Column Arnon Grunberg

Gedachten aan prostaatkanker kwamen in me op, maar ik was uitgenodigd voor de boekpresentatie van de Susan Sontag-biografie

Arnon Grunberg

Ik kwam terug van krav maga, een verdedigingstechniek die ik drie per week beoefen zonder dat ik verwacht deze techniek ooit in realiteit toe te zullen passen. Er gaat weinig boven wegrennen, maar eigenlijk is dat ook de filosofie van krav maga: als het gevecht vermeden kan worden, vermijd het.

Tijdens het douchen merkte ik dat mijn geslachtsdeel pijn deed. Ik was al maanden monogaam, een geslachtsziekte leek me uitgesloten. Voor de zekerheid belde ik mijn logeetje, maar zij beweerde bij hoog en bij laag eveneens al maanden monogaam te zijn en bovendien zo gezond als een vis. Gedachten aan prostaatkanker kwamen in me op, maar ik was uitgenodigd voor de boekpresentatie van Benjamin Mosers Susan Sontag-biografie. Het geeft geen pas feestjes bij te wonen terwijl je voortdurend aan prostaatkanker denkt. Daarom hield ik het op blaasontsteking, slikte drie cranberrytabletjes, drie keer de toegestane hoeveelheid, en ging op pad.

Susans zuster Judith bleek de verrassing van het feestje te zijn, al zei ze om de haverklap ‘dit is off the record’, haar sprankelende energie verdreven gedachten aan dood en verval. Haar man, met wie ze amper anderhalf jaar getrouwd was, was ook aanwezig. Hij was advocaat, hiervoor had hij een Japanse vrouw gehad, hij had nog veel familie in Japan, en zo praatte hij een kwartier door voor hij de stilte aankondigde met de woorden: ‘Dit was het.’

Meteen daarna werd de stilte gevuld door een Chinees-Amerikaanse filmmaker die Susan Sontag ook in het Chinees had vertaald en die trots over zijn laatste film vertelde die, meen ik, Liefde en dood in Montmartre heette. ‘Die film zou echt iets voor Susan zijn geweest,’ zei hij weemoedig.

Het was tijd weg te gaan, de pijn in mijn geslachtsdeel was verdwenen. Op de doden tot leven wekken na leek mij alles mogelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden