Opinie

Feministen wensen gelijkheid, maar slechts in hun eigen voordeel

De reacties van Emma den Brok en Nikki Dekker op de gastcolumn van Sebastien Valkenberg zorgen juist voor een bevestiging van het idee dat feministen een stelletje zeurkousen zijn, gefrustreerde vrouwen met penisnijd, vindt Masterstudent Vilja Bemelen. 'Ze missen daarmee een kans om vrouwenemancipatie en gelijkheid echt op de kaart te zetten.'

Vrouwelijk hoogleraren poseren als stil protest voor een groepsfoto op de trappen van het academiegebouw voor aanvang van de officiële opening van het academisch jaar Universiteit Groningen maandagmiddag. De vrouwelijk hoogleraren vinden dat er te weinig vrouwen als hoogleraar op universiteit werkzaam zijn. Beeld anp

Zowel Emma den Brok als Nikki Dekker reageren verbeten op gastcolumnist Sebastien Valkenberg. Valkenberg beweert dat feministen selectief turven, pertinent onwaar volgens deze dames. Vrouwen wórden ongelijk behandeld, de vijf uitgereikte VENI-beurzen aan de VU is een incident. 'Alsof mannen te allen tijde recht hebben op een bepaald percentage beurzen, functies en spreekstoelen. Alsof 'diversiteit' betekent dat alle anderen een klein puntje krijgen, en de blanke man een halve taart', schrijft Dekker. De misprijzing druipt er vanaf. Waar beide schrijfsters echter aan voorbij gaan, is dat Valkenberg juist een podium biedt voor een debat dat voor vrouwen van belang kan zijn. Helaas gooien deze feministes echter hun eigen ramen in, tevens ook de mijne, door op alle mogelijke manieren het standpunt dat Valkenberg maakt te overschreeuwen.

Mijns inziens is het punt dat Valkenberg maakt van een volledig andere strekking: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Feministen strijden immers voor gelijkheid, maar blijkbaar niet voor iedereen. Nikki Dekker bevestigt Valkenbergs punt met haar turfsessie: de zaterdageditie van de Volkskrant bewijst de zwakke positie van de vrouw, het merendeel van de artikelen is immers geschreven door mannen.

Daarmee probeert ze Valkenberg onderuit te halen, ze wil laten zien dat vrouwen áltijd het onderspit delven en dat mannen dus maar niet moeten zeuren als zij eens een incidentele keer buiten de boot vallen. Dat precies is juist wat Valkenberg bedoelt in mijn optiek. Feministen wensen gelijkheid, maar slechts in hun eigen voordeel.

Hypocriete instelling

Het is bijzonder jammer dat er in de huidige reacties voorbij wordt gegaan aan deze toch wel hypocriete instelling en deze zelfs bevestigt. Wat Dekker en Den Brok eigenlijk zeggen is dat discriminatie van de discriminerende partij toegestaan is omdat de discriminerende partij zelf discrimineert. Zo werkt het natuurlijk niet. Valkenberg maakt geen gebruik van een zogenaamde jij-bak, Dekker en Den Brok daarentegen wel. Bovendien zorgen deze reacties juist voor een bevestiging van het idee dat feministen een stelletje zeurkousen zijn, gefrustreerde vrouwen met penisnijd. Dat valt natuurlijk niet serieus te nemen, en daarmee missen Dekker en Den Brok een kans om vrouwenemancipatie en gelijkheid echt op de kaart te zetten.

Wie zich namelijk hard maakt voor gelijkheid kan het zich onmogelijk permitteren in andere gevallen ongelijkheid toe te staan. Dat zorgt enkel voor een verzwakking van de eigen positie en daarmee het teniet doen van het aangevoerde argument. Geloofwaardigheid staat en valt met consequent gedrag, iemand die rookt maar tegelijkertijd een anti-rook-campagne voert is immers ook niet serieus te nemen.

Voor mezelf en voor andere vrouwen zou ik daarom ervoor willen pleiten om ongelijkheid nooit toe te staan, zelfs niet wanneer het een groep betreft die doorgaans redelijk bevoordeeld is. Dat de VENI-beurzen aan de VU verdiend waren, daar twijfelt niemand aan. Het is slechts een voorbeeld dat illustreert dat vrouwen inderdaad een ongelijke positie innemen in de maatschappij. Zij permitteren zich namelijk ophef te maken over iets dat ze tegelijkertijd doodzwijgen wanneer het in hun eigen voordeel is. Zolang vrouwen zich niet realiseren dat gelijkwaardigheid niet ontstaat uit ongelijkwaardig gedrag, zal helaas niets veranderen. Daarom hoop ik van harte dat er inderdaad ophef ontstaat, op de manier die Valkenberg schetst. Omdat alleen door dat soort ophef vrouwen echt op de kaart komen te staan, omdat we dan laten zien dat we opkomen voor ieders belang - iets wat we immers ook voor onszelf wensen. Pas dan zal ook ik me feminist noemen.

Vilja Bemelen is student MA Kunst- en Cultuurwetenschappen aan de Universiteit van Maastricht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden