Column Max Pam

Geen zwaarder leven dan dat van kinderen die alles net zo goed, braaf en godvrezend moeten doen als hun ouders

Justitie in Moskou overweegt een echtpaar uit de ouderlijke macht te zetten, omdat zij hun baby met opzet zouden hebben meegenomen naar een verboden demonstratie. Ook in Hongkong lieten ouders zich vergezellen door hun kinderen, in de hoop dat zij dan minder snel door de politie in elkaar geslagen zouden worden. Het kind als menselijk schild voor ouders, het is de omgekeerde wereld.

De relatie ouder-kind is top-down, maar dat wil niet zeggen dat kinderen geen macht hebben. Zelfs baby’s zijn in staat hun ouders te terroriseren. Bovendien kunnen machtsverhoudingen tussen ouder en kind een leven lang blijven bestaan. De twee die op het Hongaarse festival Sziget zijn aangehouden met 17 kilo drugs waren 21 en 22 jaar. Zijn het mannen, jongens, of kinderen? In elk geval heeft de atletiekbond onmiddellijk de ouders op de hoogte gebracht en steun aangeboden. Monica Lewinsky was 22 jaar, toen zij haar string aan Bill Clinton toonde. Was zij destijds nog een kind, zoals haar moeder dacht, of was zij een volwassen vrouw die haar verleidingskunst in stelling bracht? Een slachtoffer, of was zij medeverantwoordelijk voor de chaos in het Witte Huis? Als je Monica nog een kind vindt, moet je wel bedenken dat wij 16-jarigen al stemrecht willen geven.

En dan hebben wij burgemeester Femke Halsema en haar 15-jarige zoon, die met een neppistool heeft ingebroken in een verlaten woonboot. Ik ken dat soort pistolen wel, mijn zoon had er ook eentje toen hij 15 was. Onschuldig, al zien ze er niet onschuldig uit. Dat is natuurlijk juist de gein. Mij lijkt het typisch puberaal gedrag, vast lang niet zo erg als wat de zoon van Margaret Thatcher heeft uitgespookt: wapenhandel en een couppoging in een Afrikaans land. Thatcher is er politiek overheen gekomen, dat zal Halsema ook wel lukken.

Maar één ding heeft Halsema beslist verkeerd gedaan. Ze heeft gedacht dat haar zoon in dit soort zaken recht heeft op dezelfde anonimiteit als ‘gewone’ kinderen. Dat is een misverstand. Als burgemeester sta je in het licht en dat geldt in zekere mate ook voor je gezin. Daarom had Femke beter meteen opening van zaken kunnen geven, want het gaat hier niet alleen om eventueel machtsmisbruik, het gaat hier ook om de schijn van machtsmisbruik. Zelfs die moet je vermijden.

Je kunt het betreuren, maar er bestaat nu eenmaal een categorie kinderen, die moet leren leven met het beroep van hun ouders. A fact of life. Tot die categorie behoren niet alleen kinderen van burgemeesters, maar ook die van dominees, rechters, politieagenten en onderwijzers. In feite van alle ouders die op de een of andere manier een voorbeeldfunctie vervullen. Geen zwaarder leven dan dat van kinderen die alles net zo goed, braaf en godvrezend moeten doen als hun ouders. Des te groter de rebellie van deze kinderen naar boven. De politieagent moest zijn zoon ophalen uit de politiecel, waar die zijn roes aan het uitslapen was. En hoeveel domineeskinderen zijn er geen atheïst geworden?

Zelf ben ik een tijdje getrouwd geweest met de dochter van een psychiater. Zij begon er al op te slaan als iemand in haar omgeving over het oedipuscomplex begon. Er zijn toen heel wat woonboten gezonken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden