Lezersbrievenzaterdag 31 augustus

Formule 1 op 3 mei ontheiligt de herdenking

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 31 augustus.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: Formule 1-circus

De prelude van ‘75 jaar vrijheid en herdenken’ in mei 2020 met de heilige data 4 en 5 mei 2020, wordt ingeluid met een dag racen en brullen op het circuit van Zandvoort (30 augustus, Sport). Dat ontheiligt de herdenking van 75 jaar vrijheid na de ellende van 1940-1945.

De eerste week van mei 2020 staat onvermijdelijk bol van herdenken, verre verhalen, vele geschriften en het verwerkte en onverwerkte verleden bij veel ouderen. En precies op zondag 3 mei barst het Formule 1-circus in Zandvoort los. Dat evenement, toegejuicht door een klein deel van de bevolking, scheurt door het herleven van stukken van het verleden heen. Een minderheid van raceliefhebbers verbreekt in Zandvoort de eerbied voor ons verleden, zoals verankerd bij het hele volk.

Ik ben een tegenstander van het Formule 1-circus. Zandvoort is daartoe niet geschikt. Alle investeringen om een groot publiek te laten ‘genieten’ van deze autosport zijn investeringen voor één dag in een jaar en 364 dagen niet-gebruik. En dan vindt de allereerste keer van deze herrie, luchtvervuiling en resultaat van verkeerde investeringen in het circuit en ­wegenstructuur ook nog in de week van 75 jaar bevrijding plaats.

Als die racerij dan toch door het drammen van raceliefhebbers en investeerders moet plaatsvinden, dan is 3 mei 2020 een idiote datum. Het gemeentebestuur van Zandvoort en het Nationaal Comité Herdenking 4 en 5 mei onder voorzitterschap van Gerdi Verbeet kunnen met deze datum toch ook geen vrede hebben?

75 jaar bevrijding en leven in een land zonder bezetting, zonder rechtsbederf en zonder geweld en massamoord, verdient het om intensief te worden beleefd. Dat verlangt een zorgvuldigheid van vormgeving met onze gehele samenleving. Een andere ­datum voor de Formule 1-racerij moet mogelijk zijn.

Hans van DamHengelo

Luchtvaartpost

Wat leuk dat Jet Steinz onderzoek doet naar brieven (V, 28 augustus).

Mijn man was zeevarende en heeft veertig jaar gevaren. Hij stierf twaalf jaar geleden. Ik had een doos vol brieven, wat een grote troost was: ik had iets in mijn hand dat hij ook in zijn handen heeft gehad. Het was een feest als er ’s morgens een blauwe luchtvaartenvelop op de mat lag. Als ik ze nu lees, schiet ik soms in de lach, of verbaas me over dingen die ik allang was vergeten, in het bijzonder over de kinderen.

Maaike van der VeenHarlingen

Handgeschreven brieven

Fantastisch, die eerste van de beloofde zes afleveringen van Jet Steinzs ‘Geen letter meer op papier’.

Ik kijk met veel interesse uit naar de volgende vijf, daar ik elke veertien dagen van mijn zus (85, en niet in het bezit van een computer) een handgeschreven brief krijg in haar prachtige handschrift. Ik (76) schrijf ook elke veertien dagen een brief terug, weliswaar op de computer geschreven, maar wel uitgeprint en in een envelop met postzegel(s). We ­sturen elkaar in die brieven ook knipsels: de enveloppen met inhoud wegen dan ook zelden minder dan 50 gram, vaak veel meer.

Maar volgens Jet Steinz zijn wij dus een ‘uitstervend ras’ met ons postpapier en onze mooie pennen. Ik mag toch ­hopen dat kinderen tegenwoordig op school nog in een behoorlijk handschrift leren schrijven, want wat als de elektriciteit eens uitvalt? Dan zal het altijd nog erg handig zijn om gewoon iets aan iemand te kunnen laten weten per post (aangenomen dan – ook weer zoiets – dat die nog bestaat, met een spaarzame brievenbus hier of daar).

Gerda VogelzangPoortugaal

Beeld Bas van der Schot

Ongewenste post

Ook bij mij zit er steeds minder post in de brievenbus, terwijl ik zelf toch niet alleen via telefoon en e-mail correspondeer. Wat ik me wel afvraag: hoeveel ongewenste post komt er binnen?

Dit jaar heb ik tot heden alleen al vijftig stuks bedelbrieven (voor goede ­doelen) in de bus gekregen, waarvan al zes stuks van drie verschillende organisaties in acht maanden. Het aantal te ­bezorgen poststukken bij PostNL kan dus nog wel wat lager voor mij...

Jan MekenkampAmstelveen

Schermtijd

Jongeren besteden vier uur per dag aan schermgebruik dat niet gerelateerd is aan studie (Ten eerste, 30 augustus).

Zijn dat dezelfde jongeren die kampen met studiestress? Vier verloren uren per dag, je zou er stress van krijgen.

Beperk dit schermgebruik tot één uur, sport een uur in de buitenlucht, en je houdt dagelijks nog twee uur extra over om te studeren. De studiestress zal als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Pieter MarkusGeldrop

Appie

Wat een hartverwarmende column van Marjon Bolwijn over de camping van Appie in Opende (O&D, 30 augustus).

Hij biedt mensen, die van heel weinig moeten rondkomen, een gratis vakantie op zijn camping aan. Laten we een voorbeeld nemen aan een man als Appie, de wereld wordt er een beetje mooier van.

An van der ReeLochem

Longen van de aarde

Er is de laatste tijd veel te doen over het Amazonewoud. Men spreekt over ‘de longen van de aarde’. Uit de biologielessen meen ik mij te herinneren dat longen zuurstof aan de lucht onttrekken en kooldioxide (broeikasgas) uitstoten. Daarom zou ik zeggen: kappen dat woud, voor het te laat is!

Diederick van DeventerGouda

Jip en Janneke

Je kunt veel zeggen over de rolbevestigende creatie Jip en Janneke van Annie M.G. Schmidt (Column Elma Drayer, 30 augustus), maar niet dat deze tijdloze kinderhelden wit zijn.

Eva van der MeerUtrecht

‘Dooie schrijvers’

Elma Drayers bedenking tegen verkettering achteraf deel ik grotendeels. Maar in het geval van Pippi Langkous in Taka-Tukaland was het Astrid Lindgren zelf die vond dat het fout was, en niet had gemogen. Ze heeft het overigens nooit herschreven.

Henk van LievenoogenDe Bilt

Epicurus

Jean-Pierre Geelen schrijft dat de Griekse filosoof Epicurus, als hij nu had geleefd, ‘over de modder van Lowlands zweefde, met z’n mik vol sossa, ket en sjampies’ (Ten eerste, 30 augustus). Ik denk het niet.

In zijn zoektocht naar genot paste Epicurus de ‘hedonistische calculus’ toe: weegt het kortstondige genot op tegen dat op de langere termijn? Dus: is de kater van de dofheid van het dagelijks leven de kortstondige euforie van drugs waard? Waarschijnlijk zou Epicurus, voor wie een stukje kaas een feestmaal was, die vraag beantwoorden met ‘nee’. De kater tast zijn hoogste ideaal aan: die van de onverstoorbaarheid, een toestand waarin pijn geen vat op je heeft, en die dus puur genot is.

Hij had het kamperen en hangen met vrienden wel heel leuk gevonden. Dat deed hij het liefst: zijn dagen doorbrengen in zijn tuin, samen met zijn vrienden, weg van de politiek, een slangenkuil die langdurige katers kan veroorzaken. Met soms een lekker stukje kaas. En ik denk ook wel eens een dansje.

Jeroen GorisBerg en Dal

Wietproef

Het experiment met ‘legale’ wiet komt daadwerkelijk in zicht (Ten eerste, 30 augustus). Wat de overheid daarbij verzuimt te regelen, is dat telers en verkopers bij verkoop kenbaar moeten maken wat de gehaltes aan thc en cbd, de belangrijkste stimulerende ingrediënten, in de aangeboden waren zijn.

Bij alcoholverkoop is het verplicht aan te geven welk percentage alcohol de drank bevat en kan de koper zijn aankoop en gebruik daarop baseren. Thc- en cbd-gehaltes in softdrugs zijn essentiële informatie. Hoge thc-gehaltes herbergen een risico op psychotische ervaringen, terwijl de verhouding thc/cbd voor mensen met pijn en ziekten een belangrijke factor voor pijnstilling en symptoombestrijding vormen.

Een tweede reden om deze informatievoorziening bij het experiment te ­regelen, is de concurrentie met de illegale wietproductie. Het experiment in Canada leerde dat de onderwereld de concurrentie met de legale wiet keihard en effectief aangaat. Met een betere en betrouwbare informatievoorziening bij legale wiet dan bij de illegale wiet krijgt de overheid een troef in die strijd in handen.

Het is niet duidelijk of de deelnemende gemeenten de beleidsvrijheid hebben om dit essentiële punt zelf te ­regelen. Er is wat extra beleidswijsheid nodig.

A. PoppelaarsAmsterdam

Roald Dahl

In het beroemde verhaal van Roald Dahl is het niet de vrouw die de hersens van haar man met één oog eraan laat voortleven (Ten eerste, 30 augustus). Dat is op zijn eigen verzoek gedaan door een vriend.

De vrouw wordt enkele weken na de uitvaart uitgenodigd in het lab en ziet de horror daar voor het eerst. Maar dan bemerkt ze – door het woedend samentrekken van dat ene oog – dat zij nu op haar beurt kan treiteren, door te roken, minirokken te dragen en allerlei andere leuke dingen te doen die hij haar gedurende het huwelijk eerder enkel om te pesten had belet. Daar en dan, op dat moment, besluit ze dat hij maar weer moet thuiskomen. Moge hij nog lang en ongelukkig in dat aquarium ronddrijven, eind goed, al goed.

Annelies JacobsenDordrecht

Aanpak criminaliteit

Bij het stuk over drugscriminaliteit in Amsterdam (Ten eerste, 29 augustus) staan enkele voorbeelden van een succesvolle harde aanpak van criminaliteit, waaronder die van burgemeester Rudy Giuliani in New York.

Later zijn kanttekeningen bij dat succes geplaatst door criminoloog Marc Schuilenburg. Zo bleken de succescijfers in New York opgeklopt en was er een zeker verband met het legaal worden van abortus, ruim twintig jaar ervoor.

Peter KulcheNoordwijk

Drugscriminaliteit

Amsterdam heeft de greep verloren op de bestrijding van de drugscriminaliteit, blijkt uit het rapport De achterkant van Amsterdam (Ten eerste, 29 augustus). Lange tijd had de bestrijding van de drugshandel geen prioriteit, waardoor een uitermate florerende criminogene infrastructuur kon ontstaan. Bij afwezigheid van gericht beleid (preventief en bestrijdend) wordt drugsgebruik onder Amsterdammers inmiddels als normaal beschouwd. De gevolgen zijn desastreus voor de vastgoedmarkt, ­sociaal kwetsbaren en de rechtsstaat.

Merkwaardigerwijs heeft de bestrijding van de parkeercriminaliteit wel steeds prioriteit gehad. Een fijnmazige, zeer efficiënte organisatie maakt het ­nagenoeg onmogelijk in Amsterdam te parkeren op niet-toegestane plaatsen of de gekochte parkeertijd te overschrijden zonder daarvoor te worden gestraft met een pittige geldboete.

Parkeercriminaliteit ontwricht de hoofdstad niet. Drugscriminaliteit wel. Geen weldenkend mens kan voor een dergelijk beleid enig begrip opbrengen. De overheid dient zich diep te schamen.

Antoine Huenges WajerMeerssen

Autisme

Regelmatig valt me op dat in de Volkskrant, zoals het artikel over het kweken van menselijke hersenen (Ten eerste, 30 augustus), aan autisme wordt gerefereerd als een ziekte. Autisme is volgens de DSM een ontwikkelingsstoornis, een ook wat problematische aanduiding, maar beter passend dan ‘ziekte’.

Autisme is een onderdeel van mijn persoonlijkheid, soms goed, soms onhandig, maar zeker geen ziekte waarvan ik hoef te worden genezen. Er wordt op deze manier geen recht gedaan aan wie autist is.

Harmi PraagmanAmersfoort

Vloeken

In het artikel ‘God bewaar ons’ (V, 29 augustus) wordt gezegd dat vloeken zwaar werd bestraft.

Tijdens mijn gereformeerde opvoeding werd een vloek ook niet geaccepteerd. Mijn stiefmoeder verzocht ons dan ‘tafellaken’ te zeggen. ‘Potverdorie’ mocht ook. Mijn vader had er iets anders op gevonden. Wanneer hij zich met een hamer op zijn duim sloeg, riep hij hard ‘gort voor domme kippen’.

Ik dacht als puber dat men hem dat boven niet kwalijk zou nemen. Helemaal zeker was ik niet.

Arjen BoswijkGroningen

Vagevuur

Mooi stuk van Arno Haijtema over de Biblebelt-tentoonstelling. Hij zou als ‘ervaringsdeskundige’ wel moeten weten dat het vagevuur een bij uitstek Roomse uitvinding is, waaruit je kunt ontsnappen. Bij protestanten verbeelden de vlammen toch echt de hel, die definitief is.

Job FrieszoAmsterdam

Contant betalen

Criminelen kunnen in Amsterdam met grote hoeveelheden cash betalen. Voor welke dubieuze zaken?

Ik was vorige week in een filmhuis in Amsterdam en bij de kassa bleek een jonge vrouw met drie kleine kinderen geen bioscoopkaartjes te kunnen kopen daar zij contant wilde betalen. Daar stonden drie beteuterde kinderen. Ik heb de kaartjes betaald en haar contant geld ontvangen.

Hoe krom is onze wereld en hoe gaat dit verder? Contant geld is nog steeds een wettig betaalmiddel en wordt al op zoveel plaatsen geweigerd.

Lida KaandorpAmsterdam

Lidl

Lidl bindt de strijd aan met voedselverspilling (Ten eerste, 30 augustus).

Het voedsel, waarvan de houdbaarheidsdatum naderde, ging naar de Voedselbank. Lidl verkoopt het nu voor 25 cent aan de ‘behoeftigen’ in het Gooi.

H.H.J. SchwabUithoorn

Arts-patiëntrelatie

In een reactie op de conclusies van de reeks ‘Die ene patiënt’, dat de dokter gewoon mens moet blijven, betoogt David Engelhard dat hij een dokter vooral als professional wil beoordelen en niet als ‘mens’ (O&D, 26 augustus).

Je menselijke kant laten zien is echter een onderdeel van je professionaliteit en essentieel voor een goede arts­patiëntrelatie. Natuurlijk wil je als ­patiënt vertrouwen hebben in de professionele deskundigheid, maar voor vertrouwen is een relatie nodig. En daarvoor is belangrijk dat je je arts ook als mens ziet. Zelfs een narcose werkt beter als de anesthesist vooraf contact maakt.

De kunst is menselijk en persoonlijk te zijn zonder uit je rol als professional te vallen. Maar ook professioneel te zijn zonder afstandelijk en onpersoonlijk te worden. Dát is wat wordt bedoeld met de conclusie dat de arts ook gewoon mens moet blijven.

Menno Oosterhoff(kinder- en jeugd)psychiater, Thesinge

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden