Paulien Cornelissein 150 woorden

Formeel was het in orde, maar alles wat hij zei klonk als een verwijt

null Beeld
Paulien Cornelisse

De man die het hotel runde, leek mij een gefnuikte Basil Fawlty. Tot voor kort was hij de alleenheerser geweest over zijn domein, maar het hotel was overgenomen door een keten. Hierdoor moest hij zich nu aan een protocol houden; een protocol waar waarschijnlijk het woord ‘hospitality’ boven stond.

Hij dreunde met tegenzin de feiten op. Hoe het nachtslot werkte, hoe laat het ontbijt was (8 uur), en waar de lift was. Formeel was het in orde, maar alles wat hij zei klonk als een verwijt.

Toen we ons de volgende ochtend om 8 uur meldden in de ontbijtzaal, zat die al vol. Ik vroeg mij af of de andere gasten zich te vroeg hadden opgedrongen, en hoe Basil de woede hierover protocollair had moeten wegslikken. Óf – had hij ons een verkeerde ontbijttijd verteld, in een moment van verzet tegen het hoger gezag? Dat gezag zou er niets van merken, en dat maakte het allemaal nog tragischer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden