LEZERSBRIEVENDONDERDAG 26 MAART

Geef zorgprofessionals hun autonomie terug

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 26 maart.

In Den Haag toont een man zijn waardering voor het zorgpersoneel.Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag 

Niet alleen in Nederland, maar over de hele wereld ligt het lot van duizenden patiënten in handen van de zorgprofessionals. Dagelijks bereiken ons verhalen van artsen en verpleegkundigen die alles op alles zetten, zelfs hun leven, om patiënten die getroffen zijn door het covid-19-virus erdoorheen te slepen. Er is geen sprake van paniek. Professionele kalmte gaat samen met adequaat en doortastend handelen en vooral keihard werken.

Diezelfde zorgprofessionals krijgen in Nederland straks weer niet het vertrouwen van de zorgverzekeraars en overheids­instanties dat zij hun werk op ­integere wijze doen. Veel tijd gaat op aan urenregistraties invullen en aan bellen met verzekeraars om zaken voor patiënten vergoed te krijgen. Velen zitten met een burn-out thuis door werkdruk en/of aanvaringen met het (mis)management.

Huisartsen, thuiszorgmedewerkers, psychiaters en andere specialisten en verpleegkundigen klagen al jaren steen en been over de bureaucratie en bemoeizucht in alle zorgsectoren.

Geef deze zorgprofessionals hun autonomie terug. Als het om zorg gaat, weten zij het echt het beste. We kunnen in deze moeilijke dagen zien waartoe zij in staat en bereid zijn als wij ze de ruimte geven. Geef hun die dan ook!

Eric Saris, Zweeloo

Duidelijke taal

De maatregelen om de coronacrisis te beteugelen gaan alleen werken als ­iedereen ze begrijpt. Er mag daarom geen onduidelijkheid bestaan over de gebruikte termen. De regering maakt dus geen ‘afspraken’ met de burger, ze geeft ‘opdrachten’. Het land loopt niet het risico ‘lockdown’ te gaan maar ‘op slot’. En iedereen doet aan ‘sociaal afstandhouden’ in plaats van ‘social distancing’. Eenduidige Nederlandse bewoordingen zijn het halve werk in goede publiekscommunicatie.

Fried Anepool, Driebergen-Rijsenburg

Eindexamens

De objectiviteit van een landelijk ­geregeld eindexamen is een schijnobjectiviteit. Geloven dat al die uitgereikte diploma’s van een bepaald schooltype hetzelfde waard zijn, is naïef. De waarde van een diploma zit in alles wat jij als leerling al die jaren op school van je school (je docenten, je medeleerlingen, je schoolboeken, je gelezen literatuur, je succesmomenten en je teleurstellingen) hebt meegekregen en meegenomen. Die waarde heb je dus in hoge mate zelf bepaald.

Mocht je nu bedenken dat je hier en daar wel wat dingetjes hebt laten liggen: er is volop tijd om dat goed te maken! Pak een boek, lees een krant (in het Nederlands of een andere taal), verdiep je nog eens in wat je eigenlijk nooit begrepen hebt, maak een kunstwerk, zing of maak muziek. Dan kun je aan het eind van dit bijzondere schooljaar met terechte trots je waardevolle diploma in ­ontvangst nemen.

Marijke Heijloo, docent, Heemstede

Lijfsbehoud

Iedereen weet wat het beste is voor onze oudjes. En het beste is op dit ­moment om ze in eenzame isolatie te laten verkommeren, zolang ze in godsnaam maar niet ziek worden. Ik bedacht dus: laat ik het mijn nog relatief gezonde 90-jarige vader zelf vragen wat hij liever heeft: gezelschap of gegarandeerde gezondheid. En wie garandeert dat, zeker op zijn leeftijd?

Mijn vader had liever gezelschap, zolang dat gezelschap daarbij wel zijn of haar gezonde verstand ­gebruikt en dus niet kuchend en met koorts aan komt zetten. Totdat is aangetoond dat je iemand ook kunt besmetten als je geen symptomen hebt, lijkt dat mij een aanvaardbaar risico. Dat kan noch wil ik voor anderen uitmaken, maar zolang mijn vader ­gezelschap wil en ik gezelschap kan houden, zal ik dat ook doen.

Nu doet hij nog zelf zijn boodschappen en gaat hij bij goed weer een eindje wandelen. Hij vindt het gewoon fijn om af en toe even buiten, in de wereld, te zijn. Ongetwijfeld zullen er mensen zijn die dat onverstandig vinden. Maar wat als hem straks met de beste bedoelingen preventief huisarrest wordt opgelegd, een vorm van eenzame opsluiting waarbij hij geen bezoek meer mag ontvangen?

Ik zeg niet dat je geen voorzorgsmaatregelen moet nemen, maar in dit geval is het middel wellicht erger dan de kwaal. Hoeveel is ons lijfsbehoud ons waard? Omwille van veiligheid en gezondheid lijken wij bereid om steeds meer van ons leven op te geven, tot er niks meer van over is en wij alleen nog maar een lijf zijn.

Robert Vernooy, Amsterdam

Coronarekenen

Alle respect voor de evenwichtige ­berichtgeving in koortsachtige tijden, al is het ene cijfervoorbeeld om het het drama proportie te geven beter geslaagd dan het andere. Een kop als ‘In Nederland stierven 12 op de miljoen mensen aan covid-19, in Italië 100 op de miljoen’ boven een artikel met coronakengetallen van het RIVM maakt duidelijk dat Italië hard geraakt wordt. China daarentegen mag zijn handjes dichtknijpen: volgens hetzelfde rekenmodel is daar het aantal slachtoffers daar tot dusver 0,0023 per miljoen inwoners. Was het niet Mark Twain die het had over ‘Lies, damned lies and statistics’?

Bob de Jong, Terontola (Italië)

Hamsteren

Het kabinet heeft beademingsapparatuur aangevraagd. Vanwege onzekerheid over de levering is er ‘royaal besteld’. Ik begrijp dat het hier om een belangrijkere zaak gaat dan toiletpapier, maar ook dit is hamsteren. Als wij meer dan nodig bestellen, zal een ander land wellicht zonder komen te zitten. Laten we het hoofd koel houden en aan de ander blijven denken.

Thomas Clasquin, Capelle aan den IJssel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden