Column Sheila Sitalsing

Gelukkig is Rutte niet langer eenzaam, er zijn zowaar twee voorstanders van de dividendtaksafschaffing

Paul Polman, de bestuursvoorzitter van Unilever, legde gisteren in een vraaggesprek – de NOS zette er een filmpje van op haar site – uit hoe volgens hem het nieuws werkt. Dat richt zich buitenproportioneel op geweeklaag over de voorgenomen afschaffing van de dividendbelasting (die gunstig is voor Unilever), in plaats van constructieve stukjes te tikken over de voorstanders (iemand van Unilever bijvoorbeeld). Want ‘voor de krant is het leuker als een vliegtuig neerkomt dan als het blijft vliegen. En mensen aan het woord laten die afschaffing een goed ding vinden, is natuurlijk minder interessant.’

Nu heeft Polman van veel dingen verstand. Dermatologisch geteste douchegel, poedersoepen, hoe je die lui in het Torentje ‘Hoe hoog?’ laat vragen wanneer je ‘Spring!’ zegt, hoe je een miljoenensalaris combineert met het imago van een toffe peer die zich inzet voor de verworpenen der aarde. Het nieuws zit daar niet tussen.

Dat werkt zo: iets is nieuws wanneer het ongebruikelijk is en dus opvalt, wanneer het veel mensen aangaat, wanneer het het controleren van de machtigen dient, of wanneer het maatschappelijk relevant is. Een vliegtuig dat neerkomt vinden wij van het nieuws niet ‘leuk’, maar ongebruikelijk; bovendien zijn er meestal veel belangstellende betrokkenen.

Mensen die de afschaffing van de dividendbelasting à 2 miljard euro per jaar ‘een goed ding vinden’ zouden we dolgraag in de krant willen hebben. Ze zijn enorm nieuwswaardig, want ze zijn nog zeldzamer dan neerstortende vliegtuigen. Dáárom juist mocht Polman gisteren in het Journaal van 8 uur figureren om het dividendplan aan te prijzen. Eventjes leek hij net als al die mensen die klagen dat je iets niet mag zeggen in dit land, en die dat op ­primetime op televisie mogen zeggen.

Nu bestaat het rijtje voorstanders van de dividendtaksafschaffing uit:

– Mark Rutte

– De vezels van Mark Rutte

– Paul Polman

Dat laatste is een meevaller voor Rutte, want het is erg eenzaam om hem en zijn vezels heen geworden nadat de mensen een voor een afhaakten: zijn coalitiepartners (‘Een meloen doorslikken’), zijn trouwe gedoger Kees van der Staaij (‘Steeds minder enthousiast’), vrijwel alle economen van Nederland die hun vakliteratuur bijhouden (‘Een overboeking van 2 miljard naar het buitenland’), het Centraal Planbureau (‘Geen empirisch bewijs dat het vestigingsklimaat hier verbetert’), ondernemers uit het midden- en kleinbedrijf (‘Draai die hele afschaffing maar terug’), Nederlandse particuliere beleggers in beleggingsfondsen (‘Gaat ons 130 miljoen euro kosten’), de alom gevreesde Bartjens uit Het Financieele Dagblad (‘Riante baansubsidie van 1,1 miljoen euro per baan’), stripfiguur Anton Dingeman uit Trouw (’Paniek! De argumenten vóór zijn op! Dus dan moet het zonder’), Britse beleggers (‘Niet één erover gehoord, het speelt gewoon niet’), alsmede de rest van het land.

Over de dividendbelasting is nooit een volksraadpleging geweest, wat jammer is, want die zou het volk over alle kloven heen verenigen. Sinds gisteren kan iedereen die dat wil wel meedoen aan de internetconsultatie over de rulingpraktijk, de afspraken die grote bedrijven mogen maken met de belastingdienst. Die wil Paul Polman graag zo laten, denk ik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.