Gas uit Israël

In Gaza kunnen de inwoners nu af en toe weer op gas koken. De gasflessen komen via Israël binnen.

Hij is om vijf uur 's ochtends in de rij gaan staan. Het is nu vijf uur 's middags op het terrein aan het einde van wijk Nibet Abedrabbo – een van de getroffen wijken tijdens de Gaza-invasie, op een kilometer afstand met de grens met Israël – waar het gas wordt verdeeld.

Gas

'Het gas is uit Israel gekomen van nederzetting Mahvar Nahl Oz. Het wordt hiernaartoe gereden in een tank. Soms is er gas, soms niet. Voor 30 sjekel krijg je normaal 12 kilo gas. Nu krijg je 6 kilo gas voor 30 dollar', vertelt Ijaad, een man van middelbare leeftijd die onbezoldigd persvoorlichter is geworden.

'Gamel Abdel Nasser, de president van Egypte in de jaren vijftig, zestig is hier geboren', zegt hij om aan te geven dat hij deze wijk goed kent.

Er staat een rij van tweehonderd meter tot buiten het hek van het complex. De schemering is begonnen in te zetten. De schemering houdt niet lang aan. In een half uur verschijnt de eerste ster, aan het firmament, Venus, vergezeld door de maan.

Jaffa

Een bedoeïnenfamilie waarvan de grootvader in 1948 uit Jaffa is gevlucht voor zionistische militanten en nu hokt in een provisorisch aangelegd krotje wijst naar het gasterrein. 'Daar staan ze al uren.' Op een gaspitje bakt wat vlees. Het is etenstijd.

Ahmed Darabi, pater familias van een gezin van acht, wacht nu precies twaalf uur. Hij heeft eerst voor het hek gestaan waar de bewakers met het klimmen van de dag, toename van mensen en daarmee gepaarde onrust, moeite heeft om de gemoederen te bedaren.

In Gaza, stukje grond zo groot als de gemeente Apeldoorn, leven anderhalf miljoen mensen in continue staat van verstandsverbijstering – gevoed door ontheemding, bombardementen, assasinaties, gevangenschap, gebrek aan elementaire grondstoffen en gebrek aan bewegingsruimte.

Een verstandsverbijstering die van tijd tot tijd omslaat in een scheldpartij, soms handgemeen, vuistgevecht en onderlinge Palestijnse strijd. Iedereen heeft een gasfles bij zich, sommigen meer. Om de zoveel minuten schuift er weer een persoon naar voren, de rij schuift mee; de gasflessen schuifelen over de grond, worden opgetild. Honderden groene, blauwe gasflessen.

Wit takje

Ineens, waarschijnlijk omdat iemand voor zijn beurt wil gaan, breekt er een opstootje uit. Binnen een paar seconden staan een paar groepen mannen tegenover elkaar. Er komt een wat oudere,bebaarde Hamas man tussen gesprongen die met een wit takje de menigte uit elkaar tikt.

Hij doet dat heel efficiënt want binnen een paar seconden staat iedereen weer in het gelid in afwachting van de volgende zure, verbale oprisping. In de tussentijd heerst Hamas.

Thee

'Als het zo doorgaat krijg ik over twee uur mijn gas', zegt Ahmed. De vermoeidheid is aan zijn gezicht te zien.. Gisteren heeft Israël besloten om het gas door te laten. Dit is de tweede dag dat er gas is. Er zijn meerdere uitdeelpunten. Tienduizend mensen komen hier elke dag in de rij staan. Tijdens de oorlog hadden we niets. Geen electriciteit. Geen gas. In de periode dat Israël geen elementaire goederen binnenliet warmden we de thee op de elektrische verwarming, als er electriciteit was.'

En dan herhaalt hij het nog een keer. 'Als er elektriciteit was. Alleen dan.' We nemen afscheid van elkaar. Het is donker aan het worden. Mensen met gasflessen op hun rug lopen terug naar huis. De buit is binnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden