Gastcolumn Selina Stap

Gastcolumn: Ouders vinden hun kind Oprah, Gandhi en Richard Branson ineen

Kinderen moeten vooral gewoon kind kunnen zijn, vindt gastcolumnist Selina Stap. Aan ouders de taak om een stapje terug te doen en de prestatiedwang die de maatschappij in zijn greep heeft niet verder aan te wakkeren.

Groep 8 maakt de Cito-toets op basisschool Mgr. Zwijsenschool. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Ergens in Hazerswoude-Rijndijk loopt een boze vader rond. Zijn dochter heeft een vmbo-advies gekregen. Een advies van een school die haar heeft zien opgroeien van klein meisje tot twaalfjarige puber. Een advies dat bevestigd is door een docent die haar een jaar lang elke dag in de klas heeft meegemaakt en lesgegeven. Een advies dat haar waarschijnlijk op een prima school zou plaatsen waarin ze in haar eigen tempo kan groeien, leren en volwassen worden.

Maar vaders wil is in dit geval wet. Hij pikte het niet. Een vmbo-advies... Dat kan toch niet voor zijn dochter! Hij stapte daarom naar het belangrijkste orgaan dat we in Nederland kennen; de rechter. Geen rijdende rechter in dit geval, waarbij Nederland zich ook op z’n best laat zien en conflicten over schuttingen en koude pannenkoeken bloeddorstig worden uitgevochten. Nee, een officiële magistraat van de rechtspraak mocht zich buigen over het schooladvies van een twaalfjarig meisje uit Hazerswoude-Rijndijk. Ik heb zoveel medelijden met haar. In je puberteit terwijl je lichaam ineens verandert, de wereld helemaal niet zo leuk blijkt te zijn en je ouders in conflict liggen, dan ook nog moeten dealen met het feit dat je vader de nationale pers haalt omdat hij als eerste ooit in Nederland een rechtszaak aanspant tegen jouw schooladvies.

Kleuter-Cito

Het lijkt onderdeel van een trend waarbij ouders allemaal vinden dat hun kind Oprah, Gandhi en Richard Branson ineen is. Dat hun kind nooit een ander kind zou pesten, nooit respectloos tegen de juf zou praten en natuurlijk sowieso makkelijk het vwo zou aankunnen. Hun kind is namelijk bijzonder en uniek. Slimmer ook dan de meeste andere kinderen, alleen komt dat er nog niet helemaal uit omdat de school en de docent gewoon niet goed weten wat het kind ‘nodig heeft’.

Volgens mij heb je als kind niet zoveel nodig. Het enige wat je nodig hebt is leuke vrienden om je heen en ouders die je hoe dan ook steunen, wat voor schooladvies je ook krijgt. Die je niet pushen om extra bijlessen te nemen voor de Cito-toets zodat je schooladvies hoger uitvalt, maar die je gewoon zo lang mogelijk kind laten zijn. Zonder prestaties en zonder druk want die zijn er later al genoeg. Ik schrok dan ook toen ik er door deze column achter kwam dat er tot vorig jaar nog een Cito-toets was voor kleuters. Kleuters! Zij zijn toch juist de leeftijdsgroep die deze prestatiedwang bespaard zou moeten blijven?

Aankloten

Inmiddels heeft de toets plaatsgemaakt voor een zogeheten observatie-instrument genaamd ‘Kleuter In Beeld’. De officiële toets is in 2018 afgeschaft na kritiek te hebben gekregen op het feit dat kleuters te jong zijn om te toetsen. Iets wat mij een zeer plausibele redenering lijkt.

Toen ik kleuter was moest ik vooral leren dat ik lijm niet kon eten, dat verf niet op de bank hoorde en dat mijn Barbie’s haar na het vakkundig geknipt te hebben niet meer zou terug groeien. Dat het klassenkonijn niet blij werd van de waterbak en dat ik de pop met andere kindjes moest delen. Want als zelfs kleuters niet meer gewoon kunnen aankloten, wie dan wel?

Ik hoop dan ook dat het meisje uit Hazerswoude-Rijndijk niet bij de pakken neer gaat zitten. Dat ze straks met opgeheven hoofd de school instapt met het schooladvies in haar hand en zich door niets en niemand laat vertellen dat zij niet goed genoeg is. Het vmbo is namelijk niet meer of minder dan de havo of het vwo. Hoogopgeleid of laagopgeleid zijn begrippen die nog steeds vaak worden gebruikt. Maar praktijk- of theoretisch opgeleid zijn de termen die zoveel beter passen bij de verschillen in onderwijs. Er is juist nu zo’n grote schreeuw naar vakmensen in de zorg, horeca, vervoer en techniek. Mensen die niet met hun neus in de boeken zitten, maar met hun handen werken en daardoor juist het fundament zijn van zoveel in Nederland. Ik heb dan ook het volste vertrouwen in dit meisje. Hoe de middelbare school haar ook zal vergaan, zij komt er wel.

Selina Stap is programmaontwikkelaar en deze maand gastcolumnist op Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden