Caspar looptde uiterwaarden

Gekras, gepiep en gezang uit hagen en bomen, want bijna alle trekvogels zijn weer terug

Beeld Studio V

Caspar loopt, aflevering 217: in de uiterwaarden

Intussen in de uiterwaarden. Bij Dodewaard, een stukje met meidoorns die in volle bloei staan, en wilgen, en elzen, visdieven op het water. De eerste gierzwaluwen (hèhè...) cirkelen in de lucht, het decor raakt gevuld. Zowat alle trekvogels zijn nu wel terug. Gekras, gepiep en gezang uit de hagen en de bomen die inmiddels geheel of half in blad staan – ik raak de draad kwijt, te veel verschillende geluidjes, en ik kan de vogeltjes niet zien, ze zitten verscholen in die hagen en tussen de bladeren. Ah, een braamsluiper dan toch, nee, een grasmus in de kijker, een verrassend mooi vogeltje, witte keel, grijs kopkapje. Dan de zwartkop, zo te horen, of nee, verdomd dat is de zwartkop niet, maar wat dan wel? Een tuinfluiter, ja, de tuinfluiters zijn ook weer in het land, terug uit Afrika. Het wordt dringen in die hagen, en die tuinfluiter moet er in mijn hoofd ook nog bij, ergens tussen de zwartkop en de merel. Hij klinkt als een versneld afgespeelde merel, zeggen de kenners dan, hoor het maar eens, stel het maar eens vast. Om op te vallen mikt de tuinfluiter duidelijk op zijn zang, dat is wel duidelijk; zijn uiterlijk lijkt vooral bedoeld om weg te vallen in de omgeving.

Bij Ochten

Later, in de uiterwaarden bij Ochten, een zandpad met meidoorns, grasland met paardenbloemen rechts, dan de Waal, een binnenschip vaart traag het beeld in, links een plasje, met grasland, kieviten en scholeksters. Dit voorjaar heb ik nog maar weinig in weidevogelgebieden gelopen, vanochtend hoorde ik pas voor het eerst grutto’s. Nu zie ik een kievit op een nest, en dat is mooi.

De uiterwaarden bij OchtenBeeld Caspar Janssen

Die uiterwaarden, ze lijken er een beetje bij te liggen, te wachten tot ze weer eens onder water lopen, maar ze zijn zo langzamerhand het beste wat de natuur in Nederland te bieden heeft. En dan ben ik nog maar hier, een uiterwaard zonder ‘nieuwe natuur’, maar gewoon buitendijks gebied dat niet intensief wordt gebruikt, omdat het hier nu eenmaal af en toe onder water loopt. Van mij hadden die dijken nog wel wat verder landinwaarts gemogen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden