Gat in de markt: pakpapier produceren met roetpieten

Gewoon pakpapier of 5 december?, is de vaste formulering van de Intertoysmedewerker. In de kleinere, alternatieverigere speelgoedwinkels vragen ze iets als: 'Gewoon cadeautje of voor de man met de baard?'

'Later zullen we ons rot lachen om al die afbeeldingen van zwarte pieten! Dat worden collector's items.' Beeld anp
'Later zullen we ons rot lachen om al die afbeeldingen van zwarte pieten! Dat worden collector's items.'Beeld anp

Ik kocht de afgelopen tijd alleen maar speelgoed dat namens de man met de baard gegeven gaat worden, en ik benijd daarbij steeds de kassamedewerkers die dat allemaal mogen inpakken. Ooit, in een bijna sprookjesachtig verleden, werkte ik op de kaarsenafdeling van de Bijenkorf en toen ik daar begon, volgde ik verplicht een cursus inpakken. Tevredener kun je mij niet maken: met een rol papier en zo'n professionele, zware plakbandhouder, en inpakken maar. Vooral vierkante dingen. Ik ben er nog steeds heel goed in, al zeg ik het zelf.

Ik word dan ook altijd een beetje verdrietig als ik de meisjes van Intertoys zie inpakken, want volgens mij staat er in hun cao dat ze expres heel snel en slordig dat helgele papier om die poppen en autootjes moeten wikkelen. Om efficiënt te zijn. Ook als er maar één klant in de winkel is.

In een van de kleinere, alternatieverigere speelgoedwinkels waar ik deze week speelgoed kocht, keek ik goedkeurend naar het inpakwerk van de vrouw achter de kassa, waarbij het me opviel dat ze eerst een paars of rood papiertje om het speelgoed deed, en dat vervolgens beplakte met kleine, vierkante stukjes sinterklaaspapier.

'Waarom doet u dat?', vroeg ik. Nou, vertelde ze, ze hadden maar één soort sinterklaaspapier in de winkel, want het was heel moeilijk geweest om papier te vinden waar geen zwarte pieten op stonden. Die ene rol sintpapier vond ze inmiddels een beetje saai, dus wisselde ze af met rood en paars papier en dat beplakte ze dan met stukjes van de rol correct sintpapier. Ik keek goed naar het pakpapier. Er stond een Sinterklaas op, omringd door een stel kinderen. Piet ontbrak helemaal. Soms ook wel zo rustig.

Ineens zag ik een groot, gapend gat in de markt: ik zou pakpapier gaan produceren met roetpieten erop. Volgend jaar zou dat waarschijnlijk alleen nog besteld worden door kleine alternatieverige speelgoedwinkels in de grote steden, maar langzaam zou het doorsijpelen naar de provincie en dan zou het grote binnenlopen beginnen, elk jaar opnieuw, van november tot en met 5 december. Ik ging de retail in. Dat klonk nu al goed.

Dit plan vertelde ik aan een vrouw met wie ik later die dag een afspraak had. Zij had ook al allerlei gedachten over pakpapier gehad. 'Ik ga een paar rollen van het papier van nu bewaren', zei ze. 'Later zullen we ons rot lachen om al die afbeeldingen van zwarte pieten! Dat worden collector's items.'

En die rollen pakpapier worden dan geld waard, dacht ik.

En zo zat ik ineens op twee goudbergen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden