ColumnAaf Brandt Corstius

Fijn in coronatijd: een fenomeen waar je het over eens kunt zijn, zoals relschoppers die dom en stom zijn

null Beeld

De oproep om maandagavond in Amsterdam te komen relschoppen kreeg ik ook toegeappt, niet in de hoop dat ik kwam meedoen, maar door een bezorgde vriendin uit de buurt die zich afvroeg of de politie er al van wist. Zij had de app via via gekregen; zo stuurt een rel zich rond.

Ik had al eerder zo’n oproep tot rellen gekregen, en zo voel je toch een beetje dat je middenin de samenleving staat, al is het niet het soort samenleving waar ik warm van word.

Dit keer stond in het appje waar de relschoppers zich gingen verzamelen – de Molukkenstraat, in de buurt van mijn huis – en wat je moest neenemen: ‘vuurwerk, hamer, selfmade en stenen’. Voor de zekerheid, want relschoppers zijn niet de meest intelligente mensen, was het ook met emoji’s uitgelegd. Bij ‘selfmade’ stond een plaatje van een bom.

‘Kom met alles waar je rwina mee kan zetten!!!’ stond er in vrolijke regenboogletters bij. Het woord rwina had ik al eens eerder gelezen, maar dit keer zocht ik het op. Het was een Arabisch woord voor chaos, las ik. Meteen sprong mijn ezelsbruggetjesbrein van de middelbare school aan: rwina lijkt op ruïne, en dat is ook exact wat je ermee wilt bereiken.

De combinatie met ‘zetten’ leek me een Surinaamse invloed, want daar vervangt ‘zetten’ een heleboel werkwoorden: iets ergens in stoppen, neerleggen, inschenken, uitpersen (van sinaasappels). Dit was samengevoegd tot rwina zetten. Op zich vindingrijk.

Verder zijn deze relschoppers, daar kan iedereen het over eens zijn, ongelofelijk dom en stom. Dat is weleens fijn in coronatijd: dat er zich een fenomeen aandient waar je het uitgebreid over eens kunt zijn.

Daarom las ik net als vele andere mensen ook het kwade ‘briefje’ aan de relschoppers op het blog van de Amsterdamse hoofdagent Lieke Hester. Ze omschrijft zichzelf zo: ‘Ik hou van sarcasme, schrijf zoals ik praat: met mijn hart op mijn tong, en heb een ernstige zwak voor chocola.’

Ik kende haar blog nog niet, want ik ben niet zo thuis in sarcastische politieblogs van hoofdagenten met een ernstig zwak voor chocola, maar soms is het fijn om een pittige politievrouw een groep rellers te horen uitschelden.

Vervolgens raakte ik natuurlijk verstrikt in dat blog – ik wilde nu alles over Lieke Hester weten. En dat kon, want Hester vertelt werkelijk alles over zichzelf. Ze houdt erg van Kinder Surprise-eieren, heeft fluffy slippers, ze is als sterrenbeeld ram en schrijft daar al haar eigenschappen aan toe, en ze heeft niet één, maar drie motto’s volgens welke ze ‘regelmatig’ leeft: ‘If you can’t beat the fear, just do it scared’, ‘Fake it till you become it’ en ‘Stoerkijken en doorlopen’.

Die laatste kunnen we allemaal wel gebruiken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden