten op last van de burgemeester. Wij zouden het liefst willen dat de gemeente zo’n pand onteigent, omdat er al jaren sprake is van crimineel gebruik en direct gevaar voor ons omwonenden. Of minstens dat de gemeente van de eigenaar eist dat het pand wordt opgeknapt en er betaalbare woonruimte onder de liberalisatiegrens van wordt gemaakt. Want te veel Rotterdammers hebben geen dak boven hun hoofd. Maar de gemeente zegt er niets tegen te kunnen uitrichten. Misschien is een wetswijziging nodig.

De Amerikaanse durfkapitalisten van Blackstone kochten, aangemoedigd door Stef Blok, honderden Amsterdamse appartementen en schroefden de huur op van 500 naar 2.500 euro voor expats.

In Carnisse gaat het anders: rechteloze huurders, zoals arbeidsmigranten, prop je met zijn allen in een armzalig appartementje, met alle overlast van dien. Een huurteam moet huurders in Carnisse op het puntensysteem wijzen. Ik vrees dat de bewoners van de overbewoonde probleempanden tijdelijke huurcontracten hebben zonder huurbescherming. Uitzendbureaus die arbeidsmigranten uitbuiten door minstens 400 euro van hun loon in te houden voor een slaapplek, die je, als je ontslagen wordt, meteen kwijt bent zodat je dakloos raakt, zullen er niet van onder de indruk zijn. Oost-Europese arbeidsmigranten leveren een wezenlijke bijdrage aan de Nederlandse economie en hebben recht op normale huisvesting. Waarom krijgen uitzendbureaus en bedrijven überhaupt een vergunning om mensen met uitbuitingscontracten te werk te stellen?

Intussen zijn een paar vuile tentjes opgezet in het park bij de Maashaven, waar de daklozen uitkijken over de geweldige skyline van Katendrecht, de voormalige probleemwijk die dankzij miljardeninvesteringen nu een rijkenenclave is. Woon je in je yuppenpaleis van 6 ton, kijk je uit op een heuse Hollandse shantytown.

Onderwijl is de door de gemeente gedroomde bakfietserisering van de Zuid-Rotterdamse getto’s allang in full swing, zonder miljardeninvesteringen. Na een jaar thuiswerken en lesgeven in lockdown blijkt onze buurt in zwang bij mensen die met de overwaarde van hun etages hier nog een betaalbaar, ruim huis kunnen vinden. Vorig jaar verhuisden 99 mensen vanuit de bakermat van de bakfietsbeschaving, Amsterdam, naar Charlois, becijferde NRC Handelsblad. En dan heeft de buurt ook nog sjans van Utrechters, Hagenezen en Noord-Rotterdammers. Het is de provincie of de achterstandswijk. Een stedeling prefereert het laatste en probeert er zelf wat van te maken. Dat is goed voor iedereen in de wijk.

Bewoners zijn het met de gemeente eens dat huisjesmelkers de leefbaarheid onder druk zetten. Een woonplicht en een antispeculatiebeding invoeren voor nieuwe kopers, zoals dat is toegestaan bij nieuwbouwwoningen kan op veel sympathie rekenen. Dat zal waarschijnlijk veel sneller een positief effect hebben op onze wijk. Tijd voor beleids- en wetswijzigingen. Zowel de gemeente als het Rijk zijn aan zet.

Harriet Duurvoort is publicist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden