LezersbrievenVrijdag 20 maart

‘Geen lavendelzakje, maar de schouders eronder’

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 20 maart.

Een lege kapstok op een basisschool in Den Haag. Alle scholen en de kinderopvang gaan tot en met 6 april dicht door het coronavirus.Beeld ANP

Brief van de dag

Tot tranen toe geroerd door de column van Sheila Sitalsing. Misschien is het de vermoeidheid, misschien vanwege de zorgen die ik heb omtrent mijn eigen gezin, mijn kwetsbare moeder en schoonouders die we op dit moment niet bezoeken, of misschien vanwege de gedachte die constant in mijn hoofd blijft hangen: ‘Hoe gaat het nu met de leerlingen uit mijn klas?’ Hoe zouden ze het doen?

Dat schuchtere jongetje dat juist de laatste tijd zo opleefde en eindelijk lekker in zijn vel zat, de nieuwe leerling die net wende aan de nieuwe groep, dat vaste clubje leerlingen waarmee ik elke ochtend las: hoe zou het met ze gaan?

Ik denk aan mijn lege lokaal, de kaarten die nog naast het bord hangen, de foto van de leerling die bijna jarig is daar weer naast. Ik mis ze. Dankzij de column van Sitalsing weet ik waarom wij dit doorstaan. Niks lavendelzakje, geen dagelijks glaasje wijn, gewoon schouders eronder, het beste ervan maken, vertrouwen op de deskundigen die ons proberen te beschermen. Hopen dat het allemaal goedkomt en we er straks misschien wel als een ander mens uit zullen komen. Met meer oog voor de ander, milder. Iets liever voor elkaar.

Machteld PaassenLeerkracht groep 3, Almelo

Intensive care

Marcel Verweij en Roland Pierik bepleiten dat er zo snel mogelijk duidelijkheid moet komen over de verdeling van de intensivecarebedden. ‘Geef jong en fit voorrang’ staat in de kop.

Die gedachte was de afgelopen week al vaak bij mij opgekomen. Ik ben een vitale 71-jarige, nog lang niet levensmoe, zou graag de leeftijd van mijn moeder evenaren (97) en doe er dus alles aan om gezond te blijven. Maar toch, het waren 71 goede jaren en die gun ik iedereen. Vandaar dat ik bij een tekort geen aanspraak maak op een bed.

Maria Leemreize, Amersfoort

Intensive care (2)

Verweij en Pierik willen dat leeftijd bepaalt wie wordt opgenomen als de ruimte op ic-afdelingen beperkt is. Want dan win je de meeste levensjaren en kunnen er meer mensen worden genezen, menen zij.

Dat is een erg kortzichtige redenering. Beter is het te kijken naar wat iemand bijdraagt aan de samenleving. Voor de samenleving is het bijvoorbeeld waardevoller dat een 60-jarige die zinvol werk doet, overleeft dan een 30-jarige junk die van de bijstand leeft. Dus moet je niet domweg op leeftijd selecteren, maar denken aan wat Kennedy zei: ‘Vraag niet wat het land voor jou kan doen, maar vraag wat jij voor het land kunt doen’.

Thomas de Boer, Groningen

Intensive care (3)

Ik stoor mij de laatste dagen aan opinie-artikelen van allerlei hotemetoten die geen verstand van zaken hebben, maar wel hun visie op de corona-crisis aandragen. Zo betogen filosofen Marcel Verweij en Roland Pierik dat jongeren voorrang moeten krijgen als er tekorten op de intensive care ontstaan. Deze mannen denken niet creatief en accepteren klakkeloos het lopende discours. In plaats van te accepteren dat er een beperkt aantal ic- bedden is, kan je ook overwegen dat aantal bedden, eventueel met iets minder kwaliteit, op te voeren. 

Vanuit mijn tuin kijk ik bijvoorbeeld uit op het leegstaande Slotervaartziekenhuis. Laat de overheid dat vorderen en met spoed inrichten als extra locatie. Of laat de krijgsmacht zich voorbreiden op het bieden van de helpende hand, daar is ook capaciteit. Ik noem maar twee dwarsstraten. Wat we nu nodig hebben, is creativiteit, pragmatisme, improvisatievermogen en vooral: actie. In plaats van onze tijd te verlummelen aan het nadenken over welke keuzes we straks moeten maken, zouden we nu actie moeten ondernemen om de capaciteit uit te breiden, zodat we niet zo snel voor nare keuzes komen te staan.

Pieter Mol, Amsterdam

Vaccinfabriek

De race naar een vaccin tegen het coronavirus is in volle gang. Echter, zodra een vaccin veilig en effectief bevonden wordt, moet het nog grootschalig geproduceerd worden. We hebben bij de mondkapjes voor de zorgverleners gezien hoe lastig het is om afhankelijk van Azië of Amerika te zijn.

Laten we daarom nu starten met de bouw van Nederlandse vaccinfabrieken. Gebouwen, productielijnen, transportmiddelen, medische apparatuur en werknemers kunnen we nu al regelen. Zodra dan duidelijk is welk vaccin het wordt, maken we de fabrieken af en kunnen we meteen van start.

Kees Kaan, Utrecht

Held

Beter dan lockdown zou het Duitse woord Sperrgebiet gebruikt kunnen worden. Dat krijg je namelijk als alles platligt. Ik moet steeds aan de verhalen over de Hongerwinter tijdens de Tweede Wereldoorlog denken, toen je alleen voor het hoogst noodzakelijke, feitelijk alleen eten, naar buiten ging.

Mijn moeder ondernam die tochten. Dan liet ze vier kleine kinderen achter en trok op de fiets vanuit Rijnsburg, via Zwolle, naar Friesland om eten te ritselen. Zij was voor mij net zo’n held als degenen die nu de coronapatiënten verzorgen.

Martin Kroon, Leiden

Remco Campert

Wat poëtisch tegengif in deze coronatijden. Remco Campert schreef in 1955 in zijn gedicht Poëzie: ‘Poëzie is een daad/ van bevestiging. (…) Voltaire had pokken, maar/ genas zichzelf door onder andere te drinken / 120 liter limonade: dat is poëzie. (...) de dood is slechts de stilte in de zaal/ nadat het laatste woord geklonken heeft./ De dood is een ontroering.’

Arjen Boswijk, Groningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden