GastcolumnLiesje Schreuders

Gastcolumn: Mag het patriarchaat even weg? Oh nee, geen goed idee, zeggen mannen mij

Van al die mannen in de verkiezingstijd wordt gastcolumniste Liesje Schreuders een beetje kriegel.

Het debat van 26 februari met lijsttrekkers op Radio 1.  Beeld EPA
Het debat van 26 februari met lijsttrekkers op Radio 1.Beeld EPA

Er is iets bijzonders aan de hand met de verkiezingen: opvallend veel lijsttrekkers en kandidaten voor de Tweede Kamer zijn man. De grootste partij in de peilingen heeft een 54-jarige kinderloze kerel als lijsttrekker die zich in verkiezingsspotjes ‘vadertje Rutte’ laat noemen. Dat klinkt schattig, maar stel dat je om zeven uur ’s ochtends naar je werk moet, je schuift aan de ontbijttafel en je zoon van drie braakt zijn cornflakes over zijn pas gestreken broek.

‘Ja, Mark, met mij, kun jij vandaag even op Storm passen? Ja ik weet het, biologisch gezien niet jouw kind, maar als hardwerkende Nederlandse kan ik niet zomaar wegblijven van mijn precaire verantwoordelijkheden. Strikt gesproken is het altijd papa-dag hè. Ik moet al die toeslagen nog terugbetalen. Oké, bel jij Hugo? Fijn, samen komen we er wel uit.’

Nee, ik denk niet dat ik dat zou durven. Mark zou me om half negen al uit mijn vergadering roepen met de vraag waar de rompertjes liggen. En Storm volproppen met snoep en patat zodat-ie later VVD gaat stemmen. Onverantwoordelijk.

Goeie benen, Wopke!

Een andere mannelijke lijsttrekker die zich in de toeslagenaffaire heel vaderlijk heeft opgesteld, is Wopke Hoekstra. Wat lichaam betreft een stuk aantrekkelijker dan Mark, Geert of Henk. Hij onderhoudt dat lichaam ook aardig; is sportief en niet te dik en zo. Goeie benen, Wopke! Wat kleding betreft zou ik graag wat meer donkerblauw en grijs zien, dat ontbreekt nu jammerlijk aan de Nederlandse politiek. Het is een en al fleur en vrolijkheid.

Die bloemmotieven van Tunahans hoofdbedekking, daar raak je toch aan gewend op den duur. In het begin dacht ik nog: kan iemand met twee kinderen en zo veel ooms het zware Kamerwerk wel aan? Hoe combineer je de zorg voor je gezin met het monddood maken van schrijfsters als Lale Gül? Maar Tunahan heeft zijn mannetje gestaan.

Terug naar Wopke. Diens benoeming als lijsttrekker voor het CDA kwam misschien als een complete verrassing, vooral na zijn mislukte ministerschap in de jaren tien. Maar we moeten niet vergeten dat dit bescheiden jongetje in zijn beginjaren praeses van Minerva is geweest, een organisatie die zich al decennialang inzet voor gelijke rechten en andere typisch Nederlandse verworvenheden.

En dan mijn favoriet op de lijst: Jesse. Eindelijk een mens die zichzelf durft te zijn. Die zich er niet voor schaamt om broederschap hoog in het vaandel én op de lijst te houden, ook als dit belangrijke politieke principe in naam wordt verloochend.

Baarmoeder-Kees

De vergelijking met Gert-Jan, ‘Gertje-Jantje’ voor intimi, ligt voor de hand. Die mannenbroederpartijtjes van Gert-Jan en ‘Baarmoeder-Kees’, zoals de SGP-leider in de volksmond heet, zetten, heel progressief, in op belastingvoordeel voor kostwinner-gezinnen. Dat is immers de ‘klassieke gezinsvorm’, waarbij de vrouw onderhoudsgeld en bescherming krijgt in ruil voor seks en zorg. Dat deze gezinnen ook gewoon belasting moeten betalen, net als normale mensen, vindt de partij van Baarmoeder-Keessie logisch, maar het mag wel wat minder.

Maar de man met de meeste potentie, de meest mannelijke mannenkwaliteiten zoals humor, een lage stem en véél intelligentie, dat is natuurlijk hij-die-alleen-maar-antisemieten-in-zijn-omgeving-heeft, hij-die-weet-dat vrouwen-’overrompeld-overheerst-overmand-willen-worden’ – ‘vraag het maar aan een verkrachter’, oké, ga ik doen – de chroniqueur der ‘nietsontziende mannelijkheid’, de überman, het alfa-tot-en-met-omega-mannetje (klassiek geschoold)... shit ik ben z’n naam vergeten. Dat heb je met die kleine vrouwenhersens.

‘Mag het patriarchaat even weg?’ Vóór de verkiezingstijd stelde ik mezelf nog weleens, zachtjes, deze vraag.

Verkeerde vraag

Maar verschillende mannen hebben me erop gewezen dat het een verkeerde vraag is, en me uitgelegd waarom. Je moet het patriarchaat helemaal niet weg willen. Allemaal mensen die macht hebben, zouden dan gaan denken dat ze hun posities alleen maar te danken hebben aan het feit dat ze man zijn. Stel je voor wat de vadertjes en mannenbroeders dan zouden gaan doen! Hell hath no fury... (O nee, sorry! Dat gaat over vrouwen. What’s in a name...)

Dus ja, laat het patriarchaat lekker zitten. Het zit, aan de peilingen te zien, bijna net zo goed als Geert z’n haar.

En mannen, doe eens gek en stem op een man. Wees niet bang en kom op voor je seksistische privileges. Vrouwen, doe wat de baas (of je buik) zegt en stem ook op een man. Of stem gewoon niet! Laten we het honderd jaar geleden verworven kiesrecht en de pas 65 jaar geleden (!) verworven handelingsbekwaamheid teruggeven aan onze broeders, vrienden, vaders. Die weten toch wat het beste voor ons is.

Kiezers zijn net kinderen.

Liesje Schreuders is schrijver. Ze is in maart gastcolumnist op volkskrant.nl/opinie.

Liesje Schreuders Beeld rv
Liesje SchreudersBeeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden