Gebruik van gif Roundup is onnodig - we kunnen makkelijk zonder telen en boeren

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 18 april.

Landschapspijn in Salland door het gebruik van Roundup. Foto: Jan Overesch Beeld -

Brief van de dag: Gifvrije voedselproductie

Graag wil ik reageren op de column van Caspar Janssen over het gif Roundup (V, 17 april). Als je dezer dagen door Salland (Overijssel) rijdt, zie je verschillende weilanden en akkers die helemaal oranje/geel gekleurd zijn. Deze verkleuring, ook wel landschapspijn genoemd, wordt veroorzaakt door het spuiten van het gif glyfosaat, ofwel Roundup, in de traditionele landbouw. Het middel wordt gespoten op grasland om gras, en op bouwland om groenbemesters als rogge, dood te krijgen.

Roundup doodt zowel het bovengrondse deel van de plant als de wortel. Ook bermen en sloten worden soms ‘meegenomen’ in de vernietigingsdrang.

De vraag is: waarom gebruiken die boeren dit middel? Zijn zij bekend met de gevolgen van het gebruik van Roundup? Lezen zij geen artikelen over de schadelijke gevolgen van het middel voor milieu, bodemleven, grondwater, biodiversiteit en uiteindelijk voor mens en dier? Dit lijkt mij onmogelijk.

Lang niet alle traditionele boeren gebruiken Roundup. Zij, en de biologische boeren, laten zien dat we makkelijk zonder gif kunnen telen en boeren. Het is een kwestie van de juiste techniek toepassen. Maar vastgeroeste tradities en invloed van erfbetreders zoals verkopers/adviseurs en loonwerkers, beïnvloeden boeren om deze middelen toch te blijven gebruiken.

Het grootste ongemak van glyfosaat is dat het langzamerhand overal te vinden is in de bodem en het grondwater. Glyfosaat geeft al problemen bij de drinkwatervoorziening. In oppervlaktewater dat wordt gewonnen om er drinkwater van te maken, zit volgens de drinkwaterbedrijven al jaren te veel glyfosaat. Het staat daarom op de lijst van ‘probleemstoffen’. Glyfosaat, ofwel Roundup, is een gevaar voor onze gezondheid.

De consument kan bijdragen aan een gifvrije voedselproductie door biologisch voedsel te consumeren.

Jan Overeschbiologische boer in Raalte

Geen galanterie aub

Iedere vrouw wenst af en toe gewaardeerd te worden vanwege haar vrouwelijkheid? (O&D, 17 april) Het enige moment dat ik hierbij kan bedenken is in de slaapkamer met mijn partner, maar van de rest van de wereld wens ik absoluut geen waardering voor mijn vrouwelijkheid.

Op mijn werk (met voornamelijk mannen) voel ik mij gewaardeerd vanwege mijn kunnen, en ik ben heel blij dat mijn collega’s mij nooit vrouw doen voelen, niet vaker de deur voor mij openhouden dan voor een man, geen poging doen tot charme, spel of galanterie. Ik zou dat al snel ongepast vinden.

Ik heb veel eigenschappen waar ik wel of niet waardering voor kan krijgen, maar mijn geslacht is daar niet een van, het is net zoiets als mijn lengte of mijn kleur ogen: net zo min als ik mij ‘blauwogig’ voel, wil ik mij vrouw voelen door hoe anderen mij behandelen.

R. de Heide, Leiden, vrouw, blauwe ogen

Magie tussen man en vrouw

Tijdens haar verblijf in Nederland miste Sophie Perrier ‘de tinteling .... in een samenleving waar verhoudingen tussen mannen en vrouwen niet neutraal zijn’ (O&D, 17 april). Nederlandse mannen spraken haar nooit aan in cafés en andere openbare gelegenheden. Ook andere vrouwelijke expats hadden dat geconstateerd en betreurden dat, meldt ze. Kortom, de magie tussen man en vrouw is weg in Nederland.

Het beeld dat Perrier schetst van de Nederlandse man is even stereotiep als dat van de Fransman als charmeur. Er zijn genoeg Nederlanders die galant en gelijk stoer deuren voor vrouwen openhouden, ze in hun jasje helpen en de rekening voor een etentje betalen. Ik heb er geen uitputtend onderzoek naar gedaan, maar ik neem mezelf als voorbeeld, dat moet genoeg zijn.

Op Netflix is een film te zien getiteld Je ne suis pas un homme facile. Daarin wordt nogal genadeloos afgerekend, op humorvolle wijze ook nog, met een verleider die denkt ‘de tinteling enz....’ op zijn manier in stand te moeten houden. Het is wel veelzeggend dat ook een Franstalig publiek een beetje uitgekeken is op dat soort omgang tussen man en vrouw.

Aad van den Enden, Utrecht

Segregatie onderwijs

Steeds weer lees ik in de krant dat segregatie in het onderwijs moet worden tegengegaan, maar nooit dat het een utopie is te veronderstellen dat dit gaat lukken. Natuurlijk kies je als ouder voor de vorm van onderwijs en de school die het best passen bij de capaciteiten van je kind en bij je eigen levenswijze. Als je als ouder het beste jongetje of meisje van de klas wilt zijn en daarom je kind naar een school laat gaan die qua niveau en stijl niet bij je kind past, is dat het slechtste wat je voor je kind kunt doen.

Alleen de randvoorwaarden die schoolkeuzes mogelijk beïnvloeden kan de overheid bijstellen, zoals een mooi schoolgebouw. Maar de keuzes van ouders en hun kinderen niet.

Nel Tijburg, Monnickendam

Mooi onderwijsgebouw

In de strijd tegen ongelijkheid wordt een mooi onderwijsgebouw doelbewust niet voor gymnasiasten, maar voor vmbo-leerlingen gebouwd, zegt onderwijsinspecteur en bijzonder hoogleraar onderwijssystemen De Wolf over het Da Vinci College in Roosendaal (Ten eerste, 14 april). Dit is een interpretatie die geheel voor haar rekening komt. Alle leerlingen zijn ons namelijk even lief. Voor hen allen, en voor de medewerkers, proberen wij om een leer- en werkomgeving te creëren waar het goed toeven is; dit ongeacht de opleiding.

Eugène Bernardvoorzitter Raad van bestuur Ons Middelbaar Onderwijs, Tilburg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.