Geen bruggenbouwer

Tariq Ramadan. Ik mag die man, ik vind het leuk om met hem te discussiëren.

Een interessante persoonlijkheid, iemand die iets te vertellen heeft, iemand die je vriendelijk, maar hard een schouderduw kan geven en kan zeggen: ‘Waar ben je mee bezig vriend? Waar heb je het over?’

De gemeente Rotterdam mag zelf weten of ze het contract met Ramadan, de bruggenbouwer, op willen zeggen. Maar hem de toegang tot de Erasmus Universiteit weigeren, is een stomme actie. Neem me niet kwalijk, er is geen academische onderbouwing voor deze onverstandige zet van de universiteit.

Ramadan is een historische Europese waarheid. Nog duidelijker, hij is een moderne Europese denker. Met het afpakken van zijn leerstoel zet je zijn gedachtengoed niet stop. Punt.
Lees zijn boeken, hij vraagt de moslims in Europa om hard te werken, om respect voor andersgelovigen te hebben, om eerlijk te zijn en nooit fraude te plegen.
Tariq Ramadan is geen persoon, maar een filosofie, of beter, een nieuwe manier van denken in Europa.

‘Wij zijn getuige van een ware stille revolutie in de islamitische gemeenschappen in het Westen’, schrijft hij. En hij ziet zichzelf als de denktank van deze filosofie: ‘Moslim blijven in het Westen is een beproeving.

In de eerste plaats staan de islamitische bronnen een moslim toe in het Westen te leven; in de tweede plaats valt hij onder het gezag van een verbond waarvan de letter moet worden geëerbiedigd, zolang het hem niet dwingt te handelen tegen zijn geweten; en in de derde plaats moet er bij een duidelijk conflict naar aanleiding van referenties, een situatie die uiterst zeldzaam is, door de islamitische jurist een specifieke studie worden gemaakt (...) die de moslim een bevredigende oplossing kan bieden, terwijl hij praktiserend gelovige blijft en inwoner en/of medeburger.’

Bruggenbouwer Tariq Ramadan is geen bruggenbouwer. Lees het nog een keer. Hij creëert een tweedeling in de huidige Europese samenlevingen waar sinds twintig jaar miljoenen immigranten met een islamitische achtergrond binnengekomen zijn.

Hij zet moslims als aparte entiteiten neer. Hij benadert moslims in Europa als collectief, een waarheid die niet bestaat.

Ramadan predikt de islam, een soort euro-islamitische devotie. Hij blijft zich daarbij vastklampen aan de grondbeginselen van de islam.

Zijn motto is: wees een goede moslim. Blijf trouw aan de beginselen van de islam. Sluit, pas als het echt niet meer kan, een compromis en sla daarna pas een brug naar anderen in de samenleving.

Tariq Ramadan creëert apartheid. In een land waar men de verzuiling net achter zich heeft gelaten en waar de kerken leeglopen, schept hij een nieuwe zuil. Hij trekt een groen islamitisch lint tussen de moslims en de rest van de maatschappij. Dit is juist wat we niet moeten doen.

Een immigrant moet als een individu gebaseerd op zijn persoonlijke bagage en talent meedoen in de samenleving om eerst veranderd te worden en om daarna te veranderen.
Het zou de Erasmus Universiteit sieren om de leerstoel van Tariq Ramadan terug te geven en de deur open te zetten voor een discussie die noodzakelijk is voor dit land en Europa. Dan pas zal ik ontdekken of ik gelijk heb of helemaal verkeerd zit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden