FIFA moet spelregels veranderen

Voetbal wordt aantrekkelijker en eerlijker door overtredingen strenger te straffen, buitenspel af te schaffen, het doel te vergroten en videocontrole toe te laten.

Mickey Huibregtsen

De ware sportliefhebber zoekt in balsporten allereerst veel spanning, veel (doel)punten en veel staaltjes van top atletisch vermogen. Daarnaast hoopt hij op een sportief verloop van de wedstrijd, waarin de scheidsrechter geen bepalende rol vervult. En tenslotte verwacht hij dat de uitslag een redelijke weergave is van de krachtverschillen.

Spanning
De ervaringen van de eerste tien dagen Worldcup lijken wederom te bevestigen, dat aan geen van deze voorwaarden wordt voldaan, behalve wellicht aan de eerste: spanning. En dan vooral spanning over welke beslissing de scheidsrechter dit keer zal nemen. Niet voor niets zijn het publiek én de kenners overwegend negatief: niet om aan te zien en niet eerlijk.
Het wordt nu hoog tijd de regels van het voetbalspel en de toepassing daarvan ingrijpend te wijzigen. Het spel kan veel aantrekkelijker dan het nu is en de uitslagen tot nu toe doen geen enkel recht aan de feitelijke krachtsverschillen. De wedstrijden Spanje-Zwitserland, Duitsland-Servië en Brazilië-Noord-Korea waren daar duidelijke voorbeelden van.

Bijna driekwart van de wedstrijden tot nu toe zijn geëindigd in een stand met één doelpunt of helemaal geen doelpunt verschil, namelijk 35 van de 48 wedstrijden in de poulefase. Dit terwijl soms teams tegenover elkaar stonden, die op de wereldranglijst meer dan 100 plaatsen verschillen.

Hoog
Daarbij komt dat, ondanks het volgens deskundigen hoge niveau van de arbitrage, per wedstrijd gemiddeld 5 à 6 arbitrale blunders voorkomen, waarvan 1 of 2 een doelpunt verschil uitmaken. Onder meer Zuid-Afrika, Engeland en Mexico zagen mede hierdoor hun Worldcup-ervaring vroegtijdig beëindigd.

Er zijn tenminste vijf buitenspeldoelpunten goedgekeurd en drie niet-buitenspeldoelpunten afgekeurd, drie onterechte penalty’s gegeven en tenminste twee terechte penalty’s onthouden. Tientallen grove aanslagen op enkels en benen bleven ongestraft en evenzoveel gele kaarten bleken onterecht.
Ervan afgezien dat de uitslagen verre van fair zijn, is het spel tot nu toe ook niet om aan te zien voor een sportliefhebber met bovengenoemde verwachtingen. Dat terwijl er op het veld 22 topatleten staan, die vrijwel allen tot indrukwekkende staaltjes van balacrobatiek in staat zijn.

Remmend
De oorzaak van deze sportieve armoede is de remmende voorsprong van een bedrijfstak die al decennia geen concurrentie kent en zich dus niet aanpast aan ontwikkelingen onder het motto ‘voetbal is nu eenmaal voetbal’. Het is triest te zien hoe zelfs oud-topvoetballers mee lijken te gaan met bestuurders in het verdedigen van oude oplossingen. Terwijl andere internationale sportbonden, zoals American football, volleybal en hockey hun sport interessanter hebben proberen te maken door te experimenteren met nieuwe regels en moderne registratieapparatuur en daarmee ook duidelijk succes hebben geboekt, is het voetbal stil blijven staan.

Om het spel aantrekkelijker te maken, zou bijvoorbeeld geëxperimenteerd kunnen worden met het laten vervallen van de buitenspelregel. Daarmee voorkom je het samenklonteren van spelers in een beperkte ruimte en elimineer je een groot probleem voor de scheidsrechter.
Een tweede aanpassing zou kunnen zijn om elke vorm van obstructie, die niet voortkomt uit een reële poging de bal te bereiken – shirtje trekken, blokkeren, in de grond lopen – streng te straffen, bijvoorbeeld met 5 of 10 minuten uitsluiting. Dit biedt ruimte voor veel creatievere acties van de spelers. En een enorm grijs gebied voor de scheidsrechter wordt weggenomen.

Willekeur
Nu moet een scheidsrechter een ongedefinieerde grens hanteren tussen ‘een beetje aan een shirt trekken’ en ‘iemand het hemd van het lijf scheuren’. Dit leidt onvermijdelijk tot willekeur.
Een derde mogelijkheid het aantal doelpunten te vergroten, die ongetwijfeld op nog meer weerstand zal stuiten dan de voorgaande voorstellen is het doel groter te maken. De gemiddelde lengte van een topvoetballer is sinds de eerste Worldcup met meer dan 10 procent toegenomen. Waarom niet het doel dan ook 10 procent groter maken. Krijgen we tenminste meer doelpunten en dus ook een grotere kans dat de uitslag een redelijke weergave is van de krachtsverhoudingen.

De juistheid van het scheidsrechterlijke oordeel kan aanzienlijk verbeterd worden met videocontrole op cruciale momenten, net zoals tennis en hockey dat op toptoernooien mogelijk hebben gemaakt. Met video zou de juistheid van cruciale beslissingen – strafschoppen, rode kaarten, doelpunten – dramatisch worden verbeterd. De wedstrijd Duitsland-Engeland was dan wellicht volstrekt anders afgelopen.

Al met al valt er veel te doen door de FIFA. De meest populaire sport ter wereld zou zoveel mooier en aantrekkelijker kunnen zijn, zo veel meer recht kunnen doen aan de talenten van haar beoefenaren en zoveel eerlijker verlopen als de regels en de toepassing daarvan de broodnodige vernieuwing zouden ondergaan. De hamvraag is nu: wie gaat de kat eindelijk de bel aanbinden?

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden